80000 φωτογραφίες

Πέραν των 80000 παρανομούντων οδηγών φωτογράφισαν οι κάμερες ελέγχου της τροχαίας που εγκαταστάθηκαν στην Κύπρο και η λειτουργία τους άρχισε ουσιαστικά τον περασμένο Νοέμβριο. Εντός των ημερών το σύστημα θα αξιολογηθεί ως προς τις επιδόσεις και τα προβλήματα που αντιμετωπίζει και εκτός απροόπτου θα αρχίσει η εγκατάσταση άλλων 120 καμερών σε όλη την Κύπρο.

Στην επόμενη διασταύρωση λοιπόν προσεκτικά, ή τουλάχιστον χαμογελώντας!!

ΦΙΡ .... ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

Ξεφούσκωσαν λίγο πολύ τα θέματα της τρέχουσας επικαιρότητας και ήμασταν κοντά στο να πιάσουμε μετά τα ομόλογα και τα ναυάγια την τιμή της ντομάτας και των καυσίμων μέχρι που ήρθε η Eurovision. Και συγκεκριμένα ο ημιτελικός. Και συγκεκριμένα η συμμετοχή μιας χώρας που την γράφουν FYR Macedonia. Και αυτό ελληνιστί μεταφράζεται ΠΓΔΜ. Αλλά η παρουσιάστρια της ΝΕΤ, Μαρία Μπακοδήμου, ευχήθηκε πριν το τραγούδι "Καλή επιτυχία Μακεδονία". Και εγένετο θέμα! Μέγα. Οι συνήθεις ύποπτοι στα παράθυρα να σταυρώνουν, από νομάρχες μέχρι εκδότες, βιβλιοπώλες και κομματικοί εκπρόσωποι. Γιατί να την πεί "Μακεδονία" την ΦΙΡ.

Παρόμοια γκάφα έκανε και το Κυπριακό Πρακτορείο Ειδήσεων. Στο πρώτο τηλεγράφημά του για τον διαγωνισμό ανέφερε ότι "Οι δέκα χώρες που προκρίθηκαν στον τελικό είναι: Λευκορωσία, ΦΙΡ, Μακεδονία, Σλοβενία, Ουγγαρία, Γεωργία, Λετονία, Σερβία, Βουλγαρία, Τουρκία και Μολδαβία", κάτι το οποίο ήρθε να διορθώσει με νέο τηλεγράφημα αμέσως μετά...

Πόσοι πολιτικοί χρειάζονται για να αλλάξουν μια λάμπα;

"Πόσοι πολιτικοί χρειάζονται για να αλλάξουν μια λάμπα;"

Ήταν το κεντρικό σύνθημα της δράσης της Greenpeace στο ελληνικό υπουργείο Ανάπτυξης με στόχο την ευαισθητοποίηση - κυρίως των κρατών, αλλά και των πολιτών - στο θέμα της κατάργησης των ενεργοβόρων λαμπτήρων πυρακτώσεως. Δηλαδή απόσυρση από την αγορά των στρογγυλών λαμπτήρων που έχουμε συνηθίσει να χρησιμοποιούμε από ... τον 19ο αιώνα και χρήση των λαμπτήρων φθορισμού (οικονομικών λαμπτήρων). Αυτό θα οδηγήσει σε μείωση της ενέργειας που καταναλώνει κάθε νοικοκυριό στο θέμα του φωτισμού στο 1/5 της τωρινής.

Σύμφωνα με το Εθνικό Πρόγραμμα για τις Κλιματικές Αλλαγές (Εθνικό Αστεροσκοπείο, Μάρτιος 2002), η αντικατάσταση συμβατικών λαμπτήρων από λάμπες εξοικονόμησης στον οικιακό και τριτογενή τομέα (δημόσιες και ιδιωτικές υπηρεσίες), μπορεί να οδηγήσει το 2010 σε μείωση των εκπομπών του διοξειδίου του άνθρακα κατά 1,4 εκατ. τόνους.

Την επόμενη φορά που θα καεί ένας λαμπτήρας αντικαταστήστε τον με έναν νέο οικονομικότερο και φιλικότερο προς το περιβάλλον.

Πρίν ο Ήλιος δύσει...

Βάζοντας μια τάξη στα αρχεία μου ανακάλυψα μια συνέντευξη του Ακριβού Τσολάκη κατά την περίοδο παράδοσης του πορίσματος για το αεροσκάφος της "ΗΛΙΟΣ" που συνετρίβει στο Γραμματικό το 2005. Όπως και όταν την είδα για πρώτη φορά με ανατρίχιασε η στιγμή που μιλούσαν για τον Προδρόμου, τον φροντιστή που βρισκόταν στο πιλοτήριο κατά τις τελευταίες στιγμές της μοιραίας πτήσης.

- Ο Προδρόμου ήταν ζωντανός την ώρα της συντριβής του αεροπλάνου;
- Ναι! πιστεύω πως ναι.
-Οι υπόλοιποι επιβάτες;
-Πιστεύω πως όχι.
Το ύφος του Ακριβού Τσολάκη όταν απαντούσε τα δύο αυτά ερωτήματα της Αιμιλίας Κενεβέζου στο ΡΙΚ, είχε σκοτεινιάσει. Το ίδιο και οι καρδιές όσων παγωμένοι παρακολούθησαν αυτή τη συνέντευξη. Μπορεί να μην ειπώθηκε τίποτα καινούριο, μπορεί ο ελλαδίτης ερευνητής να μην ήθελε να μπεί για κανένα λόγο σε συζήτηση αναφορικά με τα αίτια του αεροπορικού δυστυχήματος του Γραμματικού που συγκλόνισε ολόκληρη την Κύπρο πέρσι το καλοκαίρι για εβδομάδες. Στο ένα λεπτό όμως που διήρκησε ο διάλογος αυτός κάθε ένας μπόρεσε να συλλάβει το δράμα που έζησε ο φροντιστής και οι χειριστές των δύο μαχητικών που ανήμποροι απλά παρακολουθούσαν το τέλος 121 ανθρώπων.

Οι τέσσερις λέξεις όταν ρωτήθηκε για τον Ανδρέα Προδρόμου φαινόταν ότι έκαναν ώρες να βγούν από τα χείλη του. Σχεδόν ψιθυριστά. Μουρμουριστά. Παγωμένος. Ναι. Ο Προδρόμου ζούσε. . Είναι κάτι που ξέραμε σαν περιστατικό από τις πρώτες στιγμές, από τις μέρες αμέσως μετά το δυστύχημα. Γνωρίζαμε για μια φιγούρα που μπήκε στο πιλοτήριο, που έστειλε σήμα κινδύνου, που αντάλλαξε νοήματα με τους πιλότους των μαχητικών. Μετά μάθαμε ότι μάλλον αυτός ήταν ο ιπτάμενος φροντιστής Ανδρέας Προδρόμου. Την στιγμή που οι υπόλοιποι δεν είχαν τις αισθήσεις τους.

Μέσα στην τραγικότητα του γεγονότος ίσως δεν αποκωδικοποιήσαμε σαφώς αυτή την λεπτομέρεια. Λίγο πριν το τέλος κάποιος μέσα στο αεροσκάφος ήταν εκεί. Ζούσε, αγωνιούσε, προσπαθούσε. Συνειδητοποιείς ότι κάποιος έβλεπε το δράμα να τελειώνει, αλλά δεν μπορούσε να κάνει οτιδήποτε για να τελειώσει αίσια. Η σκέψη και μόνο ότι ένας τουλάχιστον ήταν σε θέση να ζει για ένα πεντάλεπτο το μάταιο, με την γνώση ότι όπου νά' ναι σβήνει χωρίς να μπορεί να το αποφύγει είναι ανατριχιαστική. Δυστυχώς για αυτόν και τους άλλους 120 η πορεία προς το τέλος είχε ήδη προδιαγραφεί. Ήταν συγκεκριμένη, και όπως φαίνεται από το πόρισμα των Ελλήνων εμπειρογνωμόνων, φαίνεται πως σχεδιάστηκε πριν, πολύ πριν το ταξίδι.
Επαναδημοσίευση από editorial - Πριν ο Ήλιος δύσει... (14/10/2006 - grX)

Φίλοι παλιοί...

Τα τηλέφωνα άρχισαν και πάλι να κτυπούν. Οι γνωστοί - "άγνωστοι αριθμοί" άρχισαν και πάλι να καλούν. Είναι αυτές οι μέρες του χρόνου! Οι φίλοι από το παρελθόν επανέρχονται στην ζωή μας. Ναί μέσα σε αυτές τις μέρες έχουμε εκλογές στον σύνδεσμο Κυπρίων σπουδαστών Πάτρας! Η αλήθεια είναι ότι τέσσερα χρόνια τώρα ως φοιτητής δεν έχω πολυκαταλάβει τον ουσιαστικό λόγο ύπαρξης του συνδέσμου αυτού. Εντάξει, κάθε Χριστούγεννα και Πάσχα βάζει απ' ευθείας πούλμαν Πάτρα - Ελ.Βενιζέλος, αλλά ξέρω 'γώ, αν δεν υπήρχε ο σύλλογος δεν θα βρισκόταν κάποιος άλλος να βάλει;

Κι όμως, κάτι περισσότερο πρέπει να έχει τούτη η κατάσταση... Αλλιώς δεν εξηγείται ο μέγας πόθος των κυπριακών παρατάξεων να καταλάβουν τις θέσεις του συμβουλίου του. Είναι δυνατόν τόσο πολύ κακό για το τίποτα;

Σε αυτό το "πολύ κακό" εντάσσονται και οι "γνωστοί- άγνωστοι" που άρχισαν καλούν. Πίσω από κάθε "άγνωστο αριθμό" ένας παλιός φίλος. Φίλος από κάποιον προηγούμενο Μάη, οπότε και είχαμε μάλλον ξαναμιλήσει, είχαμε διαβεβαιώσει ο ένας τον άλλον ότι είμαστε "καλά ρε, εσύ;", και με είχε, φιλικά πάντα, ενημερώσει ότι έρχονται οι εκλογές. Αναλόγως του μεγέθους της φιλίας υπήρχε και μια παρότρυνση για "υποστήριξη" στην κάλπη, άλλοτε πιο φανερά και άλλοτε υπονοούμενα. Και επειδή ένας φίλος δεν είναι ποτέ αρκετός, μας αναλογεί ένας φίλος από κάθε παράταξη. Ήτοι τρεις με τέσσερις φίλοι, οι οποίοι μετά την κουβέντα στο τηλέφωνο μπορεί να περάσουν και μια βόλτα για μια live κουβέντα.

Τώρα όλη αυτή η ιστορία για τις θέσεις του ΔΣ ενός συλλόγου που κανονίζει λεωφορεία; Φυσικά και όχι... Μάλλον το κίνητρο είναι η ελπίδα ότι οι προσπάθειες αυτές θα εξαργυρωθούν μετά. Τουλάχιστον οι περισσότεροι σε αυτό βασίζονται. Κάπως έτσι άλλωστε γίνονται ειδικοί σύμβουλοι προέδρων, βουλευτών και υπουργών παιδιά 25 και 30 ετών. Για κάτι τέτοια ελπίζουν και οι φίλοι μου ότι θα τους ανοίξουν οι πόρτες.

Καλή ψήφο, σε όσους ψηφίζουν.

Πολιτική με τρίχες

Είναι η είδηση που μου έκανε εντύπωση διαβάζοντας τον σημερινό τύπο. Στο Ιράν έχει εκδοθεί απαγόρευση στα ανδρικά κομμωτήρια να κάνουν κομμώσεις "δυτικού τύπου". Ενώ η ποινή για τα κομμωτήρια που δεν υπακούσουν θα είναι αφαίρεση της άδείας τους.

Βεβαίως η απορία πώς ακριβώς μετράται το ποσοστό δυτικότητας στο κούρεμα μάλλον βασανίζει αρκετούς κομμωτές στο Ιράν. Οπότε οι Ιρανοί στο κούρεμα θα ακολουθήσουν πλέον το Σινο-ινδικό μοντελό, ενώ το hairstyling αν θα πάτε... Ιράν ξεχάστε το.

Επίπεδο... δάπεδο!

Σύμφωνα με το BBC, το πρόβλημα που ακολουθεί είναι ένα ενδεικτικό διαγνωστικό μαθηματικό πρόβλημα που τίθεται σε πρωτοετείς φοιτητές σε βρετανικά πανεπιστήμια (συγκεκριμένα η άσκηση λήθφηκε από "well known and respected" English university όπως αναφέρει η ιστοσελίδα).
Το παράδειγμα τίθεται σε αντιπαραβολή με ένα ενδεικτικό πρόβλημα που τίθεται σε κινέζους μαθητές υποψήφιους για εισαγωγή σε πανεπιστήμια, κάνοντας μιά συζήτηση για το κατά πόσο το επίπεδο των άγγλων μαθητών είναι ικανό να αντιπαραβληθεί με το αντίστοιχο των κινέζων.Κρίνοντας πάντως από το επίπεδο των μαθηματικών των εισαγωγικών από ότι φαίνεται οι πρώην αποικιοκράτες, έχουν ξεπεραστεί στο θέμα προ πολλού και από τους εν Κύπρο ιθαγενείς! Αφού παρόμοιες ασκήσεις δεν θυμάμαι να μας απασχολούσαν μετά την πρώτη λυκείου... Τώρα ανακάλυψαν τους κινέζους;

Σημειώνω ότι η Βρετανική ένωση Χημείας έχει ανακοινώσει διαγωνισμό με βραβείο σε κάποιον από όσους θα στείλουν ορθώς λυμένο το.. κινέζικο πρόβλημα.

Η... ανακάλυψη ήταν της Jo

Τάδε έφη Παττακός...

Μιλώντας στον Γιώργο Μαλούχο στον ΣΚΑΪ σε μια ειδική εκπομπή "Ντοκουμέντα" ο δικτάτωρ Παττακός διερωτήθηκε πού ήταν οι αντιστασιακοί τις πρώτες ώρες μετά την εκδήλωση του πραξικοπήματος. "Γιατί δεν βγήκε κανείς στον δρόμο, πρίν ορκιστεί η κυβέρνηση, να μας πεί πηγαίντε σπίτι σας", διερωτήθηκε. Οπότε λογικά η ερώτηση του δημοσιογράφου, δηλαδή αν το απαιτούσε ο λαός θα φέυγατε, δεν θα κατεβάζατε τανκς; Και η απάντηση: Ναι θα κατεβάζαμε τα τανκς. Θα γινόταν μακελειό μέσα στην Αθήνα...

Επίσης μας ενημέρωσε ότι η μάνα του δεν ενέκρινε τις πράξεις του, ζητώντας του μάλιστα εξηγήσεις για το γιατί "έκαναν αυτά τα πράγματα"!

Ήταν που ήταν ο Παττακός, τώρα που γέρασε... ξεκούτιανε τελείως.

Πανεπιστημιακές επιχειρήσεις ΑΕ

Εντός διμήνου αναμένεται η απόφαση του Ευρωπαϊκού δικαστηρίου κατ' εισήγησην του ευρωπαίου γενικού εισαγγελέα, με την οποία θα υποχρεώνεται η Ελλάδα να αναγνωρίσει τους τίτλους σπουδών ευρωπαϊκών πανεπιστημίων που χορηγούν Κέντρα Ελευθέρων Σπουδών (ΚΕΣ) στην Ελλάδα. Μια απόφαση που όπως το βλέπω δεν θα αφήσει πάλι τους φοιτητές στα αμφιθέατρα.

Η κατάσταση που επικρατεί στην Ελλάδα αναφορικά με το θέμα είναι η εξής, αφού διευκρινίσω ότι δεν έχω σχέση με νομική (μάλλον ευτυχώς) και εκεί ίσως η ανάλυση λίγο θα πάσχει. Με βάση το σύνταγμα απαγορεύεται η λειτουργία ιδιωτικών πανεπιστημίων. Τα ιδιωτικά ΚΕΣ λοιπόν δεν υπάγονται ως εκπαιδευτικά ιδρύματα στο υπουργείο παιδείας αλλά ως επιχειρήσεις στο υπουργείο ανάπτυξης. Έτσι δηλαδή στην Ελλάδα λειτουργούν επιχειρήσεις οι οποίες χορηγούν βάσει συμφωνιών με ξένα - κυρίως αγγλικά - πανεπιστήμια τίτλους σπουδών ξένων πανεπιστημίων, τους οποίους με βάση το κοινοτικό δίκαιο η Ελλάδα πρέπει να αναγνωρίσει, εφόσον πρόκειται για αναγνωρισμένα ευρωπαϊκά πανεπιστήμια.

Από αναλύσεις διαφόρων νομικών και καθηγητών πανεπιστημίου κατάλαβα ότι ο μόνος τρόπος να ελεγχθεί τί στο καλό τύπου πτυχία χορηγούνται και πόσο ανταποκρίνονται στο γνωστικό τους αντικείμενο οι κάτοχοι των πτυχίων, είναι να υπάρξει μια επιτροπή αξιολόγησης των κέντρων. Αλλά για να γίνει αυτό θα πρέπει να γίνουν τα ΚΕΣ ιδιωτικά πανεπιστήμια, αλλά αυτό είναι αντισυνταγματικό, και οποιαδήποτε προσπάθεια αλλαγής του καθεστώτος μάλλον θα προσκρούει στην στείρα άρνηση τόσο του μπλόκ καθηγητών-φοιτητών όσο και στο μπλόκ αριστεράς-εκάστοτε_λαϊκίζουσας_ αντιπολίτευσης_στην_βουλή. Επομένως η κυβέρνηση δεν βλέπω να καταφέρνει (στην επόμενη βουλή) να περάσει εύκολα οποιαδήποτε αναθεώρηση είτε για το καλό είτε για το κακό.

Με αποτέλεσμα να βρίσκεται μπροστά στο δίλημμα:
είτε να εξακολουθεί να μην αναγνωρίζει τα πτυχία, παραβιάζοντας την ευρωπαϊκή νομοθεσία, και να καταβάλλει ημερήσια πρόστιμα στην ΕΕ και αποζημιώσεις στους επηρεαζόμενους πτυχιούχους που θα καταφεύγουν στα δικαστήρια
είτε να αναγνωρίσει τα πτυχία των ιδιωτικών σχολών, παραβιάζοντας το σύνταγμα και διατηρώντας ένα ανεξέλεγκτο σύστημα χορήγησής αυτών αφού δεν θα υπάρχει ο τρόπος ελέγχου και επιβολής κανόνων στην "ακαδημαϊκή" λειτουργία των ΚΕΣ.

Φυσικά μια τυχόν αναθεώρηση του άρθρου 16 περί δημοσίων πανεπιστημίων φυσιολογικά ξυπνά σκέψεις για το τί σκοτεινό κρύβει από πίσω της και πώς θα επιχειρηθεί να ανοίξουν παράθυρα για να γίνουν επιχειρήσεις πώλησης πτυχίων. Στην Ελλάδα είμαστε άλλωστε. Αλλά μήπως αντί της στάσης της πλήρους άρνησης σε οποιαδήποτε αλλαγή, θα ήταν πιο αποδοτικό και πίο προς το συμφέρον όλων να συζητούσαμε τόσο καιρό για το πώς μπορεί να τροποποιηθεί το ισχύον σύστημα ώστε να δημιουργούνται και να λειτουργούν σε υγιή βάση καί ιδιωτικά καί δημόσια πανεπιστήμια; Έτσι κι αλλιώς όπως φάνηκε και σε άλλες, πολλές περιπτώσεις η προσπάθεια να σταματήσουμε τον χρόνο και την εξέλιξη είναι μάταιη.

Αντάρτικο στα Λύμπια

Άλλη μια χρυσή σελίδα σοβαρής άσκησης πολιτικής γράφεται (γράφτηκε) αυτές τις μέρες στην Κύπρο. Και μάλιστα στα Λύμπια. Εκεί όπου μετά από μακροχρόνιες συζητήσεις, καυγάδες, δηλώσεις και αντιδηλώσεις αποφασίστηκε να δημιουργηθεί ο χώρος υγειονομικής ταφής υπολειμμάτων για την Λευκωσία. Σε περιοχή πέντε χιλιόμετρα μακριά την κωμόπολη.

Και όμως οι κάτοικοι φάνηκαν αποφασισμένοι. Χρησιμοποιώντας ένα επιχείρημα που ουσιαστικά δεν στέκει, αυτό της υγείας των κατοίκων, αρκετά εφφέ, και παραλύοντας για λίγες ώρες τον αυτοκινητόδρομο Λευκωσίας Λάρνακας κατάφεραν να ματαιώσουν τα σχέδια. Τουλάχιστον για την ώρα.

Ο λόγος της ματαίωσης ουσιαστικά είναι ένας. Ο ξεβράκωτος τρόπος άσκησης της πολιτικής στην Κύπρο. Η τακτική του όποιος φωνάζει και τον υποστηρίξω θα με ψηφίσει, μπήκε στην πρώτη γραμμή από τα κόμματα, με κύριο βιολί την αντιπολίτευση, αλλά και σημαντική συμμετοχή από την συγκυβέρνηση. Το αποτέλεσμα, ο πρόεδρος της Βουλής παρενέβη, και ουσιαστικά διαγράφοντας με μια μονοκονδυλιά τους θεωρητικά σοβαρούς και μελετημένους σχεδιασμούς των αρμοδίων για την δημιουργία του ΧΥΤΥ, έσπρωξε το έργο λίγο πιο πέρα. Λιγότερο από ένα χιλιόμετρο.

Εκεί πια δεν έχει επίπτωση στην υγεία των κατοίκων βλέπετε. Ο χώρος πια δεν θα επιρεάσει τόσο πολύ την αξία της γής στα Λύμπια. Γιατί αυτό ήταν το πάπλωμα. Γι' αυτό είχαν βγεί τα παιδιά στους δρόμους φωνάζοντας "δεν είμαστε καλά, δεν έχουμε μυαλό". Όλοι το ξέρουν αυτό, και οι πολιτικοί που πήγαν να συμπαρασταθούν στους "Λυμπιανούς" δείχνοντας "κατανόηση" και υποσχόμενοι "κάτι να κάνουν". Όλοι ήξεραν, όπως και σε όλα τα ζητήματα όλοι ξέρουν την αλήθεια. Απλά ο ρόλος τους δεν έχει να κάνει με την αλήθεια. Η πολιτική είναι η τέχνη της εκμετάλλευσης των συγκυριών. Τις περισσότερες φορές για ίδιον όφελος. Αυτό βολεύει και πολιτικούς και λαό.