"Μαζί τα τρώμε"

Και αίφνης, στην Ύδρα εγένετο ταραχή! Ξέσπασε "πόλεμος", σύμφωνα με τα ελλαδικά ΜΜΕ. Ο λόγος της έντασης, το γεγονός ότι κλιμάκιο της οικονομικής αστυνομίας πραγματοποιούσε εφόδους στις επιχειρήσεις του νησιού, που κατακλύζεται αυτή την περίοδο από τουρίστες, και σε μια από τις εφόδους συνέλαβε ιδιοκτήτρια εστιατορίου η οποία δεν έκοβε αποδείξεις. Η αστυνομία, δηλαδή, συνέλαβε μια κυρία η οποία δούλευε μαύρα, αναγκάζοντας τη ίδια στιγμή πολλούς άλλους εν Ελλάδι να πληρώνουν και να ξαναπληρώνουν "χαράτσια" και ΦΠΑ για κάθε Ευρώ που έκρυβε η εν λόγω εστιάτορας, ώστε βγάλει το κράτος τα σπασμένα.

Τώρα, για κάποιον ελληνικά μυστήριο λόγο, η είδηση αυτή προκάλεσε αντίδραση των κατοίκων του νησιού οι οποίοι προπυλάκισαν το κλιμάκιο της οικονομικής αστυνομίας και πολιόρκησαν το κτίριο της αστυνομίας στο νησί, κόβοντας ακόμα και την παροχή ρεύματος(!). Παράλληλα οι ίδιοι προπυλάκισαν και το προσωπικό του πλοίου Flying Cat που συνδέει την Ύδρα με τον Πειραιά και το οποίο θα μετέφερε τη συλληφθείσα στην Αθήνα για τα περεταίρω. Σαν αποτέλεσμα η αστυνομία απέστειλε εσπευσμένα στην Ύδρα μια μονάδα αντιδιαδλωτική για να κατστείλει την "εξέγερση των Υδραίων"!

Όλο το σκηνικό θα μπορούσε να ήταν απλά σουρεαλιστικό και μια αστεία παρένθεση, αν τα τελευταία τρία χρόνια η χώρα δε βρισκόταν στα πρόθυρα της καταστροφής, κάνοντας σχοινοβασία σε κάθε περιοδική εξέταση των δανειστών της ώστε να καλύψει τις μύριες τρύπες στους ισολογισμούς του κράτους. Θα ήταν απλά τραγικό σαν γεγονός αν την ίδια στιγμή στις υπόλοιπες ειδήσεις της ημέρας από την Ελλάδα δεν υπήρχε θέμα με τίτλο "Νέο πακέτο μέτρων, ύψους 11,6 δισεκατομμυρίων ευρω, με νέες περικοπές μισθών, ακόμα και στον στενό δημόσιο τομέα με μείωση κατά 30%".

Η συμπεριφορά της ιδιοκτήτριας του εστιατορίου είναι σημαντική τροχοπέδη στις προσπάθειες ανάκαμψης της χώρας αφού αποστερεί τα έσοδα από το κράτος, αλλά η νοοτροπία των υπολοίπων που προπυλακίζουν και επιχειρούν να εμποδίσουν τις αρχές όταν προσπαθούν να επιβάλουν τη λογική, κατ' αρχήν, και κατόπιν το νόμο είναι ακόμα πιο ανησυχητική για το μέλλον της χώρας, αφού καταδεικνείει ότι η ανομία και το ανεξέλεγκτο γίνεται βίωμα και εδραιώνει μια γενίκευση τέτοιων συμπεριφορών. Είναι όλα αυτά που περιλαμβάνονται στην περιβόητη φράση του Πάγκαλου "Μαζί τα φάγαμε", η οποία είχε ξεσηκώσει αντιδράσεις. Η εστιάτορας που έκλεψε, ο πελάτης που δέχθηκε να μοιραστεί τα κλεμένα ο υδραίος που τα έβαλε με την αστυνομία και ο υδραίος που δεν αντέδρασε μπροστά στο θέατρο του παραλόγου.

Για το φόβο της Χ.Α.

Εν ριπή οφθαλμού, πριν προλάβει κανείς να καταλάβει τί είχε γίνει η ελληνική ολυμπιακή επιτροπή άνοιξε υπολογιστή, μπήκε στο twitter, βρήκε το προφίλ της αθλήτριας, διάβασε το μήνυμα και εξέδωσε την απόφαση της για αποκλεισμό της Βούλας Παπαχρίστου από τους ολυμπιακούς αγώνες του Λονδίνου. Παρόμοια άμεση ήταν και η αντίδραση διαφόρων κοινοβουλευτικών κομμάτων στην Ελλάδα που καλούσαν και την ΕΟΕ να λάβει μια απόφαση τιμωρίας της αθλήτριας άμεσα.

Ποίο ήταν το επίμαχο μήνυμα που δημοσιεύθηκε στο λογαριασμό της 23 χρονης αθλήτριας στο twitter; "Με τόσους αφρικανούς στην Ελλάδα τα κουνούπια του Δ. Νείλου θα τρώνε σπιτικό φαγητό". Ρατσιστικό, καθ' ότι αναφέρεται σε συγκεκριμένους ανθρώπους με βάση την καταγωγή. Μειωτικό για αυτούς; Όχι. Δεν είπε ας τους φάνε αυτούς τα κουνούπια γιατί είναι αφρικανοί! Άτσαλο χιούμορ κατά ορισμένους; Ενδεχομένως. Βλακεία; Ίσως.

Από την άλλη η απόφαση της ΕΟΕ για τιμωρία της δια αποκλεισμού της από τους αγώνες, με αιτιολογικό την επίδειξη ασέβειας στο πνεύμα του Ολυμπισμού πώς μπορεί να χαρακτηριστεί; Τουλάχιστον υπερβολική. Αρκετοί τη χαρακτήρισαν και υποκριτική. Σε μια χώρα όπου σε κάθε γειτονιά ο κόσμος λέει με περηφάνια ότι "σε ένα σπίτι έδω στην περιοχή έμεναν μετανάστες και τηλεφωνήσαμε στην αστυνομία για να τους διώξουμε και μας είπε πως δεν μπορεί να κάνει κάτι αλλά έδωσε ένα τηλέφωνο (της Χρυσής Αυγής) και μας είπαν αυτοί θα σας κανονίσουν, και πράγματι πήραμε, ήρθαν τα παιδιά και μας είπαν σε 3 μέρες να πάτε να δείτε το σπίτι σας και όντως το σπίτι ήταν άδειο και μάλιστα και βαμμένο" δεν μπορεί να είναι πρόβλημα το tweet με τα κουνούπια της Βούλας Παπαχρίστου. Ναι η απόφαση ήταν μια βλακώδης και βεβιασμένη, γεμάτη υποκρισία και καθωσπρεπισμό, όπως και οι αντιδράσεις των πολιτικών κομμάτων. Η ποινή δε που της επεβλήθει είναι σαν ισόβια για παράνομη στάθμευση.

Εν πάση περιπτώση, ευτυχώς στην περίπτωση της αθλήτριας, η μάχη κερδίθηκε. Το ολυμπιακό πνεύμα και το ολυμπιακό ιδεώδες μπορούν να ξανακοιμηθούν πλάι σε στοίβες αναβολικών μέχρι που μια άλλη Βούλα να τολμήσει να τα ταράξει από το λήθαργο τους. 

Απλά αναλογική

Ο ελληνικός λαός τελικώς μίλησε. Μίλησε, είπε κάτι μάλλον δυσνόητο -αν κρίνω από το πόσες ερμηνείες του εκλογικού αποτελέσματος ακούστηκαν- και εν τέλει θα κληθεί να ξαναμιλήσει σε ένα μήνα. Το αποτέλεσμα των εκλογών της 6ης Μαΐου ήταν τα εικονιζόμενα πιο κάτω.

Μια εβδομάδα μετά τις εκλογές οι αρχηγοί των τριών πρώτων κομμάτων έλαβαν διερευνητική εντολή σχηματισμού κυβέρνησης από τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας για να αντιληφθούν όλοι ότι αυτά που χώριζαν μεταξύ τους τα κόμματα ήταν - προφανώς - περισσότερα από αυτά που μπορούσαν να τους ενώσουν.

Με ΚΚΕ και Χρυσή Αυγή να δηλώνουν εκ προοιμίου ότι δεν ενδιαφέρονται για συνεργασία το παιχνίδι ήταν μεταξύ των υπολοίπων. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν αποδεχόταν να συνεργαστεί με ΝΔ και ΠΑΣΟΚ και ο Καμμένος των Ανεξάρτητων Ελλήνων δεν ήθελε ούτε νεκρός το Σαμαρά και τη ΝΔ. Υπό τις συνθήκες φάνηκε πόσο ακατόρθωτη είναι η προσπάθεια δημιουργίας κυβέρνησης στη βάση συνεργασιών κομμάτων στην Ελλάδα.

Με αυτά τα δεδομένα ακούγονταν τουλάχιστον φαιδρές, αν όχι μαζοχιστικές, οι προτάσεις της αριστεράς για χρήση απλής αναλογικής. Ναι, είναι πιο δίκαιο σύστημα και έχει διάφορα στα οποία μπορεί κανείς να δεχθεί ότι είναι καλύτερο από το σημερινό  Η αριστερά στην Ελλάδα δεν μπορεί να συνεννοηθεί μεταξύ της. Στην χώρα κατεβαίνουν 4 συνδυασμοί με όνομα που περιέχει ΚΚΕ (ΚΚΕ, μ-λ ΚΚΕ, ΚΚΕ μ-λ, και ΟΑΚΚΕ) συν ο ΣΥΡΙΖΑ με τις διάφορες συνιστώσες και τις ροές του, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και δεν ξέρω τί άλλο. Σκεφθείτε, έχοντας υπ' όψη αυτό που ζήσαμε την περασμένη εβδομάδα το ενδεχόμενο να μπορέσουν να συσπειρωθούν πίσω από μια κυβέρνηση μερικοί (1-2-3) βουλευτές από καθεμιά τέτοια μικρή παράταξη ή ακόμα πιο δύσκολα αυτές οι παρατάξεις με βουλευτές που δια της απλής αναλογικής θα εκλέγονταν από τη φιλελεύθερη πλευρά.

10 χρόνια μετά

Η στιγμή.

Ήταν Πρωτοχρονιά του 2002, μόλις είχε γυρίσει ο χρόνος όταν οι Έλληνες γίνονταν μάρτυρες μιας ιστορικής στιγμής για τη χώρα. Ο τότε πρωθυπουργός της Ελλάδος, ο Κώστας Σημίτης, πραγματοποιούσε από ΑΤΜ την πρώτη ανάληψη που γινόταν στην Ελλάδα σε ευρώ. Ήταν η στιγμή που η δραχμή περνούσε πια στην ιστορία.

Από ρεπορτάζ του Βρετανικού BBC, θυμόμαστε ότι η εισδοχή της χώρας στο Ευρώ συνοδεύτηκε με ελαφρές δυσκολίες, και για το κλείδωμα της ισοτιμίας με τη δραχμή αλλά και με ένα πακέτο μέτρων λιτότητας ώστε να επιτευχθούν τα κριτήρια σύγκλισης.

Ο τότε υπουργός οικονομίας Γιάννος Παπαντωνίου, περιέγραφε την είσοδο της χώρας στο Ευρώ ως μια ιστορική μέρα που θα ενέτασσε την Ελλάδα στον πυρήνα της Ευρώπης. Ο τότε πρόεδρος της ΕΚΤ Wim Duisenberg προειδοποιούσε ότι η χώρα θα χρειαζόταν να καταβάλει σκληρές προσπάθειες για βελτίωση των οικονομικών παραγόντων και κυρίως για να ελέγξει τον διογκούμενο της πληθωρισμό.

Δέκα χρόνια μετά το μόνο που μένει είναι το Ευρώ και η λιτότητα. Η χώρα επ' ουδενί δεν κατόρθωσε να ελέγξει τα οικονομικά της προβαίνοντας σε σχεδόν τακτικές μνημειώδεις σπατάλες πόρων χωρίς προφανή αποτελέσματα και δίνοντας ατελείωτα παραδείγματα διασπάθισης εγχώριων και κοινοτικών χρημάτων κάτω από τραπέζια και χωρίς από αυτά να επωφελείται αναπτυξιακά η οικονομία. Η παγκόσμια οικονομική κρίση και η ακόλουθη κρίση χρέους στην Ευρωζώνη έφεραν την Ελλάδα, όπως σωστά είχε προβλέψει ο Γιάννος Παπαντωνίου πριν 10 χρόνια, στην καρδιά της Ευρώπης. Στην καρδιά του προβλήματος χρέους της Ευρώπης. Το οικοδόμημα του Ευρώ, με τα πολλαπλά του προβληματα και τις δαιδαλώδεις διαδικασίες λήψης αποφάσεων και τη διστακτικότητα των Ευρωπαίων να σκεφτούν ευρωπαϊκά μπροστά στα εγχώρια πολιτικά κόστη σε συνδυασμό με τα ατέλειωτα ζητήματα στην εσωτερική λειτουργία της Ελληνικής οικονομίας κάνουν τη δεκαετή επέτειο από την είσοδο του Ευρώ στη ζωή των Ελλήνων και των Ευρωπαίων μια όχι και τόσο λαμπρή επέτειο.

Και επειδή λένε ότι πολλές φορές η ιστορία επαναλαμβάνεται σαν φάρσα, δείτε πιο κάτω το υπόλοιπο της πιο πάνω φωτογραφίας. Δίπλα στον Κώστα Σημίτη φαίνεται το ΑΤΜ της Εθνικής Τράπεζας από όπου έγινε η ανάληψη των μετρητών και ένας ακόμα κύριος.

Ο Λουκας Παπαδήμος. Τότε χειροκροτών τον πρωθυπουργό ως διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, σήμερα προσπαθεί να πιλοτάρει τη χώρα στην τελευταία προσπάθεια αυτή να αποφύγει την συντριβή, έχοντας όμως παράλληλα αρκετά αχρείαστα βαρίδια του παλαιοκομματικού βαθέος κράτους της Ελλάδας που δημιουργούν επιπρόσθετα προβλήματα στην απέλπιδα του προσπάθεια.

Η Βόρεια Κορέα της ανάπτυξης

Η ΚΕ του ΚΚΕ απέστειλε στην ΚΕ του Κόμματος Εργατών Κορέας το ακόλουθο συλλυπητήριο μήνυμα για το θάνατο του Κιμ Γιονγκ Ιλ:
«Η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ εκφράζει τα θερμά της συλλυπητήρια στην ΚΕ του Κόμματος Εργατών Κορέας, στην ηγεσία της ΛΔ Κορέας και στο λαό της για το θάνατο του Κιμ Γιονγκ Ιλ, Γενικού Γραμματέα του Κόμματος Εργατών Κορέας.
Ο λαός της ΛΔ Κορέας έχει δικαίωμα να προχωρήσει στο δρόμο ανάπτυξης που έχει επιλέξει ενάντια στις κάθε λογής ιμπεριαλιστικές παρεμβάσεις στο εσωτερικό της χώρας.
Η υπεράσπιση του δικαιώματος αυτού έχει ιδιαίτερη σημασία σήμερα που καιροφυλακτούν οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, εντείνουν την επιθετικότητα και πληθαίνουν τους τυχοδιωκτισμούς τους κατά της ΛΔ Κορέας.
Το ΚΚΕ αντιτάσσεται στα σχέδια αυτά. Στέκεται αλληλέγγυο με τον αντιιμπεριαλιστικό αγώνα του Κόμματος Εργατών Κορέας και του κορεάτικου λαού».

Συλλυπητήριο για το θάνατο του Κιμ Γιονγκ Ιλ, Ριζοσπάστης - 20/12/2011

Ναι, το εν Ελλάδι αδελφό κόμμα του κόμματος του Κιμ Γιογκ Ιλ συλλυπάται το λαό της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κορέας για την οδύνη που τον βρήκε. Την απώλεια του ηγέτη που θεμελίωσε την ανάπτυξη και ρίζωσε τη δημοκρατία στον ευημερών λαό της Βορείου Κορέας. Το ΚΚΕ πρέπει να είναι και ο μόνος οργανισμός ανά το παγκόσμιο που μπορεί να δει τί πραγματικά γίνεται στην χώρα αυτή. Οι υπόλοιποι νοήμονες δεν μπορούν να εντοπίσουν αυτά όλα τα στοιχεία που σε τρεις μεστές προτάσεις αποτυπώνει ο συγγραφέας του Περισσού.

"Ο λαός έχει το δικαίωμα να προχωρήσει στο δρόμο της ανάπτυξης που διάλεξε" διαπιστώνει ο συγγραφέας του συλλυπητηρίου μηνύματος. Φαίνονται άλλωστε τα αποτελέσματά του. Δείτε τη νυχτερινή φωτογραφία από το διάστημα απεικονίζει τα νησιά της Ιαπωνίας, ακτές της Ρωσίας, μέρος της Κίνας και την Βόρεια και Νότια Κορέα. Τα σκοτεινά τμήματα στην εικόνα έιναι η Βόρεια Κορέα της ανάπτυξης και η θάλασσα.

Ο λιμός του '96, στα πλαίσια της εδραίωσης του καθεστώτος είχε φέρει το θάνατο σχεδόν 3 εκατομμυρίων βορειοκορεατών, ενώ και σήμερα οι καταγγελίες του καθεστώτος για υποσιτισμό του πληθυσμού είναι συνεχείς. Συνεχείς είναι και οι καταγγελίες από αυτομολούντες για τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, για στρατόπεδα συγκέντρωσης αντιφρονούντων και εκτελέσεις, στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας. Κατά τα άλλα οι κάτοικοι της Κορέας δεν μπορούν να μοιραστούν μαζί μας την ευμάρεια και την ευγνωμοσύνη τους, όχι μόνο γιατί φοβούνται ότι μπορεί και να εκτελεστούν δημοσίως, αλλά και επειδή τα 1,2 εκατομμύρια γραμμών τηλεφώνου δεν είναι προσβάσιμα από τα 25 εκατομμύρια του πληθυσμού ενώ δεν υπάρχει ούτε κινητή τηλεφωνία και διαδίκτυο. Ακόμα και η τηλεόραση είναι μόνο κρατικά ελεγχόμενη, και δεν εννοώ μόνο τα κανάλια αλλά και οι δέκτες.

Αυτή επιγραμματικά είναι η Βόρεια Κορέα που κατά το ΚΚΕ "αντιτάσσεται στις κάθε λογής ιμπεριαλιστικές παρεμβάσεις" ζώντας στη δική της "ανάπτυξη", προς όφελος του κόμματος και του λαού της.

Όσοι μπορείτε δείτε και το ντοκιμαντέρ της Εμπόλεμης Ζώνης με τίτλο "Η παράσταση" που αποτυπώνει την κατάσταση στη χώρα, με χρώματα ελαφρώς διαφορετικά από τα φαντακτερά του ΚΚΕ.

"Η γενιά του Πολυτεχνείου"

17 Νοεμβρίου σήμερα, 38η επέτειος από τα γεγονότα στο Πολυτεχνείο. Όπως κάθε χρόνο στην Αθήνα πραγματοποιήθηκαν εκδηλώσεις και η "καθιερωμένη πορεία στην Αμερικανική Πρεσβεία". Όπως κάθε χρόνο ακούσαμε και πάλι για "τη γενιά του Πολυτεχνείου" -κυρίως από ηλικιακούς εκπροσώπους της- τα λόγια θαυμασμού, να συνοδεύονται από αντίσταση, πάλη, λαϊκή εξέγερση που έριξε τη δικτατορία, και με απαραίτητη προέκταση σε συμβουλές για το σήμερα.

Και απορεί κανείς. Ποιά είναι και τί έκανε τελικά η "γενιά του Πολυτεχνείου"; Πόση σχέση με την πραγματικότητα έχει όλο αυτό το φωτοστέφανο με το οποίο περιεβλήθη η επέτειος; Το γεγονός κάθε αυτό είναι όντως μια σελίδα εξέγερσης, φοιτητών, νεολαίας ενάντια στο καθεστώς της χούντας των συνταγματαρχών. (Μια από όχι και τόσες πολλές εξεγέρσεις μέσα στην επταετία της χούντας.) Μια εξέγερση που κορυφώθηκε με αρκετή γενναιότητα και καταστάληκε με βίαιο τρόπο από το καθεστώς. Εκ των γεγονότων τα συμβάντα στο Πολυτεχνείο τον Νοέμβρη του '73 αυτό που πέτυχαν ήταν την αλλαγή του δικτάτορα. Όχι τη πτώση της χούντας. Την αλλαγή του προσώπου που ήταν επικεφαλής. Για να πέσει η χούντα και να επανέλεθει στην Ελλάδα η Δημοκρατία χρειάστηκε μια αρκετά μεγαλύτερη θυσία. Η χούντα, όσο και αν επιμένουν ορισμένοι να μην το θυμούνται, έπεσε όταν "έπεσε" η Κύπρος τον Ιούλιο του 1974. Εννέα μήνες μετά τα γεγονότα του Πολυτεχνείου.

Άρα τελικά τί ήταν αυτό που πέτυχε αυτή η περιβόητη "γενιά του Πολυτεχείου" που βλέπουμε στις τηλεοράσεις σήμερα; Κατ' αρχήν πέτυχε να γίνει γενιά. Γιατί στο Πολυτεχνείο ήταν μια αρκετά μικρότερη μερίδα κόσμου. Και κατά δεύτερον αυτή η "γενιά" κατάφερε να μυθοποιήσει αρκετά ένα γεγονός και στην συνέχεια να δρέψει τους καρπούς του κατορθώματός της με τον ισχυρισμό και μόνο της συσχέτισης με τον μύθο. Βουλευτικές έδρες, διευθυντικές θέσεις, κομματικές ιεραρχίες, δημόσια αξιώματα. Πόσοι άραγε από αυτή τη "γενιά" έκαναν οτιδήποτε για να ανατραπεί η χούντα μέσα στα επτά χρόνια που ήταν στην εξουσία; Μάλλον ελάχιστοι. Αλλά ξελασπώνουν για αυτούς οι μερικές εκατοντάδες ή και χιλιάδες που ήταν όντως μέσα στο ίδρυμα και γύρω υποστηρίζοντάς τους εντός. 

Τ'αγαπημένο μου της ΕΡΤ

Η Ελλάδα περνά οικονομική κρίση. Η ΕΡΤ, αποφασίζει να κάνει περικοπές στις δαπάνες της. Αποφασίζει -θέλοντας και μη- αφού της έκοψαν τους προϋπολογισμούς. Και από την απόφαση -μεταξύ άλλων- αποφασίζεται και το κλείσιμο του ενός από τα επτά (!) τηλεοπτικά κανάλια που διατηρεί, της ΕΤ1 αλλά και της σκληρής διαδικασίας εφεδρείας σχεδόν 1000 εργαζομένων (ναι, έχει 6-7 χιλιάδες προσωπικό η ΕΡΤ) ώστε να επιτευχθεί κάποια εξοικονόμηση πόρων.

Στη συνέχεια αρχίζει ο παραλογισμός. Η ΕΡΤ έρχεται να δαπανήσει 26 εκατομμύρια (ακούγονται και περισσότερα) ευρώ για τα δικαιώματα των αγώνων της Τρίτης του Champions League για την τριετία 2012 -2015. Ο παραλογισμός στο μεγαλείο του. 26 εκατομμύρια, ήτοι 8,5 εκατομμύρια ανά σεζόν, τη στιγμή που το επόμενο κανάλι που συμμετείχε, το MEGA έδεινε μόλις 2 εκατομμύρια ευρώ, με βάση τα δημοσιεύματα του τύπου. Είναι σαφές ότι το Champions League είναι από τα τηλεοπτικά προϊόντα με την σταθερή και αρκετή αγορά, εξ'ού και δαπανώνται τόσα χρήματα. Είναι όμως ποτέ δυνατόν ένα ιδιωτικό κανάλι να κρίνει ασύμφορο να δώσει περισσότερα από 2 εκ. ώστε να έχει κέρδος από την επένδυση, και την ίδια στιγμή το κρατικό κανάλι να εμφανίζεται με προσφορά τετραπλάσια και πενταπλάσια; Βέβαια η μεγάλη διαφορά είναι ότι η ΕΡΤ έχει απόθεμα αρκετών εκατομμυρίων Ευρώ, μέσω ανταποδοτικών τελών - ήτοι απ' ευθείας φολορόγησης του λαού, δεν έχει τις ανάγκες του MEGA να βγάζει και κέρδη από τις επενδύσεις της. Και σημειώστε ότι η UEFA, θέλει κάποιο τμήμα του Champion League να μεταδίδεται σε ελεύθερη λήψη (free to air). Άρα ποιόν ανταγωνιζόταν η ΕΡΤ με την προσφορά της;

Θράσος απύθμενο

Το βλέπεις και δεν το πιστεύεις. Η ΕΡΤ έκανε διαγωνισμό για να επανασχεδιάσει την ιστοσελίδα της, δίνοντας βραβεία στις 3 πρώτες προτάσεις που θα επιλέγονταν από επιτροπή. 5 χιλιάδες στον πρώτο 3 στον δεύτερο και χίλια Ευρώ στον τρίτο. Ως εδώ καλά... Μάλιστα, και επειδή περνά γενικότερα η χώρα εποχή διαφάνειας είχε αποφασιστεί ότι τα αποτελέσματα θα δημοσιεύονταν και στην ιστοσελίδα της εταιρίας.

Πραγματοποιήθηκε επιτυχώς ο διαγωνισμός και η τριμελής επιτροπή επέλεξε τους νικητές. Η δημοσίευση των αποτελεσμάτων βρίσκεται στη σελίδα της ΕΡΤ. Η εικόνα των αποτελεσμάτων, όπως παρουσιάζεται αυτή τη στιγμή -γιατί μάλλον θα αναγκαστούν να την αλλάξουν, είναι η πιο κάτω.

Ρίξτε μια ματιά στην πρόταση που πήρε το δεύτερο βραβείο στον διαγωνισμό. Μην ανησυχείτε αν δε φαίνονται οι λεπτομέρειες της πρότασης. Μπορείτε να δείτε σε καλύτερη ανάλυση την πρόταση στη διεύθυνση bbc.co.uk. Γιατί η πρόταση που πήρε το δεύτερο βραβείο και τις 3000 Ευρώ είναι απλή αντιγραφή της σελίδας του βρετανικού τηλεοπτικού δικτύου.

Μίκης Θεοδωράκης

Συγγνώμη, αλλά υπάρχουν πολλοί στην Ελλάδα που θεωρούν ιδεολογία τα όσα λέει ο Μίκης Θεοδωράκης; Δεν κρίνω ούτε την υπόλοιπη του πολιτική πορεία (η οποία είχε και τα πάνω και τα κάτω της και τις στροφές της) παρά μόνο τα τις τελευταίες δράσεις του. Συγκεκριμένα, μετά τις επιστολές στο "Δεν πληρώνω" και τους "αγανακτισμένους", ακούγοντας μόνο μερικά αποσπάσματα της ομιλίας του Μίκη στα Προπύλαια το μόνο βέβαιο συμπέρασμα είναι ότι οι γύρω από αυτόν θα πρέπει να τον προστατεύσουν.

Τα όσα "επαναστατικά" και "ρηξικέλευθα" είπε, περιορίζονται σε συνθήματα πλατείας και μόνο. Λόγια προς τέρψη των φωνασκούντων ακροατών του και τίποτα πέραν αυτού... Δυστυχώς από τα όσα σχόλια άκουσα για τα λεγόμενα του Μίκη, φένεται ότι η αντιμετώπιση της οποίας τυγχάνουν είναι ως σαν να αναφέρονται σε θεία λόγια. Ίσως χρειάζεται μόνο κάποιος από το πλήθος να αναφωνήσει πως "ο βασιλιάς είναι γυμνός", πως αυτά δεν μπορεί να είναι οι λύσεις του σοβαρού προβλήματος της Ελλάδος.

Κάλεσε, μεταξύ άλλων, τον κόσμο σε "ειρηνική επανάσταση" για να δημιουργήσει μια νέα επαναστατική κυβέρνηση με στόχο να κυρήξει απεχθή τα 3/4 των δανειακών υποχρεώσεων της χώρας προς την τρόικα και να ζητήσει εν συνεχεία (η νέα κυβέρνηση) δανεικά από τη Ρωσία και την Κίνα. Βεβαίως δεν είπε πώς θα πείσει την Κίνα και τη Ρωσία να δώσουν δανεικά γνωρίζοντας ότι ο προηγούμενος που δάνεισε τη χώρα έχασε το 75% των χρημάτων που θα λάμβανε. (Σημειώνω εδώ ότι και ο κινεζικός οίκος αξιολόγησης αξιολογεί τα ομόλογα του ελληνικού δημοσίου στην κατηγορία junk από προχτές) Στη συνέχεια κάλεσε το πλήθος να τραγουδήσει το "Ένα το χελιδόνι" από το Άξιον Εστί, παρομοιάζοντας την παρούσα κατάσταση της χώρας με τη γερμανική κατοχή του '40, αξιολογώντας την δε και ως χειρότερη.

Η κατάσταση στη χώρα είναι πολύ δύσκολη και η κυβέρνηση δε δίνει στον κόσμο σχεδόν την παραμικρή ελπίδα ότι αντιλαμβάνεται και μπορεί να διορθώσει τα κακώς κείμενα στην κρατική δομή και λειτουργία, αλλά ταυτόχρονα και τα διάφορα μανιφέστα διαφόρων φιλόδοξων νοσταλγών επανάστασεων, που βλέπουν τον εαυτό τους ως αναγεννόμενους φοίνικες, περισσότερο μπερδεύουν παρά βοηθούν την όλη κατάσταση. Το πρώτο βήμα για να λυθεί το πρόβλημα είναι να συνειδητοποιήσει κανείς ποιά είναι η κατάσταση. Η προσγείωση στην πραγματικότητα απαιτεί την απεμπόληση των greek statistics, αλλά και των θεωριών συνωμοσίας, σύμφωνα με τις οποίες πάντα κάποιοι ξένοι θέλουν το κακό μας, και να δούμε πως εμείς δουλεύουνε για το καλό μας.

"Αηδία" και "αποστροφή"

"Αηδία και αποστροφή προκαλεί η απίστευτη προβολή στην Ελλάδα, όπου οι λαϊκές οικογένειες δεινοπαθούν από την ανεργία και τη φτώχεια, του γάμου των απομειναριών του μεσαίωνα τον οποίο η ιστορικά ξεπερασμένη αστική τάξη της Βρετανίας και της Ευρώπης τιμά και επιδεικνύει προκλητικά"
[...]
"Αυτοί να χαίρονται τη σήψη τους, οι λαοί όμως έχουν χρέος να ξεμπερδεύουν μαζί τους".

Ανακοίνωση Κ.Κ.Ε για πριγκιπικό γάμο

Η ανακοίνωση του ΚΚΕ για το "να ζήσετε" στους νεόνυμφους πρίγκιπες της Βρετανικής Βασιλικής Οικογένειας. Δεν μπορούσε καν να συγκρατηθεί το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ελλάδας από το να βγάλει τη χολή του σε μια ακόμα περίπτωση. Όλη έχουν συνηθίσει το ΚΚΕ πάντα να λέει "Όχι" και "πάλη" αλλά αυτή τη φορά νομίζω ότι η συντάκτης έκανε και ένα λάθος. Δεν μπορείς να είσαι το 6% των ψηφοφόρων της Ελλάδος, υποστηρίζοντας ένα καθεστός -που αυτό δεν είναι καν ιστορικό απομεινάρι- και να αποκαλείς τη βασιλεία "απομεινάρι" με τη μισή Ευρώπη να ευημερεί (παράλογα ή λογικά) υπό βασιλευόμενες δημοκρατίες. Είπαμε "αντίσταση και πάλη" αλλά σεβαστείτε εκεί στο ρομαντικό ΚΚΕ και το ότι τα δελτία τύπου σας δεν απευθύνονται μόνο σε αναγνώστες του Ριζοσπάστη. Ακούγεστε "ξεπερασμένοι" και "απομεινάρια" ακόμα και από όσους απλά σας θεωρούν "στον κόσμο σας".

Αμαρτίες γονέων

Πέρασαν, έτσι ανεπαισθήτως, και τα πρώτα γενέθλια του Καστελλορίζου. Όχι του ιδίου του νησιού, αλλά του γεγονότος που έκανε το νησί σύμβολο. Η Ελλάδα πέρασε ήδη τον πρώτο χρόνο υποβασταζόμενη από τα δανεικά του ΔΝΤ, της ΕΚΤ, και της ΕΕ. Της γνωστής στους Έλληνες "τρόικας" (Mr. Blue Eyes etc.).

Και πέρασε ανεπαισθήτως όχι τόσο στις μεγάλες μάζες του λαού. Εκεί τα εύκολα μέτρα που λήφθησαν είχαν επιπτώσεις, και μάλιστα άμεσες. Στα πρώτα θύματα πολίτες με περικοπές σε μισθούς, συντάξεις και αύξηση φόρων αλλά και επιχειρήσεις, τις οποίες με έκτακτες εισφορές και παράτυπες παρακρατήσεις φόρων στραγγαλίζει καθημερινά. Αυτά είναι τα "εύκολα" μέτρα που μπορούσε να λάβει. Με μια εντολή "κόψτε τις πληρωμές" εφαρμόζονται. Δεν είναι δηλαδή τυχαίο που είναι και τα μόνα μέτρα που εφαρμόστηκαν. Βέβαια είναι βέβαιο ότι χωρίς διαρθρωτικές αλλαγές, ακόμα και αν αυτές αντιβαίνουν την "ιδεολογία" του πρωθυπουργού, ο ίδιος θα πρέπει να προχωρήσει σε πιο ουσιαστικές αναδιαρθρώσεις. Η Ελλάδα κινείται σε διπλό πρόβλημα. Από τη μια χρωστά πολλά χρήματα ήδη και δεν βγάζει αρκετά χρήματα κάθε χρόνο ώστε να καλύπτει τις ανάγκες της, άρα για την ετήσια επιβίωση χρειάζεται ακόμα περισσότερα. Ακόμα και με τις σκληρές περικοπές σε δαπάνες η κατάσταση παραμένει τραγικά ίδια. Οι λόγοι; Πολλοί. Τα στοιχεία δείχνουν ότι πέραν των περικοπών, η επιβολή φόρων έχει μόνο αρνητικό αποτέλεσμα. Στραγγαλίζει τον νομοταγή, ενώ τον φοροφυγά -που ήταν έτσι κι αλλιώς το πρόβλημα από πριν- δεν τον αγγίζει. Οι μηχανισμοί ελέγχου και είσπραξης είναι διαλυμένοι, όπως διαπιστώνουν διεθνείς οίκοι αλλά και ελληνικά ΜΜΕ.

Το μεγάλο ζήτημα που τίθεται είναι ότι, παρά την τραγικότητα της κατάστασης, η κυβέρνηση λειτουργεί σαν να κυβερνά κάποια άλλη χώρα. Κάποια Δανία του Βορρά... Παντελής ατολμία στη λήψη αποφάσεων, προστριβές, διαφωνίες και λαϊκιστικές κορώνες από τα ίδια τα μέλη της κυβέρνησης σε κάθε ευκαιρία, δράσεις και παρεμβάσεις του κράτους που παγώνουν η μια μετά την άλλη καταχωρούμενες στις ελληνικές καλένδες. Καμμία παρέμβαση για την οποία δεσμεύθηκε η κυβέρνηση δεν προχωρά, μετατάξεις ΟΣΕ, ιδιωτικοποιήσεις, άρση καμποτάζ, άνοιγμα επαγγελμάτων -φορτηγά, ταξί,κλπ, one stop shops. Επίσης ακόμα δεν τόλμησε να αντιπαρατεθεί με τα μεγάλα τζάκια των βολεμένων συνδικαλιστών. Αντί των διαρθρωτικών αλλαγών, η κυβέρνηση έχει επαναπαυθεί στην φορολόγηση, τακτοποίηση αυθαιρέτων και άλλα πασαλείμματα τα οποία ούτε την κατάσταση διορθώνουν μακροπρόθεσμα, ούτε τον κόσμο ικανοποιούν βραχυπρόθεσμα. Ακόμα και στις πιο μικρές παρεμβάσεις, κατασκευή ΧΥΤΥ στην Κερατέα για παράδειγμα, το κράτος δεν κατάφερε να μην γελοιοποιηθεί έχοντας για ένα τετράμηνο ολόκληρο εκστρατευτικό σώμα αγκιστρωμένο στους λόφους.

Η εικόνα της σοβαρότητας είναι μακριά από κάθε έκφανση λειτουργίας (;) της ελληνικής κυβέρνησης στην πιο σοβαρή κρίση ίσως που θα κλήθηκε το Ελληνικό κράτος να αντιμετωπίσει. Όταν πέρσι τέτοιο καιρό ο πρωθυπουργός με φόντο το λιμάνι του Καστελλορίζου τόνιζε ότι την ευκαιρία που δεν δίνουν στην Ελλάδα η αγορές θα την πάρει η χώρα μέσα από τις διαρθρωτικές αλλαγές που θα πραγματοποιήσει είχε υπ' όψη του τη διαχείριση στην οποία προέβη τον χρόνο που ακολούθησε; Δυστυχώς μόνο αισιοδοξία για το μέλλον δεν μπορεί κανείς να έχει με αυτή την κατάσταση, βλέποντας τον Παπανδρέου τον νεότερο να προσπαθεί να αντιμετωπίσει το τέρας που θεμελείωσε ο πατέρας του...

Στιγμές επανάστασης

Προσπαθώ να καταλάβω τον "σοβαρό λόγο" ο οποίος οδήγησε σύσσωμη την Ελληνική Κυβέρνηση, και τα συν αυτή ΜΜΕ, να ξεσπάσουν σε φωνές το τελευταίο τριήμερο. Τί είπε τελικά η "τρόικα" που ήταν τόσο παράλογα εξωφρενικό; Μπορείτε να μειώσετε το χρέος σας πωλώντας περιουσιακά στοιχεία του δημοσίου. Και που είναι ο παραλογισμός σε αυτή τη θέση;

Τί ακριβώς σε αυτή την τοποθέτηση έφταιξε, ώστε να ξεσπάσουν (θεατρινίστικα) όλοι οι σοσιαλιστές του κυβερνώντος κόμματος; Όλο το θέατρο, είναι σαφέστατο, στήθηκε για εσωτερική κατανάλωση. Από τη μεταμεσονύκτια (!) δήλωση του κυβερνητικού εκπροσώπου μέχρι τις δηλώσεις ενός εκάστου των υπουργών του θιάσου. Ο κακός, η τρόικα, ήρθε μέσα στο σπίτι μας και επεμβαίνει στα εσωτερικά μας, ενώ η εθνοσωτήριος κυβέρνηση αντιστέκεται στην κάθε επιβουλή.

Πέραν όμως από τη μυθοπλασία, και αν οι υπουργοί του ΓΑΠ επιχειρήσουν να δουν, επιτέλους σοβαρά, την κατάσταση, θα διαπιστώσουν ότι, ιστορικά, ο μόνος κακός στην πραγματικότητα δεν είναι άλλος από τους ίδιους. Οι δράσεις τους κατά καιρούς σε αρκετά ζητήματα (προσλήψεις ημετέρων, μίζες), η χαρακτηριστική αδράνεια τους σε άλλα (χειρισμός συνδικαλιστών αλλά και τρόπος ανέλιξης αρκετών εξ' αυτών δια του συνδικαλισμού στην εξουσία ).

Η κακιά τρόικα δεν ήρθε στην Ελλάδα μόνη της και ούτε ανακατεύεται στα εσωτερικά ζητήματα της χώρας από βίτσιο. Την έχετε καλέσει, εσείς (κύριοι υπουργοί και βουλευτές του ΓΑΠ). Δια του μνημονίου και των λοιπών συμφωνιών έχετε ζητήσει τα 150 ζεστά δισεκατομμύρια που έδινε και έχετε αποδεχθεί κάποιους όρους για αυτά, κυρίες και κύριοι της επανάστασης. Ήταν ένα μεσημέρι στο ακριτικό Καστελόριζο με φόντο το λιμάνι, υπενθυμίζω. Η σημερινή αντίδραση του πολιτικού προσωπικού του ΠΑΣΟΚ είναι τόσο επικίνδυνη και λαϊκιστική, αλλά σου υποδεικνύει το πώς ακριβώς αυτοί, με τέτοιες συμπεριφορές, κατάφεραν να φθάσουν την Ελλάδα στο σημείο να χρειάζεται την τρόικα και τα δανεικά. Έτσι συνήθισαν να δουλεύουν τόσα χρόνια. Κάθε τόσο να υπόσχονται (στους ψηφοφόρους τους), μετά την εκλογή τους να παίρνουν πίσω υποσχέσεις και για να "γλυκάνουν" και πάλι τους ψηφοφόρους πριν τις (κάθε) εκλογές να διορίζουν μερικές εκατοντάδες εξ΄αυτών σε διάφορους απίστευτους οργανισμούς του Ελληνικού Μεγακράτους. Έτσι έπαιζαν πάντα. Δεν έμαθαν ποτέ να παίζουν καθαρά και τίμια. Αυτή τη φορά όμως βρήκαν απέναντί τους τον κακό! Η τρόικα δεν περιμένει διορισμό στο δημόσιο, η τρόικα είναι εκεί γιατί θέλει τα λεφτά που βάζει να τα πάρει πίσω και έτσι αναγκάζονται να υποστούν τις υποσχέσεις τους. Αυτό τους πονάει.

1821

Είδα χτες βράδυ το πρώτο ντοκιμαντέρ "1821" από τον ΣΚΑΪ. Οι πρώτες εντυπώσεις είναι εξαιρετικά θετικές. Ως παραγωγή, κατ' αρχήν, γυρίσματα, πλάνα, μουσική το ντοκιμαντέρ είναι σαφές ότι τηρεί τα πρότυπα και επίπεδα διεθνών παραγωγών. Οι εικόνες και τα πλάνα που επενδύουν τη σειρά είναι πραγματικά μαγευτικές, και ακόμα και οι δραματοποιήσεις που έμπαινα εμβόλιμες στο ντοκιμαντέρ δεν έδειχναν φθηνές καρικατούρες.

Ως προς την ιστορική κάλυψη της σειράς, δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ είναι, μάλλον δεν κρίνομαι ως καταλληλότερος και ειδικότερος των ιστορικών για να το κρίνω. Ως θεατής με μέσες γνώσεις ιστορίας πάντως το βρίσκω αρκετά ισορροπημένο στην παρουσίαση, ψύχραιμο, χωρίς υπερβολικές κορώνες, υπερήρωες κλπ. Το δε κείμενο, αν και πρόκειται για το εισαγωγικό επεισόδιο, ακούγεται αρκετά μεστό σε πληροφορία και αρκετά συμπιεσμένο ώστε να μην κάνει κοιλιές το επεισόδιο.

Σε γενικές γραμμές πολύ καλή προσπάθεια από τον ΣΚΑΪ, και μακάρι η εξέλιξη στα επόμενα επεισόδια να μη με διαψεύσει.

info: Μεταδίδεται από τον ΣΚΑΪ

• Τρίτη στις 23:00 & επανάληψη Σάββατο 22:00
• και on demand www.skai.gr/player (ντοκιμαντερ - 1821)

Τί πρέπει, τί δεν πρέπει;

"Τι πρέπει τι δεν πρέπει, στιγμή δε σκέφτηκε" ο Γκλέτσος, τις προάλλες εισβάλλοντας με εκσκαφείς στον αυτοκινητόδρομο Αθηνών - Θεσσαλονίκης με σκοπό να γκρεμίζει τις προστατευτικές μπάρες, ανοίγοντας τον δρόμο. Για την ακρίβεια ανοίγοντας ένα παράδρομο στον δρόμο. Ο Απόστολος Γκλέτσος, δήμαρχος Στυλίδας εδώ και μερικές μέρες, βρέθηκε μπροστά σε ένα γεγονός: ο δήμος του χωρίζεται από ένα αυτοκινητόδρομο, η διάσχιση του οποίου κοστίζει €2,60 Ευρώ ανά διέλευση. Κάτι τέτοιο βέβαια, όντως, είναι ακριβό και άδικο για τον κάθε δημότη που μετακινείται εντός το δήμου αφού, φυσικά, δε δίνεται και εναλλακτική διαδρομή μετακίνησης πέραν του αυτοκινητόδρομου. Η συμβατική υποχρέωση του δημοσίου και της εταιρίας, με βάση την Ευρωπαϊκή οδηγία που διέπει τα τέλη διοδίων στους αυτοκινητοδρόμους, είναι η παράλληλη λειτουργία εναλλακτικού οδικού δικτύου (δωρεάν) που να εξυπηρετεί τις μετακινήσεις μεταξύ των σημείων που εξυπηρετούνται και από τον αυτοκινητόδρομο. Μάλιστα σημειώνεται ότι ο παράδρομος θα πρέπει να έχει ποιότητα ασφαλτικού οδοστρώματος ίδια με τον αυτοκινητόδρομο.

Η εισβολή του δημάρχου πραγματοποιήθηκε όταν εταιρία διαχείρισης της οδού, δεν ανανέωσε τις κάρτες δωρεάν διέλευσης των κατοίκων. Ο δήμαρχος στάθηκε "ηγέτης" του λαού του -ο ίδιος ανέφερε ότι πρόκειται για τις δικές του Θερμοπύλες- και κατατρόπωσε τις προστατευτικές μπάρες που έκλειναν τους παράπλευρους χωματόδρομους. Έτσι ξαναδημιούργησε την -ασφαλούς διέλευσης- δωρεάν διασταύρωση αυτοκινητοδρόμου (130χμλ/ώρα) με χωματόδρομο (30-40-50χλμ/ώρα). Η μοίρα βέβαια του ηγέτη ήταν να συλληφθεί από τις αρχές και να οδηγηθεί στο δικαστήριο, βγαίνοντας από το οποίο φώναξε στους πολλούς συγκεντρωμένους υποστηρικτές του -είχαν κλείσει τα καταστήματα στο δήμο Στυλίδας χτες- "στα μπλόκα, στα μπλόκα".

Πέραν του φαιδρού επαναστατικού του θέματος, η αλήθεια είναι ότι, γνωρίζοντας πλέον το πώς λειτουργεί το κράτος, δεν αδικεί και κανείς την αυτοδικία του "ηγέτη" δημάρχου. Ναι, σαν δήμαρχος ίσως έπρεπε να ήταν διπλά τυπικός στην εφαρμογή νόμων και κανονισμών, αλλά -το ξέρει καλά ο ίδιος ότι- στην Ελλάδα η κινητικότητα αυξάνεται μέσω της τηλεοπτικής επιβολής.

Επίθεση στον Κ. Χατζηδάκη

Η εικόνα ενός μέλους του κοινοβουλίου να παραδίδεται, ανήμπορος να κάνει ότιδήποτε άλλο, στη μανία του λυσσασμένου "πλήθους" έφερε στο μυαλό μου κινηματογραφικές παραγωγές εποχής. Περασμένης, προ-μεσαιωνικής, εποχής. Η εικόνα ενός βουλευτή να δέχεται επίθεση, δολοφονική, στο κέντρο της Αθήνας αδιαμφισβήτητα είναι ντροπιαστική εικόνα, αλλά παράλληλα είναι και σχεδόν φυσιολογική συνέχεια των εικόνων που μεταδίδονται στον έξω κόσμο από μια κοινωνία σε πτώχευση. Τέτοιες εικόνες άλλωστε έχει χρόνια που τις δίνει η Αθήνα.

Η επίθεση στο βουλευτή, αλλά και η καταιγιστική αντίδραση σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης υπέρ της επίθεσης, καταδεικνύει περίτρανα ότι η οικονομική πτώχευση ούτε έρχεται, ούτε προκαλείται ανεξάρτητα από την κοινωνική έκπτωση, την πτώχευση σε αρχές και αξίες.

Αυτό όμως που με ξένισε προσωπικά ακόμα περισσότερο, είναι και ο ίδιος ο στόχος της επίθεσης. Οι "εξαγριωμένοι" δεν επιτέθηκαν σε συνδικαλιστοπατέρες που τους πρόδωσαν οδηγώντας τους στη ένδεια, δεν επιτέθηκαν σε σοσιαλιστές που πλούτισαν όντας αξιωματούχοι, δεν επιτέθηκαν ούτε σε δεξιούς που γκρέμισαν το κράτος. Επιτέθηκαν σε ένα άνθρωπο που κατά τεκμήριο έχει δείξει στην Ελλάδα μια πολιτική πορεία χαμηλών τόνων, ουσιαστική, συστηματική, μετριοπαθή, αποτελεσματική και κατά τα φαινόμενα έντιμη. Η επίθεση στον Κώστα Χατζηδάκη σε εμένα άφησε τη γεύση της αδικίας. Πιστεύω πως πολιτικοί σαν τον Χατζηδάκη είναι πιο ωφέλιμοι και χρήσιμοι για την Ελλάδα, από αρκετούς άλλους που κατά καιρούς έχουν αναδειχθεί και έχουν λατρευτεί σε βαθμό παράνοιας, ακόμα και έχοντας να επιδείξουν ανύπαρκτη και ίσως και επικίνδυνη πολιτική παρακαταθήκη.

Δημοσιογραφικό δαιμόνιο

Διαβάστε το παρακάτω δημοσίευμα από το περιοδικό "ΤηλεΩρες" στην Κύπρο. Μιλά για τις εκλογές στην Ελλάδα, στα πλαίσια της ευρύτερης ενημέρωσης των αναγνωστών, πέραν του προγράμματος της τηλεόρασης.

Περιοδικό ΤηλεΏρες, τεύχος 562

Αρχίζει με τον τίτλο "ολοταχώς στη Βουλή οι Έλληνες στάρ" και ο συντάκτης του άρθρου μιλά για τις Δημοτικές (και Περιφερειακές) εκλογές. Αναφέρεται, και άρα αναγνωρίζει (;), ότι πρόκειται για εκλογές όπου αναδεικνύονται δήμαρχοι και περιφερειάρχες και καταλήγει να μιλά για τους σταρ που θα περάσουν από τα έδρανα της Βουλής των Ελλήνων, όπως για παράδειγμα τον Ηλία Ψινάκη, που είναι "πρώτος σε σταυρούς στο Δήμο της Αθήνας, κατερχόμενος στο πλευρό του δημάρχου της Αθήνας Ν. Κακλαμάνη".

Μάλιστα στη συνέχεια του άρθρου θέτει και τον προβληματισμό για διάφορους καλλιτέχνες που ακόμα δεν είναι σίγουρο κατά πόσο "θα καταφέρουν να εισέλθουν στη Βουλή των Ελλήνων".

Τώρα αυτό είναι έγκυρη δημοσιογραφία; Ασχολήθηκε καθόλου ο συντάκτης με τα γραφόμενά του; Αλλά και με την κοινή λογική, σε ποια χώρα του πλανήτη οι νικητές των εκλογών αυτοδιοίκησης μπαίνουν στο κοινοβούλιο;

Φιέστα στη ΔΕΘ

Άρτι αφιχθείς από την Θεσσαλονίκη είχα την ευκαιρία να θαυμάσω από πιο κοντά αυτό που κάθε χρόνο μου προκαλούσε έντύπωση στη λειτουργία του Ελληνικού κράτους. Τα εγκαίνια της "ΔΕΘ".

Κάθε χρόνο, ώντας φοιτητής στην Ελλάδα, με ξένιζε το γεγονός ότι όλοι συζητούσαν για το "καλάθι του Πρωθυπουργού στη ΔΕΘ". Το τί παροχές δηλαδή θα δώσει ο πρόεδρος της κυβερνήσεως στον κόσμο. Και με ξένιζε γιατί μου έκανε σαν πολύ "φθηνό" (κατ' ουσίαν είναι πολύ ακριβοπληρωμένο!) και φαντακτερά επικοινωνιακό κόλπο της κυβέρνησης για να εντυπωσιάζει τους υπηκόους της. Φέτος λοιπόν λόγω της οικονομικής επιπρόσθετης στενότητας στους ιθαγενείς ο Πρωθυπουργός δεν μοίρασε καθρεφτάκια, και αυτό ήταν η πρώτη αλλαγή. "Δεν είχε καλάθι ο Πρωθυπουργός" είπαν τα ΜΜΕ. Το ότι αυτό το καλάθι αποτελεί μέρος ενός οικονομικού αλαλούμ ελληνικής επινόησης δεν ήθελαν να το δουν τα κανάλια. Ένα κράτος που κάθε χρόνο αλλάζει το φορολογικό καθεστώς, ανεβοκατεβάζει φόρους, εταιρικούς και μη, αλλά ήθισται να μοιράζει και ορισμένα ψίχουλα εν είδη μεγαλοψυχίας ο Πρωθυπουργός στη ΔΕΘ.

Το άλλο ενδιαφέρον σημείο είναι ότι για τα εγκαίνια της ΔΕΘ ανέβαιναν στη Θεσσαλονίκη σύσσωμα τα επιτελεία από όλα τα υπουργεία, προσφέροντας στους επιτελείς ένα ευχάριστο διάλειμμα στα μπουζούκια της πόλης. Γιατί πρακτικά λόγος που αυτό γινεται είναι για να ικανοποιηθεί ο εγωισμός των Θεσσαλονικέων, οι οποίοι θέλουν νοιώθουν ότι η πόλη τους έχει κάποια σημασία εκείνες τις μέρες. Παράλληλα τα υπουργεία και οι οργανισμοί τους είχαν καταλάβει μεγάλο ποσοστό της έκθεσης. Περίπτερα όλων των υπουργείων, του ΟΠΑΠ, της ΕΥΔΑΠ, του ΟΤΕ, της ΔΕΗ, της ΔΕΦΑ, της ΕΡΤ και άλλων οργανισμών μετέτρεπαν μέρος της έκθεσης από "διεθνή έκθεση" σε "έκθεση κρατικών υπηρεσιών". Και όλα αυτά στοίχιζαν, και στοίχιζαν πολλά. Φέτος είδαμε σε μια επικοινωνιακή σύλληψη την κυβέρνηση επιπρόσθετα να πραγματοποιεί μια υπερθεαματική (και χωρίς κάποια ουσία τελικά) συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου στολιμάνι της Θεσσαλονίκης. Μάλιστα είδαμε όλα τα στελέχη να φθάνουν μαζί από το ξενοδοχείο όπου διέμεναν στο λιμάνι όπου συνεδρίασαν με πούλμαν. Ακόμα και εν μέσω κρίσης οι κομματικές φιέστες των κυβερνήσεων δεν φαίνεται να επηρεάζονται...

Ειρωνεία

Το κείμενο που ακολουθεί είναι από τη σελίδα της εταιρίας που ανέλαβε το έργο της τοποθέτησης χλοοτάπητα στο ΟΑΚΑ, και ενημερώνει πανηγυρικά για την παράδοση του έργου, σε μόλις 5 μέρες...

Ολοκληρώθηκε με απόλυτη επιτυχία η αντικατάσταση και ανακατασκευή του χλοοτάπητα του αγωνιστικού χώρου του Ολυμπιακού Σταδίου με την εξειδικευμένη ποικιλία Olympico, μέσα σε 5 μόλις μέρες! Χάρη στη μέθοδο BIG SLABS με τεμάχια διαστάσεων 1μ. x 50μ. απαιτούνται ελάχιστες ενώσεις στο γήπεδο (περίπου 160) και μειώνεται κατά πολύ ο χρόνος επίστρωσης. Η ποικιλία Olympico ξεχωρίζει από όλα τα γνωστά μείγματα για γήπεδα λόγω της αυστηρής ποιότητας και της ανθεκτικότητας της σε έντονη χρήση. Το ΟΑΚΑ παραδόθηκε έτοιμο για χρήση άφήνοντας τις καλύτερες εντυπώσεις σε παίκτες, παράγοντες, Διοίκηση και φίλαθλο κοινό!

Hellasod

Η φωτογραφία που ακολουθεί είναι το αποτέλεσμα του έργου μετά από 1 αγώνα ποδοσφαίρου.
Παρόλο που η ποικιλία ξεχωρίζει για την ανθεκτικότητά της σε έντονη χρήση μάλλον κάτι πήγε λάθος στη συγκεκριμένη περίπτωση, γιατί άλλη άποψη έχουν όσοι είδαν τον αγώνα Παναθηναϊκού - Τζένοα. Το γήπεδο φαινόταν σαν να είχε οργωθεί μετά τον αγώνα, με τους παίκτες να πέφτουν συχνά κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού σε τρύπες του χλοοτάπητα και να "ξυρίζουν" ολόκληρα τμήματα του σε κάθε πτώση. 5 μέρες για να στρωθεί και 90 λεπτά για να ξεστρωθεί! Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Τάσου Τέλλογλου, και αυτό το έργο έχει κοστίσει μερικές εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ.

apografi.gov.gr

Είναι η σελίδα στην οποία η κυβέρνηση της Ελλάδας καλεί τους υπαλλήλους της να συμπληρώσουν τα στοιχεία τους για να τους μετρήσει! Ναι. Το τελευταίο εξάμηνο ψάχνουν και ακόμα δεν έχουν καταφέρει στο ελλαδικό κράτος να ξεκαθαρίσουν πόσο προσωπικό έχουν. Δεν ξέρουν πόσο κόσμο πληρώνουν κάθε μήνα! Οπότε ελήφθη η απόφαση να κληθούν όλοι οι υπάλληλοι να συμπληρώσουν τα στοιχεία τους στη σελίδα που δημιουργήθηκε για αυτό το σκοπό.

Πώς όμως θα ήταν δυνατό να έχεις έλεγχο όταν υπολογίζουν ότι έχουν 13000 δημόσιους οργανισμούς, μεταξύ των οποίων ο "Ολυμπιακό Χωριό Αθήνα 2004 ΑΕ" που εν έτει 2010 ακόμα υφίσταται;

Γραφική Ελληνική Δημοκρατία. Με όσα ακούμε τον τελευταίο καιρό η απορία δεν είναι πώς κατάφερε να φτάσει στα πρόθυρα της χρεοκοπίας αυτό το κράτος, αλλά πώς και κατάφερε τόσα χρόνια να μην πτωχεύσει!

Από νωρίς στα βάσανα

Στην εικόνα φαίνονται οι "απεργοί ναυτεργάτες" μέλη του Π.Α.ΜΕ. που σήμερα (για άλλη μια μέρα) δεν εργάστηκαν στα πλοία, παρεμποδίζοντας και τον απόπλου τους προς τα νησιά. Η απεργία είχε κυρηχθεί και παράνομη από το δικαστήριο αλλά η κυβέρνηση της Ελλάδος (για ακόμη μια φορά) επέλεξε ότι δε θα εφαρμόσει την απόφαση του δικαστηρίου και θα αφήσει τους επιβάτες και τα φορτία στο έλεος των συνδικαλιστών του Π.Α.ΜΕ.

Στην εικόνα όμως η μικρή λεπτομέρεια είναι ότι οι απεικονιζόμενοι δεν πείθουν ότι είναι ναυτεργάτες. Ηλικιακά μάλλον βρίσκονται σε ηλικία "φοιτητική". 20χρονα παιδάκια, σανδαλοφορούσες νεαρές, κοινώς οι γνωστοί φοιτητοαπεργοί που μεταφέρονται εν σωρώ από το κομμουνιστικό κόμμα της Ελλάδος σε χώρους των κομματικών δράσεων, με μόνη χορηγία μια ροπαλοσημαία και τρεις δόσεις "ιδεολογία" σε υπογλώσσιο.

Η είδηση της απεργίας κάνει πάλι το γύρο του κόσμου, σηκώνοντας άλλο ένα κόκκινο σε όποιον επίδοξο περιηγητή δε βλέπει τις διακοπές σαν περίοδο με "σασπένς". Και αυτό μια μόλις μέρα μετά που ο υπουργός τουρισμού της Ελλάδας διαβεβαίωνε τους ξένους ότι η Ελληνική κυβέρνηση προτίθεται να αποζημιώνει τον κάθε τουρίστα που επηρεάζεται από τέτοια περιστατικά, ή ακόμα και από φυσικά φαινόμενα όπως την πρόσφατη ηφαιστειακή τέφρα. Η προσπάθεια σαφης. Να μην επηρεάσουν το πολυπόθητο τουριστικό ρεύμα στην Ελλάδα ακτιβιστικές - αυτοκτονικές ενέργειες όπως τη σημερινή των συνδικαλιστών του Κ.Κ.Ε. Βέβαια αν και αυτή εφαρμοστεί διότι εδώ και 3 χρόνια η Ελλάδα έτσι κι αλλιώς χαρακτηρίζεται ως το κράτος κακοπληρωτής, μη εξοφλώντας καν τους πιστωτές του ακόμα και για 30 μήνες!