1821

Είδα χτες βράδυ το πρώτο ντοκιμαντέρ "1821" από τον ΣΚΑΪ. Οι πρώτες εντυπώσεις είναι εξαιρετικά θετικές. Ως παραγωγή, κατ' αρχήν, γυρίσματα, πλάνα, μουσική το ντοκιμαντέρ είναι σαφές ότι τηρεί τα πρότυπα και επίπεδα διεθνών παραγωγών. Οι εικόνες και τα πλάνα που επενδύουν τη σειρά είναι πραγματικά μαγευτικές, και ακόμα και οι δραματοποιήσεις που έμπαινα εμβόλιμες στο ντοκιμαντέρ δεν έδειχναν φθηνές καρικατούρες.

Ως προς την ιστορική κάλυψη της σειράς, δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ είναι, μάλλον δεν κρίνομαι ως καταλληλότερος και ειδικότερος των ιστορικών για να το κρίνω. Ως θεατής με μέσες γνώσεις ιστορίας πάντως το βρίσκω αρκετά ισορροπημένο στην παρουσίαση, ψύχραιμο, χωρίς υπερβολικές κορώνες, υπερήρωες κλπ. Το δε κείμενο, αν και πρόκειται για το εισαγωγικό επεισόδιο, ακούγεται αρκετά μεστό σε πληροφορία και αρκετά συμπιεσμένο ώστε να μην κάνει κοιλιές το επεισόδιο.

Σε γενικές γραμμές πολύ καλή προσπάθεια από τον ΣΚΑΪ, και μακάρι η εξέλιξη στα επόμενα επεισόδια να μη με διαψεύσει.

info: Μεταδίδεται από τον ΣΚΑΪ

• Τρίτη στις 23:00 & επανάληψη Σάββατο 22:00
• και on demand www.skai.gr/player (ντοκιμαντερ - 1821)

Bye bye Cyprus Air

Σίγουρα δε θα είναι πολλοί αυτοί που θα "ταλαιπωρηθούν" από εδώ και πέρα μετά την απόφαση των Κυπριακών Αερογραμμών να εγκαταλείψουν (τελικά) το αεροδρόμιο της Πάφου. Αντιθέτως, πολλοί ήταν αυτοί που (λογικά) θεωρούσαν ότι ήταν θέμα χρόνου κάτι τέτοιο να συμβεί. Ο τρόπος χρήσης άλλωστε του αεροδρομίου από την εταιρία και οι συχνότητες των πτήσεων που προσφέρονταν ήταν σχεδόν απαγορευτικές για χρήση από τους ταξιδιώτες.

Το να πετά μια φορά την εβδομάδα (Παρασκευή) από Πάφο για Αθήνα σήμαινε για την εταιρία ότι ένα αεροσκάφος με επιβάτες θα έφευγε από τη Λάρνακα, θα σταματούσε στην Πάφο για καμιά ώρα, επιπλέον του χρόνου ταξιδιού, για να παραλάβει επιβάτες και φορτίο και ακολούθως να αναχωρούσε για την Αθήνα. Αμέσως, για αυτή τη πτήση, η εταιρία καταγράφει αυξημένα έξοδα, προσωπικού και καυσίμων. Αν η πτήση θα ήταν επικερδής με πληρότητα 70% σε μια συνήθη περίπτωση εδώ το "break-even" ανεβαίνει σε πιο ψηλά ποσοστά πληρότητας. Συνδυαζόμενο αυτό και με το γεγονός ότι η πτήση προσφερόταν μόνο μια φορά την εβδομάδα έκανε ακόμα πιο ξεκάθαρο ότι η επιλογή της Πάφου ήταν μια πολύ άβολη και ακριβή επιλογή για τον όποιο πιθανό επιβάτη. Με παρόμοιο τρόπο εξυπηρετούσε η εταιρία και άλλες πτήσεις από Πάφο, για Λονδίνο (2 πτήσεις εβδομαδιαία με τον τραγικό, ακόμα και για τις Κ.Α. προγραμματισμό, Τρίτη στις 11:00 Χίθροου και Τρίτη στις 12:15 -μια ώρα μετά- για Στάνστεντ), Φρανκφούρτη, Άμστερνταμ κλπ. Μοναδικός τρόπος να κάνει βιώσιμη χρήση του αεροδρομίου ήταν να σταθμεύει εδώ αεροσκάφος το οποίο να εκτελεί τα δρομολόγια. Έτσι θα μπορούσε να δίνει περισσότερα δρομολόγια στους ίδιους προορισμούς και πραγματικά να προσφέρει στους επιβάτες εναλλακτική επιλογή ταξιδίου, για Παφίτες και Λεμεσιανούς (κυρίως).

Το δυστυχές για την εταιρία δεν είναι ότι εγκατέλειψε ουσιαστικά την Πάφο, αλλά ότι με τον τρόπο δράσης και λειτουργίας της σταδιακά θα εγκαταλείψει και άλλους προορισμούς της και θα ακολουθήσει τα βήματα των παλαιών θυγατρικών της. Ο χρόνος έχει δείξει άλλωστε ότι το πρόβλημα με τις Κ.Α. είναι συστημικό. Το πρόβλημα είναι ότι στήθηκε σαν κρατική εταιρία και όσο λίφτιγκ και αν της κάνουν, δεν μπορεί αυτή η "ρετσινιά" να τις εγκαταλείψει, ούτε στις νοοτροπίες του προσωπικού της, ούτε στον τρόπο σκέψης και προγραμματισμού της. Το ότι για παράδειγμα το διοικητικό της συμβούλιο αποτελείται από άτομα που διορίζει η κυβέρνηση, κατόπιν ανακύκλωσης μέσα τις γνωστές κομματικές λίστες (αυτό και αν είναι συστημικό πρόβλημα της εταιρίας) δείχνει πολλά για το ποιο μπορεί να είναι και το μέλλον της σε ένα ανταγωνιστικό περιβάλλον όπως αυτό των αερομεταφορών.

ΥΓ. Ως ένδειξη και μόνο του τρόπου λειτουργίας της εταιρίας σας αναφέρω το περιστατικό με την οικιοποίηση του λογοτύπου των ΚΑ. Είχα δημοσιεύσει στο blog την σχετική παρατήρησή μου τον περασμένο Ιούνιο, θεωρώντας ότι αφού οι ΚΑ είναι μια εταιρία 65 ετών με το συγκεκριμένο σήμα, μάλλον πρώτη αυτή το χρησιμοποίησε. Έστειλα και σχετικό mail στην εταιρία για αυτό (2 φορές) αλλά ποτέ δεν έλαβα καν μια απάντηση τυπική στο στιλ "ευχαριστούμε που μας το υποδείξατε". Προφανώς η υπόδειξη κοσμεί κάποιο recycle bin σε κάποιο pc της εταιρίας.

Wrong way!

Έχει πλάκα η αντίδραση των άγγλων, τηλεοπτικά τουλάχιστον, στη "βία" που εμφανίστηκε με τις φοιτητικές διαμαρτυρίες στο Λονδίνο το τελευταίο διάστημα. Πιο πολύ αστεία ήταν η αντίδραση των ειδικών επί θεμάτων ασφαλείας για το περιστατικό της "επίθεσης" στη βασιλική Rolls του Καρόλου και της Καμήλας (Ξέρετε αυτούς τους ειδικούς που κατά καιρούς κουνούν το δάκτυλο στον υπόλοιπο πλανήτη, για το πώς να κάνουν τα πράγματα σωστά, μιλώντας με τη γνωστή φλεγματώδη βρετανική τους προφορά).

Το αποτρόπαιο περιστατικό συνέβη όταν το ζεύγος, επιβαίνοντας στο εν λόγω όχημα, διέσχιζε το κέντρο του Λονδίνου, αμέριμνα, σαν να ήταν απλά Πέμπτη απόγευμα. Ο διάδοχος πήγαινε θέατρο με την Καμήλα του. Βέβαια δεν ήταν "απλά Πέμπτη" χτες, γιατί ήδη, αρκετή ώρα πριν, οι τηλεοράσεις έδειχναν τα επεισόδια στο κέντρο του Λονδίνου και τους διαδηλωτές, μετά τη ψήφιση από τη βουλή του νόμου για τις αυξήσεις στα δίδακτρα των Πανεπιστημίων.

Το ζεύγος, αμέριμνο, κατά την απογευματινή του βόλτα χθες βράδυ.

Οπότε η λογική απορία προς τους Βρετανούς ειδικούς, επί των θεμάτων ασφαλείας, είναι ποίος στο καλό είχε τη φαεινή ιδέα να περάσουν την πομπή του Καρόλου μέσα από τα επεισόδια; Και τί είχε υπερεκτιμηθεί; Η αγάπη του ποιμνίου προς τον Κάρολο ή η ανθεκτικότητα της Rolls Royce του;

Γραμματείς και Φαρισσαίοι

Πίσω από κάθε μεγάλο άνδρα, τελικά, κρύβεται μια γραμματέας! μια γραμματέας που του ροκανίζει τη θέση! Δεν εξηγείται αλλιώς. Μετά τη γραμματέα του Άντρου Κυπριανού που πριν ένα μήνα έστειλε τους ρουσφετοκαταλόγους του Άντρου στα ΜΜΕ, ήρθε η γραμματέας του διευθυντή του γραφείου του προέδρου της Δημοκρατίας, Βάσου Γεωργίου. Αυτή, βέβαια, δεν έστειλε καταλόγους στα ΜΜΕ, αυτή έκανε η ίδια ρουσφέτι, εις το όνομα του Προέδρου, του Διευθυντή του και του μεγάλου κόμματος. Αυτό βγήκε ανερυθρίαστα και είπε ο ίδιος ο Βάσος Γεωργίου, του οποιόυ οι υπογραφές ήταν πάνω στα αιτήματα για μετακινήσεις στρατιωτών που στάληκαν στο ΓΕΕΦ. Δικές του ήταν οι υπογραφές, αλλά δηλώνει και αυτός αθώος. Και γιατί παραιτήθηκε; Και γιατί ο Πρόεδρος δέχθηκε την παραίτηση αν η γραμματέας έκανε τη δουλειά; Και γιατί η γραμματέας δε είναι υπο κράτηση για πλαστογραφία; Αντί να απαντήσει σε τέτοιου είδους θέματα βγήκε στα κανάλια και έλεγε για το πραξικόπημα.

"Κάποιοι πριν λίγα χρόνια δεν ζήτησαν τη μετακίνηση ολίγων στρατιωτών κύριε Παπαδόπουλε" έλεγε χθες βράδυ με έπαρση και ύφος καθηγητή στο MEGA, παραδεχόμενος εμμέσως ότι "κάποιοι" λίγα χρόνια μετά τη ζήτησαν, "Κάποιοι πήραν χιλιάδες στρατιωτών πριν λίγα χρόνια και τους οδήγησαν στο θάνατο". Τί μας λέτε κύριε Γεωργίου; Τί αηδίες είναι αυτές; Επειδή κάποτε οι "κάποιοι" έκαναν πραξικόπημα και οι Τούρκοι εισβολή, νομιμοποιείται το ΑΚΕΛ να μετακινεί σήμερα στρατιώτες με κομματικές παραγγελείες; Σας αφιερώνω αυτόυσιο το σχόλιο του κυβερνητικού σας εκπροσώπου "Απ' όν αντρέπεται ο κόσμος εν δικός του".

Αφού αποφάσισε να κρατήσει μια "αξιοπρεπέστερη" στάση παραιτούμενος του αξιώματός του και άρα αναλαμβάνοντας ευθύνη για όσα γίνονταν, γιατί δεν έμεινε σε αυτή τη στάση παρά άρχισε να περφέρεται στα τηλεοπτικά παράθυρα και να υποβιβάζει τη νοημοσύνη των τηλεθεατών; Γιατί αυτά τα είπε και το μεσημέρι στο ΡΙΚ, αυτούσια. Βρέθηκαν τα έγγραφα με τα αιτήματα, φέροντας την υπογραφή του στο ΓΕΕΦ, ακολούθως παραιτείται, αλλά κατηγορεί τη γραμματέα για το ότι αυτή έστησε εν αγνοία δική του το παραμάγαζο, και τελικά με φαρισσαϊκή υποκρισία περιφέρεται στα ΜΜΕ κατηγορώντας "κάποιους" που έκαναν πραξικόπημα. O tempora, o mores!

Τριακοστή έκτη δεκάτη πέμπτη

Η μαύρη μέρα του Ιούλη; Μια μαύρη ημέρα του Ιούλη; Άλλη μια μαύρη μέρα του Ελληνισμού, που τα τελευταία χρόνια ανήξε τη συλλογή μελανών στιγμάτων στην ιστορία του σε πρωταθλητισμό;

36 χρόνια από τότε που άλλαζε η σελίδα της Ιστορίας στην Κύπρο. Παρότι το γεγονός στάθηκε σαν αφορμή για την εισβολή της Τουρκίας, η επέτειος σήμερα δε περιλαμβάνει Τούρκους. Περιλαμβάνει μόνο Έλληνες. Έλληνες εναντίων Ελλήνων.

Το "να μην ξεχάσουμε" είναι ορθό, το θέμα είναι ότι 36 χρόνια μετά όποιον και να ρωτήσεις θα θυμάται άλλα πράγματα...

Πλαφόν στην τιμη καυσίμων

και άλλα παραμύθια με δράκους

Μετά την καλή πρόθεση του υπουργού την περασμένη εβδομάδα να μας βάλει "οροφή" στις λιανικές τιμές πώλησης υγρών καυσίμων, είχαμε αυτή την εβδομάδα, σαν αποτέλεσμα, την οροφή να μας πλακώνει. Οι τιμές των καυσίμων ξαφνικά πήραν την ανιούσα και οι πρατηριούχοι τώρα θα (ξανα)βγάλουν τα "σπασμένα".

Η όλη ιστορία ξεκινά εδώ και αρκετό καιρό. Βασικά το ζήτημα που προέκυψε με τις αυξομειώσεις στις τιμές πώλησης του αργού πετρελαίου, είναι ότι οι αυξήσεις των τιμών περνούν αμέσως στις τιμές λιανικής πώλησης, ενώ οι μειώσεις αργούν βασανιστικά να περάσουν, ή δεν περνούν καθόλου για μεγάλη περίοδο. Η δικαιολογία που δίνεται είναι ότι τα αποθέματα των εταιριών είναι αγορασμένα με την ακριβή τιμή και με αυτή πωλούνται μέχρι να εξαντληθούν. Αυτή η διαβολική σύμπτωση φταίει. Κάθε φορά που οι τιμές αυξάνονται, οι δυσμοιρες εταιρίες, χρειάζεται να αγοράσουν καύσιμα γιατί δεν έχουν αποθέματα. Κάθε μείωση των τιμών έρχεται σε μια άλλη διαβολική (για εμάς) σύμπτωση, όταν οι δεξαμενές των εταιριών είναι γεμάτες και έτσι δε χρειάζεται να αγοράσουν από το φθηνό μέχρι να ξεπουλήσουν.

Σε αυτές τις συμπτώσεις ήρθε ο υπουργός εμπορίου την περασμένη εβδομάδα να παρέμβει. Διαπιστώνοντας, για πολλοστή φορά, ότι οι τιμές πώλησης ήταν ψηλές, προειδοποίησε τις εταιρίες αρχικά και προχώρησε στη συνέχεια σε έκδοση διατάγματος καθορισμόυ ανώτατης τιμής λιανικής πώλησης. Ειρωνικά, η τιμή που προτάθηκε ήταν 1 σεντ πιο κάτω από το μέσο όρο των τιμών πώλησης που κρίθηκαν ακριβές. Και εγένετο επανάσταση. Το διάταγμα αφορούσε την τελική μόνο τιμή πώλησης. Οι πρατηριούχοι διαμαρτύρονταν (δίκαια) ότι οι εταιρίες πωλούν ακόμα τα καύσιμα ακριβά και άρα αυτόι θα επωμίζονταν όλο το κόστος. Ο υπουργός ήταν ανένδοτος και τελικά οι πρατηριούχοι αποφάσισαν να κλείσουν για 8 μέρες μέχρι να λήξει το διάταγμα από την επόμενη μέρα. Αυτό το τελευταίο, ήταν το σημείο κλειδί. Για ένα απόγευμα-βράδυ τα καύσιμα είχαν γίνει ανάρπαστα και για αυτό το απόγευμα-βράδυ τα πρατήρια πρακτικά πούλησαν στις τιμές που είχαν, παράνομα αφού ήταν εν ισχύ το διάταγμα. Αφού πούλησαν σχεδόν το 100% του αποθέματός τους έκλεισαν από το επόμενο πρωί και άρχισαν... προπληρωμένες διακοπές.

Ο υπουργός συνέχισε να εμμένει στο διάταγμά του, ενώ άρχισε μια συζήτηση για το κατά πόσο θα μπορούσε ένα μέρος της μείωσης να το αναλάβουν οι εταιρίες πετρελαιοειδών. Με την πίεση του κόσμου να αυξάνεται και με συζητήσεις επί συζητήσεων μετά από δυο -τρεις μέρες, και χωρίς ποτέ κανείς να μάθει το τί είχε συμφωνηθεί, γίνεται άρση της απεργίας. Οι τιμές πώλησης δεν ήταν πια αυτές του διατάγματος, αλλά ψηλότερες αφού όπως ειπώθηκε εκείνα τα αποθέματα είχαν εξαντληθεί και τα νέα είχαν αγοραστεί σε ακριβότερη τιμή, οπότε δεν υπήρχε θέμα παράτυπης αύξησης. Δεν υπήρξε κάποια περεταίρω αντίδραση από πλευράς υπουργείου.

Σαν συμπέρασμα δηλαδή των γεγονότων εκδόθηκε ένα διάταγμα πλαφόν, τα καύσιμα πουλήθηκαν αγνοόντας το πλαφόν σε ένα απόγευμα και τα πρατήρια έκλεισαν, τα πρατήρια ξανάνοιξαν σε μερικές μέρες με νέες παραλαβές τις οποίες πωλούσαν σε τιμές ακριβότερες από ότι πριν το διάταγμα. Αυτό όλο βαφτίστηκε κυβερνητική επιτυχία, ενώ στην πραγματικότητα σχεδόν κανένας καταναλωτής δεν ωφελήθηκε από κάποια μείωση τιμών.

Η Μενεγάκη χώρισε στην επέτειο των Ιμίων...

ή τα γεγονότα στα Ήμια συνέβησαν 14 χρόνια πριν χωρίσει η Μενεγάκη.

Δεν ξέρω ποιό από τα δυο θα προβληθεί περισσότερο σήμερα, δηλαδή ξέρω απλά εθελοτυφλώ, αλλά σαν σήμερα (βασικά χαράματα της 31ης Ιανουαρίου) το 1996 ήταν, όταν η Τουρκία άνοιξε στο Αιγαίο το κεφάλαιο γκρίζες ζώνες. Τελικά αυτό ήταν το αποτέλεσμα της κρίσης των Ιμίων.

Τα γεγονότα θελουν την Ελληνική πλευρά να μπαίνει (υποχρεωτικά;) σε μια όξυνση, η οποία μάλλον είχε προσχεδιαστεί από την Άγκυρα, αρκετά επιθετικά και στη συνέχεια να κάνει διστακτικούς ή και αντιφατικούς χειρισμούς και τελικά (στην πράξη) να υποχωρεί. Με βάση τα στοιχεία που παρατίθενται στο βιβλίο των Ιγνατίου και Έλλις η Ελλάδα μάλλον έχει νομικά δίκαιο αλλά ίσως αυτό δε θα το μάθουμε με βεβαιότητα. Από τα όσα ακούστηκαν το μόνο ίσως αβίαστο συμπέρασμα είναι ότι τις κρίσιμες στιγμές φυσιολογική ροή πληροφοριών μεταξύ ελληνικών ενόπλων δυνάμεων και κυβέρνησης δεν υπήρχε, ενώ είναι και κάπως αμφίβολο το ενδεχόμενο να υπήρχε και ενδοκυβερνητική φυσιολογική επικοινωνία. Μετά την κρίση πάντως, και σύμφωνα με τα όσα μετέδωσαν τα ΜΜΕ κατά καιρούς φαίνεται ότι κανείς πια δεν ανεβαίνει στα νησιά, ενώ ψαράδες κάνουν παράπονα συχνά για παρενόχλησή τους από σκάφη της τουρκικής ακτοφυλακής όταν ψαρεύυον στην περιοχή.

Αναφορικά με τα ίδια τα νησιά γεγονός είναι επίσης και το ότι η τουρκική πλευρά είχε εκδόσει λίγες εβδομάδες πριν την κρίση τουριστικό χάρτη με τα Ίμια ως μέρος της Ελλαδικής επικράτειας, κάτι που φαινόταν και σε στρατιωτικούς χάρτες της Τουρκίας πριν το ΄96. Στην αγγλική έκδοση πάντως της wikipedia, στο άρθρο για τα Ίμια δεν αναφέρεται σε κάποιο σημείο ότι είναι ελληνικά νησιά, αλλά disputed islands.

Κι όμως... βουλιάζει

Ειλικρινά, σε ποιά χώρα θα μπορούσε το κράτος να αποδέχεται, και μάλιστα εν μέσω κρίσης, την παράλυση της οικονομίας για μέρες ολόκληρες επειδή κάποιος διαμαρτύρεται; Επίσης δενκαταλαβαίνω γιατί όποιος διαμαρτύρεται φροντίζει να κάνει όλη τη χώρα να υποφέρει επειδή και μόνο αυτός διαμαρτύρεται.

Μόνο, πιθανότατα, στην Ελλάδα. Είναι θλιβερό αυτό το πράγμα, αλλά αν η κυβέρνηση της χώρας δεν μπορεί να ψελίσει με κάποια τόλμη ένα "διαμαρτυρηθείτε αλλά οι δρόμοι / τα λιμάνια / τα αεροδρόμια θα μείνουν ανοικτά", με ποιό τρόπο προσπαθεί να πείσει τον υπόλοιπο κόσμο ότι όντως σκέφτεται να εφαρμόσει τα αυστηρά μέτρα που της επιβάλλουν οι συνθήκες για την αλλαγή της οικονομικής της κατάστσασης. Όταν δεν τολμά να μιλήσει στους αγρότες, ή τους λιμενεργάτες, ή τους ταξιτζήδες και τους ιδιοκτήτες φορτηγών που όποτε το θυμηθούν και το αποφασίζουν παραλύουν πόλεις ή και ολόκληρη τη χώρα, πώς θα επιβάλει αυτά τα πιο σκληρά σχεδιάσματα για νοικοκύρεμα που παρουσίαζε τόσες μέρες στην ΕΕ (σε ένα λαό ο οποίος, χάρη στις επιλογές του, τα τελευταία 20 χρόνια ακούει μονίμως για ανάγκη λιτότητας); Άνοιγμα κλειστών επαγγελμάτων δεν είχαν περιλάβει στα μέτρα; Αλλαγή σε συνταξιοδοτικά κλπ; Πώς θα τα κάνουν άμα δεν έχουν την πυγμή να επιβάλουν κάποιους κανόνες σε μια ομάδα επαγγελματιών που απεργούν (κάθε χρόνο την ίδια περίοδο!);

Δηλαδή μέχρι και η αριστερή (sic) κυβέρνηση στην Κύπρο σε παρόμοιες περιπτώσεις είπε ότι δεν μπορεί το δικαίωμα μιας ομάδας πολιτών στη διαμαρτυρία να καταστρατηγήσει το δικαίωμα των υπολοίπων στην ελεύθερη διακίνηση και φρόντισε (ορθά) κάτι τέτοιο να μην πραγματοπιηθεί.

Όταν ήδη έχεις δει (;) ότι όπου νά ναι κτυπάς το βράχια και ακόμα δεν έχεις την θέληση να δείξεις καν ότι σκέφτεσαι να στρίψεις το τιμόνι, το αποτέλεσμα μπορεί και να είναι πιθανοτικά βέβαιο.

Κλίμα

Μια βόλτα στη κέντρο της ΑΘήνας την ώρα που έκλειναν οι κάλπες έδινε το στίγμα της 4ης Οκτωβρίου. Δεν έβλεπες πουθενά οτιδήποτε μπλέ. Εκτός των (πάρα πολλών) διαφημιστικών πινακίδων από τις οποίες το προφίλ του Καραμανλή, με το σλόγκαν "Απόφση Ευθύνης", ατένιζε το άπειρο, όλα τα υπόλοιπα ήταν πράσινα. Πολλά πράσινα ανθρωπάκια με πολλές πράσινες σημαίες σε πολλά πράσινα αυτοκίνητα υποδείκνυαν τί θα έλεγαν λεπτά μετά οι κάλπες.

Λίγες ώρες μετά ένας Παπανδρέου αναλάμβανε για άλλη μια φορά την τύχη της χώρας από έναν Καραμανλή, καλώντας τον λαό "μαζί" του για να "πάμε την Ελλάδα μπροστά".

Αυτό το τελευταίο είναι που εγχώριος αλλά και διεθνής τύπος είναι που βλέπει σαν βουνό. Οι αρθρογράφοι στο εξωτερικό, αποστασιοποημένοι από σημαιάκια και διθυράμβους βλέπουν την εκλογή σαν τεράστιο βάρος. Η διαχείριση, αλλά κυρίως η αλλαγή, της ελληνικής πραγματικότητας είναι το μέγα στοίχημα για τη νέα κυβέρνηση στην Ελλάδα, οικονομία και κοινωνία.

Ο συντριπτικός τρόπος της κατάρρευσης του Καραμανλή, ίσως βοηθήσει τον Παπανδρέου και τους γύρω του να αντιληφθούν γιατί τους ψήφισε ο κόσμος. Ότι, δηλαδή, δεν φανηκε ότι αντιλαμβανόταν ο προηγούμενος πρωθυπουργός και η ομάδα του. Ηθος στην διακυβέρνηση και δράση. Λάθη συγχωρούνται σε κάποιον που προσπαθεί, λάθη δεν μπορούν να συγχωρεθούν σε κάποιον που βαριέται να δράσει.

Ώρα(μς) μηδέν

Είχα δει τις προάλλες ένα ρεπορτάζ του βρετανικού ITV και του Μichael Nicholson για την υπόθεση Όραμς - Αποστολίδη με αφορμή την απόφαση, πρόσφατα, του Δικαστηρίου των Ευρ. Κοινοτήτων. Γίνεται μια γενική αναφορά σε όλη την ιστορία της δικαστικής διαμάχης μεταξύ Όραμς και Αποστολίδη και της προέκτασης της σήμερα στην ανάπτυξη και τις αγοραπωλησίες κατεχόμενης Ελληνοκυπριακής γης. Έχει αξιόλογα στοιχεία μέσα, αν και περιλαμβάνει και γκρίζα σημεία και αναφορές από τον δημιουργό του.
Αξιοσημείωτο - άσχετο με την υπόθεση αυτή καθ' αυτή - ότι ο ίδιος ο δημοσιογράφος ήταν παρών το 1974 στην Κύπρο κατά την τουρκική εισβολή και μάλιστα μέσα στο ρεπορταζ περιλαμβάνεται και ένα δικό του σχετικό πλάνο από την εισβολή των τούρκων αλεξιπτωτιστών στην Κύπρο. Νομίζω δε ότι πρόκειται για το γνωστό βίντεο που έχουμε από την στιγμή εκείνη.

Το ρεπορτάζ εστιάζει βασικά στην "αγγλική" πτυχή της υπόθεσης επιχειρώντας να προειδοποιήσει περισσότερο τους φιλόδοξους αγοραστές για τις κακοτοπιές μιας τέτοιας ενέργειας. Αναπτύσσεται η θέση των Όραμς ενώ φιλοξενείται και ο δικηγόρος του Αποστολίδη για την υπόθεση. Για τις προεκτάσεις της απόφασης του Δικαστηρίου μιλά ένας εργολάβος στα κατεχόμενα που παλαιότερα διαβεβαίωνε, με κυνικό αλήθεια τρόπο, τους υποψήφιους αγοραστές-καταπατητές ελληνοκυπριακής γης ότι κανένα πρόβλημα δεν θα είχε η επένδυσή τους. Φιλοξενείται και άλλη μια αγγλίδα γιαγιά η οποία με περισσό θράσος και αναισθησία φαίνεται να απορεί με το Ευρωπαϊκό δικαστήριο και την προδιαγραφόμενη απόφασή του υπέρ Αποστολίδη. "how can they just make people homeless?". Δεν είμαι και πολύ σίγουρος αν έχει πολλή σχέση με την πραγματικότητα η συγκεκριμένη. Με μια ματιά βλέπουμε και πλάνα από τα μεγαλεπίβολα σχέδια τσιμεντώματος χωρίς έλεος του κάθε βράχου και της κάθε σχισμάδας, τα οποία όμως λόγω και της οικονομικής κρίσης αλλά και και λόγω της αβεβαιότητας της επένδυσης από ξένους έχουν παγώσει.

"Το πρόβλημα στην Κύπρο είναι μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων και είναι κάτι που δεν πολυαφορά τους Βρετανούς που έρχονται στο νησί για να μείνουν ή για τις διακοπές τους" σημειώνει στην αποφώνηση του ο Nicholson. Φαίνεται βέβαια να λησμονεί εντέχνως την αξιοσημείωτη βοήθεια, ιστορικά, των Βρετανών - όχι προφανώς των περιηγητών - στο να φθάσει η κατάσταση στην Κύπρο στο σημερινό status της...

Μπορείτε να δείτε το ρεπορτάζ Online από εδώ. (UK viewers only). Ο τίτλος είναι Mediterranean Nightmares από την εκπομπή Τonight.

Γρίπη των χοίρων

Ναι. Σήμερα είδα ανθρώπους να κυκλοφορούν με μάσκες μέσα στο Λονδίνο. Από ότι έμαθα στο μετρό είναι ακόμα πιο σουρεαλιστκή η κατάσταση. Θυμίζει χειρουργείο. Προσπαθούν να προστατευθούν από την "νέα γρίπη". Η μέχρι χτες "γρίπη των χοίρων" μεταλλάχθηκε ονομαστικά και από χτες το απόγευμα την λέμε "νέα", για να μην πληγούν οι παγκόσμιες αγορές χοιρινού... Τί σκέφτεται ο άνθρωπος! Την επόμενη νόσο μάλλον θα την πούμε πιο νέα και πάει λέγοντας.

Εν τω μεταξύ και εγώ μεσα στ προτοφανές κύμα πανικού έτρεξα στο φαρμακείο για να αγοράσω μάσκα. Να προστατευθώ μαζί από τους συμπολίτες και από την εισαγώμενη νόσο. Αλλά δυστυχώς... Οι μάσκες είχαν τελειώσει. Και τώρα; Πώς θα προστατευθεί το κοινό; Εμβόλιο να πάω να κάνω; Μάσκα να αγοράσω και γυάλινο κλουβί; Να κυκλοφορώ σε καραντίνα. Για περισσότερη προστασία.

Ευτυχώς πιο ψύχραιμη προσέγγιση απλά απαιτεί μια αυξημένη εφαρμογή των τυπικών κανόνων υγιεινής. Και ψυχραιμία.

Μαθήματα κυπριακής ιστορίας

"Μαθήματα κυπριακής ιστορίας" είναι ο τίτλος ενός ρεπορτάζ των "νέων Φακέλων" του ΣΚΑΪ που ερευνά το τί διδάσκεται στις δυο πλευρές της πράσινης γραμμής για την ιστορία της Κύπρου. Την σύγχρονη μπερδεμένη και εν πολλοίς άγνωστη. Η αλήθεια είναι ότι πολλά πράγματα για το πρόσφατο παρελθόν μας δεν τα καλοξέρουμε. Και αυτό διότι έχουμε φροντίσει να τα κρατήσουμε καλά κρυφά. Το ρεπορτάζ είναι ενδιαφέρον και φιλοξενεί διάφορες απόψεις δείχνοντας μια κλίση ίσως προς συγκεκριμένες. Μια τάξη ιστορίας στα κατεχόμενα, μια στις ελεύθερες περιοχές και απόψεις για το θέμα της αλλαγής των βιβλίων της ιστορίας.

Καυτή λίγο η πατάτα που πήρε η Κατερίνα Λομβαρδέα αλλά νομίζω ότι το αποτέλεσμα είναι θετικό. Τουλάχιστον σίγουρα βάζει σε σκέψεις. Βλέποντας το ρεπορτάζ ξαναέφερα στο μυαλό μου ότι κι εγώ μικρότερος, στο δημοτικό, δυσκολευόμουν να πιστέψω ότι οι Τούρκοι είναι όντα ανθρωπόμορφα. Αυτά μάλλον τα συναισθήματα μου ξυπνούσαν διάφορες προσλαμβάνουσες, αρκετές εξ' αυτών προερχόμενες από ένα σύστημα εκπαίδευσης στρατευμένο προς αυτό τον σκοπό.

Θεωρώ ότι το σύστημα παιδείας οφείλει να ξυπνά στους νέους μια αγάπη για την πατρίδα τους. Αυτή η ανάγκη όμως πρέπει να βγαίνει μέσα από την προσφορά γνώσης. Ρίχνοντας φώς στις αληθινές πτυχές, χωρίς πάθη και χωρίς να προσπαθούμε να στρογγυλοποιήσουμε καταστάσεις. Η λέξη ιστορία άλλωστε ανάγεται στο αρχαίο ρήμα οίδα (=γνωρίζω) και ίστωρ είναι ο γνώστης. Αρα η αρχική σημασία της λέξης είναι η γνώση, και μάλιστα αυτή που βγαίνει μέσα από την έρευνα, τη συστηματική παρατήρηση και αναζήτηση. (σύμφωνα και με το λεξικό του Μπαμπινιώτη).

Δείτε το ρεπορτάζ

Μπανανία ή/και ζούγκλα

"Κυπριακή υπόθεση Ζαρτινιέρας" χαρακτήρισαν τα ΜΜΕ της Ελλάδας το περιστατικό του βίαιου ξυλοδαρμού δυο νεαρών από ομάδα μελών της Αστυνομίας το 2006, όταν η αστυνομία καταζητούσε τον "δράκο της Λευκωσίας". Κάτοικος της περιοχής όπου συνέβη το περιστατικό κατέγραψε τις σκηνές και παρέδωσε το υλικό στον Γενικό Εισαγγελέα και την εφημερίδα "ΠΟΛΙΤΗΣ".

Για το βίντεο ακολουθήστε αυτόν τον σύνδεσμο.

Οι δυο υποθέσεις έχουν αρκετά κοινά. Τα θύματα είναι και στις δυο περιπτώσει με χειροπέδες. Οι αστυνομικοί πολύ περισσότεροι από τα θύματα και συμπεριφέρονται σαν κοινοί κακοποιοί, κτυπώντας αλύπητα τα θύματα. Βίντεο με το περιστατικό από αυτόπτη μάρτυρα. Αθωωτική απόφαση από το δικαστήριο για τους βασανιστές "εκπροσώπους" του νόμου.

Για την κυπριακή υπόθεση είχαν παραπεμφθεί σε δίκη 10 μέλη της Αστυνομίας και σήμερα, αρκετούς μήνες μετά, το δικαστήριο αποφάσισε ότι με βάση τα στοιχεία που είχε όλοι κρίνονται αθώοι. Τους δυο νεαρούς δεν είχε κτυπήσει κανείς. Στο βίντεο δεν φαίνεται κανείς. Ο λόγος για το μπέρδεμα πουπροκάλεσε τελικά και την αθώωση φαίνεται να είναι η μη παρουσία του κινηματογραφιστή στο δικαστήριο, αφού ο ίδιος δήλωσε ότι φοβόταν για τη ζωή του. Στη θέση του παρουσιάστηκε βέβαια στο δικαστήριο ο ίδιος ο Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας, στον οποίο είχε παραδοθεί το υλικό, κάτι για το οποίο είχε γίνει "δίκη" μέσα στο δικαστήριο. Ο Εισαγγελέας μάλιστα ήταν και στο δικαστήριο κατά την ανάγνωση της απόφασης εξοργισμένος με την έκβασή της.

Εν πάση περιπτώση, επειδή πολλή σημασία δεν έχει μόνο το διαδικαστικό αλλά το αποτέλεσμα, η δικαιοσύνη σήμερα στην Κύπρο απονεμήθηκε. Για τυπικούς λόγους 10 βασανιστές, στο όνομα του νόμου, παρέμειναν ατιμώρητοι για τις βίαιαες και παράνομες πράξεις τους. Παρέμειναν ατιμώρητοι μετά που καταχραζόμενοι την εξουσία που τους παρέχει η πολιτεία για να διαφυλάσσουν τον νόμο και την τάξη, προέβησαν στον βασανισμό δυο υπόπτων, οι οποίοι ήταν δεμένοι με χειροπέδες και περιορισμένοι στο πεζοδρόμιο.

Άλλοι συνάδελφοί τους χτες μόλις κατηγορούνταν από αλλοδαπό νεαρό ότι καταχραζόμενοι την εξουσία τους και δρώντας σαν φασιστοειδείς συμμορίτες, σάπισαν στο ξύλο τον αλλοδαπό μέσα σε αστυνομικό σταθμό, τον οποίο όπως προέκυψε μάλιστα είχαν συλλάβει κατά λάθος ως ύποπτο μόνο και μόνο λόγω του χρώματος του δέρματός του. Μάλιστα όταν κατάλαβαν ότι άλλον έψαχναν προσπαθούσαν με απειλές να τον υποχρεώσουν να παραδεχθεί ότι τα τραύματά του ήταν από ατύχημα που είχε με μοτοσυκλέτα.

Η μια δράση φέρνει την άλλη, η ατιμωρησία γεννά την συμπεριφορά. Και γιατί τελικά μένουν ατιμώρητοι οι δράστες; Διότι ο μάρτυρας φοβήθηκε να καταθέσει. Τί φοβήθηκε; Ότι καταθέτοντας εναντίων αστυνομικών-βασανιστών, θα έστρεφε εναντίων του την άρρωστα συνδικαλιστική αλληλεγγύη των συναδέλφων τους. Δεν πάει άλλωστε και πολύς καιρός από την άλλη μεγάλη ιστορία με την ΙΚΑΝ, την εμπλοκή της στην υπόθεση Κίτα και την λευκή απεργία των στελεχών της κατόπιν σύλληψης μελών της υπηρεσίας. Τότε που οι αστυνομικοί λόγω αυτής της παρεξηγημένης "συναδελφικής αλληλεγγύης" ουσιαστικά αρνούνταν να συνεργαστούν με την δικαιοσύνη στην παραπομπή εμπόρων ναρκωτικών στα δικαστήρια. Και τελικά γεννάται το ερώτημα ποιός θα προστατέυσει τον πολίτη από τους έκπτωτους προστάτες του;

Εγκυρα, έγκαιρα και αντικειμενικά

Άριστο ιστορικό ασφαλείας λένε τα διεθνή ΜΜΕ ότι έχει ο κρατικός τουρκικός αερομεταφορέας, ο οποίος σήμερα δέχθηκε ένα πλήγμα στην φήμη του με την πτώση ενός 737 στο Άμστερνταμ, που μέχρι τώρα προκάλεσε τον θάνατο 9 ανθρώπων. Τραγική ειρωνεία είναι ότι το συμβάν γίνεται μια μέρα μετά που παρουσιάστηκε το λεύκωμα για τα 75χρονα της εταιρίας. Χρησιμοποιήθηκε δε και το σλόγκαν "75 χρόνια ασφάλειας". Ύβρις; Αυτό όμως που μου έκανε εντύπωση το ότι και το BBC και το CNN προσπαθούν να πείσουν τους θεατές και αναγνώστες τους για το "άριστο" ιστορικό ασφαλείας της εταιρίας. Κι όμως οι αριθμοί για τα τελευταία χρόνια μετρούν καμμιά 800 νεκρούς από συμβάντα με τα αεροσκάφη της εταιρίας.

02-2009 738 9 fatalities
02-2003 AR1 75 fatalities
07-1999 734 6 fatalities (only crew on board)
12-1994 734 57 fatalities
01-1983 722 47 fatalities
12-1979 F28 41 fatalities
09-1976 722 154 fatalities
01-1975 F28 42 fatalities
03-1974 D10 346 fatalities
01-1974 F28 66 fatalities

Πηγή: airliners.gr (Φόρουμ)

Ίσως ένα μεγάλο διαφημιστικό πακέτο που τρέχει η εταιρία στα κανάλια να είναι αρκετό για να κάνουν λίγο και αυτά τα στραβά μάτια. Από την άλλη άλλα ΜΜΕ έχουν διαφορετική άποψη, όπως πχ η Ιndependent.

Κρίση-μες αποφάσεις

Είμαι σχεδόν βέβαιος ότι πριν μερικά χρόνια, τότε που η Γερμανική ως τότε Opel γινόταν αντικείμενο εξαγοράς από τον κολοσσό των αυτοκινητοβιομηχανιών, τον γίγαντα του Ντιτρόιτ (και άλλα τέτοια μεγαλόσχημα) General Motors, πολλοί θα μιλούσαν για τις νέες προοπτικές που ανοίγονταν για την εταιρία. Την "μικρή" γερμανική Opel, γιατί αλλιώς μπορείς να προχωρήσεις μόνος σου και αλλιώς κάτω από την ομπρέλα μιας μεγάλης εταιρίας, η οποία θα προστατεύσει σε χαλεπούς καιρούς και θα δώσει κεφάλαια για επέκταση κλπ.

Αυτά τα ωραία πριν μερικά χρόνια, διότι σήμερα ο γίγαντας σιγοσβήνει και προσπαθεί να διατηρηθεί στην ζωή με δανεικά από την κυβέρνηση των ΗΠΑ. Μόνο που μόνο αυτά δεν αρκούν. Ή καλύτερα για να πάρει αυτά πρέπει συν Αθηνά να κινήσει και τη χείραν του. Αυτή η "κίνηση" ανακοινώθηκε σήμερα και πρακτικά μεταφράζεται στην απόφαση για κλείσιμο μέχρι και τεσσάρων εργοστασίων στην Ευρώπη. Τρία της Opel στην Γερμανία και ένα της Saab στην Σουηδία.

Ψηφίδες ειλικρίνειας

"Εσύ είσαι μεγαλύτερός μου, αλλά ο τόνος της φωνής σου είναι έντονος. Κι αυτό προέρχεται από την ψυχολογία αυτού που έχει εγκληματήσει. Εσείς ξέρετε πολύ καλά να σκοτώνετε, εσείς είχατε πρωθυπουργούς που δήλωναν ότι αισθάνονται ευτυχισμένοι όταν μπαίνουν στα παλαιστινιακά εδάφη πάνω σε τανκς. Σκοτώσατε ανθρώπους, το Ισραήλ γνωρίζει πολύ καλά πώς να δολοφονεί βρέφη".

Τάδε έφη ο μεγαλύτερος ειρηνοποιός της περιοχής μας! Όσο και αν τα λόγια αυτά δυσκολεύομαι να τα ταιριάξω στο πρόσωπο που τα εκστομίζει, είναι λόγια του Ρετζέπ Ταγίπ Ερτοάν στο παγκόσμιο οικονομικό φόρουμ του Νταβός. Η μόνη απάντηση που μπορούσες άνετα να του επιστρέψεις του όψιμου ειρηνοποιού είναι "καθρεφτάκι". Παιδικό; Ίσως.

Ούτε ένα χρόνο δεν έχει που ο Τούρκος πρωθυπουργός έκανε, σε μικρότερη κλίμακα αλήθεια, τα ίδια στα κουρδικά εδάφη, εντός και εκτός Τουρκίας. Κάτι που κάνει συχνά τα τελευταία χρόνια έτσι κι αλλιώς. Γιατί από το άλλο, την εισβολή της χώρας του σε μια άλλη, γειτονική της, πέρασαν αρκετά χρόνια και στην σύγχρονη πολιτική σκηνή οτιδήποτε μεγαλύτερο των 10 ετών είναι "πολύ παλιό γεγονός για να μας απασχολήσει". Αυτή η στάση του εγγυητή της ασφάλειας της περιοχής, ο ρόλος του παράγοντα σταθερότητας είναι το νέο εφέυρημα της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής.

Η Τουρκία είναι ίσως από τα μεγαλύτερα παραδείγματα της τεράστιας υποκρισίας που χαρακτηρίζει τις διεθνείς σχέσεις των χωρών. Δείχνει το προφίλ μιας μεγάλης δύναμης, γιατί κακά τα ψέματα είναι μεγάλη δύναμη, η οποία ταυτόχρονα είναι στα μή μόνιμα μέλη του ΣΑ, έχει εδαφικές διεκδικήσεις από ένα γείτονά της, έχει κατοχικά στρατεύματα σε άλλο γείτονά της, έχει εισβάλει επανειλημμένως σε τρίτο γείτονά της, σφαγιάζει όποιον σηκώσει κεφάλι στο εσωτερικό της. Αυτή η στάση όχι μόνο είναι αρεστή στους υπόλοιπους "μεγάλους" αλλά επιβραβέυεται και παντιοτρόπως από αυτόυς σε καθε ευκαιρία. Οχι γιατί δεν μπορούν να δουν τις αντιθέσεις που ενας 15χρονος μπορεί να διαπιστώσει, αλλά γιατί αυτό προστάζουν τα συμφέροντα των χωρών τους.

"Δημιουργική λογιστική"

Υπάρχει περίπτωση μέσα σε λιγότερο από μήνα να έγινε κάτι τόσο κοσμοϊστορικό που να αναγκάζει το υπουργείο οικονομικών στην Κύπρο να αναθεωρήσει τον ρυθμό ανάπτυξης κατά 30%; Νομίζω ότι μάλλον δεν υπάρχει κάτι καινούριο. Ίσα ίσα που όσο πάει και μειώνεται και η τιμή των καυσίμων διεθνώς, πράγμα που θα βοηθούσε, μάλλον, στο αντίθετο. Κι όμως ο υπουργός οικονομικών, ένα μόνο μήνα μετά την παράσταση βεβαιότητας στην Βουλή κατά την ψήφιση του προϋπολογισμού έρχεται να αναθεωρήσει τον ρυθμό ανάπτυξης από 3% σε 2,1%. Και τώρα πλέον συμφωνεί περισσότερο και με την εκτίμηση της κεντρικής Τράπεζας που αρκετά πριν μιλούσε για 2%. Άλλη μια λάθος εκτίμηση από την κυβέρνηση στο θέμα της οικονομίας,σε μια δύσκολη γενικά περίοδο... Το οικονομικό επιτελείο φαίνεται να συνεχίζει να μην μπορεί να προβλέπει καταστάσεις, τουλάχιστον αυτό προκύπτει εκ των αναθεωρήσεων των μεγεθών, σε μια περίοδο που το μόνο που μπορεί να αποτελέσει σανίδα όποιας σωτηρίας είναι η πρόβλεψη.

» Μιλώντας για οικονομικές εκτιμήσεις έμαθα σήμερα, "εξ ακοής" ότι με βάση μια έκθεση της Credit Swiss μέσα στις πιο ευάλωτες οικονομίες στις ανεπτυγμένες χώρες είναι η Ισλανδία, που έχει πτωχεύσει(!), στην πρώτη θέση, η Ισπανία στην έκτη, η Αγγλία και η Ελλάδα στην έβδομη. Οι υπόλοιπες μου ακούγονται "λογικές", αυτό το Αγγλία στην έβδομη όμως ήταν πραγματικά έκπληξη. Φέτος λένε ότι στην Αγγλία περιμένουν ιστορικά ποσοστά ανέργων και οικονομία σε ύφεση. Μόλις βρω κάτι από την έκθεση θα παραθέσω πιο σίγουρη πηγή.

ΦΩΤΟ: Woolworths, Μια παλιά αμαρτία, ένα από τα θύματα της οικονομικής κρίσης στην Αγγλία

Φαύλου κύκλου συνέχεια...

"Η Ισραηλινή πολιτική στην Γάζα, και συγκεκριμένα η κατάσταση όπως αυτή διαμορφώνεται αυτή την περίοδο με την τάξης ναζιστικής θηριωδίας επιχείρηση "συμπαγές μολύβι", έχει ως στόχο να διαμορφώσει τετελεσμένα στην περιοχή, τα οποία η διοίκηση Μπους αλλά και η διοίκηση Ομπάμα αποδέχονται, μάλιστα χωρίς καν πολιτικό κόστος για τον νέο πλανητάρχη."

Για σκεφθείτε λίγο την πιο πάνω πρόταση. Συνεχίζοντας την σκέψη μου με αφορμή την κατάσταση στην Γάζα προσπαθώ να δω την άλλη πτυχή της υπόθεσης. Άραγε θα μπορέσει η βάρβαρη επιχείρηση να αποφέρει κάποιο αποτέλεσμα; Μάλλον όχι. Η κατάσταση έχει μεγαλώσει το μίσος και την επιθυμία του κάθε Παλαιστίνιου να ανατιναχθεί σε κάποια πλατεία του Τέλ Αβίβ, ή κάποιο Πανεπιστήμιο.

Το κράτος του Ισραήλ διέλυσε ζωές και οικογένειες, εκμηδένισε οποιαδήποτε υποδομή στην Γάζα. Ο αριθμός των χιλίων νεκρών Παλαιστινίων μετρά τις ευθύνες όλων, αριθμός που προστίθεται στους άλλους τόσους νεκρούς του 2006 στον Λίβανο και ούτω καθ΄εξής. Ο βιασμός αυτός του Παλαιστινιακού λαού είναι βέβαιο ότι θα δώσει άλλο ένα παιδί ζωσμένο με εκρηκτικά.

Κι όμως, αν κοιτάξει κανείς το χάρτη των περιοχών που μαίνονται επί δεκαετίες οι συγκρούσεις μεταξύ των δύο πλευρών, θα καταλάβει ότι η μοίρα Παλαιστινίων και Ισραηλινών είναι άρρηκτα συνδεδεμένη. Κι είναι σαν σιαμαίοι αδελφοί να προσπαθούν να χωριστούν ξεσκίζοντας τις σάρκες τους…

Στ. Κανδιας

Και σε όλα αυτά η διεθνής κοινότητα να συνεχίζει να δρά τρομοκρατικά μη τηρώντας καν τα προσχήματα, απλά με σχήματα λόγου και πυροτεχνήματα προσπαθεί να πείσει την συνείδησή της ότι νοιαζεται για τα θύματα του παραλογισμού. Με τις ΗΠΑ να ψάχνουν διαδρομή για να στείλουν τα φορτία με τα πολεμοφόδια στο Ισραήλ, την ΕΕ να αναβαθμίζει τις σχέσεις της με το κράτος του Ισραήλ σε σχεδόν σχέσεις "ατύπου" μέλους, παρότι οι εκλελεγμένοι εκπρόσωποι των ευρωπαίων πολιτών στο ευρωκοινοβούλιο ήταν κατά πλειοψηφία αντίθετοι σε αυτό και τον ΟΗΕ να μην μπορεί να κάνει οτιδήποτε για άλλη μια φορά, περιμένοντας ίσως ένα τρίτο παγκόσμιο πόλεμο για να τον αναμορφώσει σε κάτι νέο που θα μπορεί να διασφαλίσει (μέχρι νεοτέρας) την παγκόσμια ειρήνη...

Μπάτε σκύλοι...

Ερώτηση προς τον υπουργό Άμυνας (ελεύθερη μεταφορα)
Πώς σχολιάζετε την νέα προκλητική ενέργεια τουρκικού πολεμικού πλοίου, το οποίο παρενόχλησε ερευνητικό σκάφος στην ΑΟΖ της Κύπρου;

Απάντηση Υπουργού (ελεύθερη μεταφορά)
Δεν γνωρίζω κάτι τέτοιο να έχει συμβεί. Δεν είμαι ενημερωμένος. Μπορεί να γνωρίζει το ΓΕΕΦ.Έτσι κι αλλιώς είναι θέμα του Υπουργείου Εξωτερικών.

Σχόλιο.
Δεν είναι κάτι που αφορά το Υπουργείο Άμυνας το ότι ένα τουρκικό πολεμικό πλοίο παρενοχλεί το ερευνητικό σκάφος, στο οποίο η Κυπριακή Δημοκρατία ανέθεσε τις έρευνες για πετρέλαιο στην αποκλειστική οικονομική της ζώνη. Η δήλωση του ανθρώπου που έχει την πολιτική διοίκηση των ενόπλων δυνάμεων της Κύπρου νομίζω μιλά από μόνη της.

Α, και η συνομιλία του υπουργού με τους δημοσιογράφους έλαβε χώρα, πού αλλού, σε εκδήλωση κοπής της βασιλόπιτας του κινήματος Οικολόγων, χθες.

Flashback

Λίγες στιγμές πριν την έλευση του 2009 το γεγονός που επισφραγίζει μια κακή χρονιά, μάλλον, για όλο τον κόσμο δεν είναι και καλύτερο από τα προηγούμενα. Η έκρηξη για άλλη μια φορά στην Μέση Ανατολή, μεταξύ του Ισραήλ και κάποιου εκ των γειτόνων του έρχεται να κλείσει μια χρονιά που χαρακτηρίζεται σαν η πρώτη ενός σύγχρονου παγκόσμιου κράχ. Προηγουμένως είχαμε την διαμάχη μεταξύ Ρωσίας και Γεωργίας για την Απχαζία και την Οσσετία καθώς και την έκρυθμη κατάσταση στο Κοσσυφοπέδιο και τις διάφορες συνήθως ύποπτες περιοχές του πλανήτη, όπως την κρίση στο Νταρφούρ. Κατά τα άλλα ο πλανήτης και οι αμερικάνοι έθεσαν τις ελπίδες τους για "αλλαγή" στον Μπαράκ Ομπάμα.

Στην Ελλαδική πραγματικότητα αυτό που ξεχωρίζει είναι μάλλον είναι τα δεκαπενθήμερα επεισόδια στο κέντρο της Αθήνας και οι μεγάλες καταστροφές που αυτά προκάλεσαν, χωρίς βέβαια να είναι τα μόνα, αφού η Αθήνα κατά το 2008 φιλοξένησε περί τις 200 μέρες διαδηλώσεων και πορειών. Σε άλλο θέμα είχαμε βέβαια την αναθέρμανση του Μακεδονικού με ό,τι αυτό συνεπάγεται και την κλασσική Ελληνοτουρκική σχέση .

Στην Κύπρο μάλλον ως μεγάλο πρωταγωνιστή του έτους θα κρατούσα τον Τάσσο Παπαδόπουλο. Αρχικά με την αποτυχία του να επανεκλεγεί στην προεδρία της Δημοκρατίας, αλλά και εσχάτως με το άγγελμα του θανάτου του πρίν από μερικές μέρες.

Αποχαιρετώντας το 2008, μαζί με τις ευχές μου για υγεία, ειλικρίνεια και χαρά για το 2009 θέλω να αναφερθώ και στην εθνική μάχη που δίνει απόψε η Πάφος. Στην αποψινή εκδήλωση ο δήμος επιχειρεί να κατακτήσει και το ρεκόρ Guinness για τον μεγαλύτερο γύρο του κόσμου. Το ρεκόρ ξέρω ότι το είχε καταρίψει η "Θράκα" όταν ήμουν φοιτητής στην Πάτρα, αλλά όπως λέγεται στην Πάφο το ρεκόρ το κατέχει μια τουρκική πόλη... Τελικά πεδίο εθνικών διεκδικήσεων ο γύρος και το μέγεθος του...