Share the vision - Paphos 2017

"Πάφος, πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης 2017"
Ο τίτλος σε πρώτη αντίδραση μάλλον προκαλεί χαμόγελα. Μπορεί μια πόλη με μόλις ένα θέατρο 300 θέσεων, ανάμεσα σε συνεργεία αυτοκινήτων και βενζινάδικα, ένα ανοικτό αρχαίο θέατρο και 1,5 αίθουσες κινηματογράφου να διεκδικήσει ένα τέτοιο θεσμό; Μάλλον μπορεί. Και μακάρι να διεκδικήσει ένα τέτοιο εγχείρημα όχι μόνο για το τουριστικό όφελος αλλά για την πραγματική πολιτιστική αναβάθμιση της πόλης.

Θα είναι θετικό αν παρουσιαστεί κάποιο πλάνο ανάπτυξης, αρχικά, μιας αναγκαίας υποδομής στην πόλη ώστε να μπορεί να διεκδικήσει με αξιώσεις τον θεσμό της πολιτιστικής πρωτεύουσας για το 2017. Αυτό θα είναι και το πρώτο βήμα ώστε ο κόσμος να έρθει πιο κοντά στην τέχνη, που (θα πρέπει να) είναι το ζητούμενο, μάλλον.

Πάντως, για την ιστορία, μια από τις χειρότερες σε οργάνωση και αποτέλεσμα πολιτιστικές πρωτεύουσες ήταν το 2006 η Πάτρα (πληθ. 200000). Εκεί λίγο τα κομμένα (λόγω "Αθήνα 2004") κονδύλια, λίγο οι ψηλές μύτες και οι βεντετισμοί των διευθυντών, υπευθύνων, τοπικών αρχόντων και συνεπεία αυτών και η αδιαφορία του πληθυσμού, οδήγησαν το "καραβάκι" της Πάτρας στο βυθό σαν νέο τιτανικό. Ζώντας τότε στην Πάτρα, το μόνο που έβλεπε κανείς να αλλάζει ήταν μερικές προσόψεις πολυκατοικιών που είχαν αναζωογονηθεί. Και την καρναβαλική περίοδο να εντάσσεται στις εκδηλώσεις της πολιτιστικής. Πέραν αυτών κανείς δε νομίζω ότι σήμερα θυμάται πως το 2006 είχε περάσει κάτι τέτοιο από την πόλη του.

Από την άλλη, μια από τις πιο επιτυχημένες "πολιτιστικές πρωτεύουσες" ήταν η Γαλλική Λίλ (πληθ. 200000) το 2004. Η επιτυχία ήταν στο γεγονός ότι το εγχείρημα είχε αγκαλιαστεί κυρίως από τους κατοίκους της πόλης ενώ έφερε στη Λίλ και κόσμο. Υπολογίζεται ότι περί τα 9 εκατομμύρια θεατές έσπευσαν από αρκετές περιοχές για να παρακολουθήσουν τις ποικίλες εκδηλώσεις και δράσεις που διοργανώθηκαν. Οι κάτοικοι της πόλης απαίτησαν αυτό να καταστεί θεσμός. Αποτέλεσμα, οι εκδηλώσεις Lille3000, που διοργανώνονται από τότε στην πόλη.

Bring them back

Η καμπάνια για συλλογή υπογραφών με σκοπό να τεθεί στο Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο το θέμα των Μαρμάρων που κλάπηκαν από τον Παρθενώνα.

Η συλλογή υπογραφών (e-petition) γίνεται στο
http://www.bringthemback.org

Ασχέτως του τελικού αποτελέσματος, αξίζει η προσπάθεια. Αν συμφωνείτε με τη δράση μπορείτε να την υποστηρίξετε μέσω της πιο πάνω ιστοσελίδας

Οίκαδε ο Χριστόφιας

Έβλεπα το μεσημέρι στο "Από μέρα σε μέρα" του ΡΙΚ το θέμα της επιστροφής Χριστόφια από την επίσκεψή του στην Αθήνα. Ο τίτλος που συνόδευε τις δηλώσεις του προέδρου ήταν "Οίκαδε ο Πρόεδρος Χριστόφιας". Και ήταν εκεί που ενώ με εξέπληξε ευχάριστα η χρήση της φράσης μου δημιουργήθηκε και η απορία, πόσοι άραγε μπορούσαμε να καταλάβουμε τον τίτλο που διαβάζαμε;

Μπράβο στο ΡΙΚ για τον ωραίο τίτλο, στον αρχισυντάκτη δηλαδή της εκπομπής (Εικάζω ότι ήταν δουλειά του Γιάννη Νικολάου που παρουσιάζε κιόλας την εκπομπή)

Πάλι στα κλεμένα θα γυρνάω

The world’s most famous frieze, amputated against the backdrop of the temple it once adorned, has a peculiar effect. If you are an art lover you want to scream at the pity of it all. If you are English you want to curl up beneath one of the marbles in embarrassment and cry out: “Give them back!

Helena Smith - The Guardian

Τα λόγια είναι της ανταποκρίτριας της Guardian στην Αθήνα, μετά την επίσκεψη - ξενάγησή της στο νέο μουσείο της Ακρόπολης από τον υπουργό πολιτισμού της Ελλάδας. Τα συναισθήματα είναι η κατάληξη της περιγραφής της αίθουσας των γλυπτών της ζωφόρου. Αναφέρει την εικόνα των άσχημων εκμαγείων τα οποία τοποθετήθηκαν στην θέση αυτών που οι Άγγλοι έχουν στο Μουσείο τους. Των κλεμένων μαρμάρων. Αυτή η εικόνα της προκαλεί την ντροπή και την ανάγκη να φωνάξει "δώστε τα πίσω".

Επανέρχομαι στο θέμα του νέου μουσείου που εγκαινιάζεται σήμερα στην Αθήνα. Θα άρχιζα με το βίντεο με τη Μερκούρη και τον τότε διευθυντή του Βρετανικού Μουσείου αλλά μάλλον αυτό θα παίξει πολύ αυτές τις μέρες, και έτσι προτίμησα τον επίλογο της Helena Smith, τα άρθρα της οποίας συχνά με εκνευρίζουν με την απολυτότητα τους. Η θέση της για τα μνημεία του Παρθενώνα άλλαξαν αρκετά μετά την ξενάγηση καθώς σε προηγούμενα άρθρα της στεκόταν πολύ ψυχρά απέναντι στο αίτημα των γραφικών Ελλήνων να τους δώσουν τα Μάρμαρα πίσω. Άμα το νέο μουσείο καταφέρνει να λιώσει τέτοιους πάγους ίσως στο μέλλον γίνει πραγματικότητα και η επανένωση...

theacropolismuseum.gr

Το ερχόμενο Σάββατο έρχεται να κλείσει, με πολλά χρόνια καθυστέρησης, ένα χρέος της Ελλάδας προς την ιστορία της. Εγκαινιάζεται επιτέλους το Νέο Μουσείο της Ακροπόλεως. Είναι το επόμενο πράγμα που πρέπει να επισκεφθώ μολις βρεθώ στην Αθήνα. Από τη συλλογή του μουσείου θα είναι τα πάντα έτοιμα και όλα θα είναι στη θέση τους. Εκτός από τα κλεμμένα. Δυστυχώς ακόμα το Βρεττανικό Μουσείο δεν είναι σε θέση να συμφωνήσει στην επιστροφή των Μαρμάρων του Παρθενώνα στην Αθήνα. Η αλήθεια είναι ότι με το νέο μουσείο ήταν μια καλή ευκαιρία για την συνένωση και πάλι του μνημείου και των μελών του αλλά δυστυχώς η άρνηση των εγγλέζων δεν το επέτρεψε. Λογικό ίσως αφού η αίθουσα των Μαρμάρων φαίνεται να είναι μια από τις σημαντικότερες ατραξιόν του Λονδρέζικου Ιδρύματος. Βεβαίως αναμένει κανείς από ανθρώπους που διαχειρίζονται πολιτισμό να μπορούν να δουν και λίγο πέρα από τη μύτη τους. Ίδωμεν...

http://www.theacropolismuseum.gr
o δικτυακός τόπος του μουσείου Ακροπόλεως.

Μινωικός Πολιτισμός

Είχε χθες βράδυ διοργανωθεί από το ΣΚΑΪ και το μουσείο Γουλανδρή φυσικής ιστορίας μια συναυλία για τα δάση. Τα έσοδα από την συναυλία και από άλλες παράλληλες δράσεις ήταν προς ενίσχυση του "ταμείου δασών" της Ελλάδας.

Στην συναυλία, που πραγματοποιήθηκε στο Παναθηναϊκό Στάδιο της Αθήνας, συμμετείχαν αρκετοί καλλιτέχνες και χιλιάδες κόσμου. Το εντυπωσιακό ήταν η άρνηση του προέδρου της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής, διαχειρίστριας όπως φαίνετα του Σταδίου, Μίνωα Κυριακού (του προέδρου του ομίλου ΑΝΤ1) να δώσει άδεια για την τηλεοπτική και ραδιοφωνική κάλυψη της συναυλίας.

Μάλλον η δημοσίευση της υπόθεσής με τις διάφορες παρανομίες του στο Λαγονήσι από τον ΣΚΑΪ δεν έχει ακόμα συγχωρεθεί. Στην περίπτωση καταπάτησε τον αιγιαλό, την θάλασσα και ότι άλλο υπήρχε προεκτείνοντας την βίλλα του πάνω στο κύμα και δημιουργώντας ακόμα και λιμανάκι!

Αυτό είναι το "Ολυμπιακό πνεύμα" του λοιπόν και ο πολιτισμός του.

Σχετικά βίντεο 1. Η απαγόρευση 2. Η συναυλία

Ακολουθώντας τον ήχο

'Ηταν μια από αυτές τις περιπτώσεις, από αυτά τα απρογραμμάτιστα, που καταλήγουν σε ωραίες στιγμές. Καθώς καθόμουν στο μπαλκόνι σκεφτόμενος πού να πάμε για καμμιά μπύρα (σοβαρός προβληματισμός), άρχισε να ακούγεται από κάπου κοντά ο Γιάννης Κότσιρας να τραγουδά με την Τσαλιγοπούλου. Θυμήθηκα ότι είχαμε δει κάτι αφίσες στους δρόμους για συναυλία των δυο στην Πάτρα. Ήταν η καλή αφορμή που χρειαζόμουν για να φύγω από το σπίτι.

Ακολουθώντας τον ήχο, στην κυριολεξία, αφού δεν είχα ιδέα πού ακριβώς πήγαινα, κατέληξα στο κάστρο της Πάτρας. Ανεβαίνοντας βρήκα και κάτι γνωστούς και κάτσαμε παρέα σε ένα από τα κεντράκια στο κάστρο, κάτω από ένα καθαρό ουρανό με ένα γεμάτο φεγγάρι, πίνοντας μπύρες και ακούγοντας την συναυλία! Όμορφη, απλή και ξεχωριστή βραδιά.

Η Τσαλιγοπούλου, παρεμπιπτόντως, με εντυπωσίασε. Πρώτη φορά την άκουγα ζωντανά και το μόνο σίγουρο είναι ότι θα το ξαναπράξω με την πρώτη ευκαιρία. Αυτή την φορά και μέσα στον χώρο της συναυλίας, εύχομαι!

"Η μετακόμιση των αιώνων"

Για πρώτη φορά από την δημιουργία τους τα γλυπτά του Παρθενώνα, αποχωρίζονται τον ιερό βράχο της Ακροπόλεως, καθώς μεταφέρονται αυτές τις μέρες στο νέο μουσείο της Ακρόπολης.

Αυτή είναι η είδηση της σημερινής μέρας στην Ελλάδα. Και δικαίως. Βεβαίως δυστυχώς, αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που τα αριστουργήματα του Παρθενώνα απομακρύνθηκαν από την Ακρόπολη.

Η πρώτη φορά ήταν όταν ο λόρδος Έλγιν και η πολιτισμένη φάρα του αποφάσισαν έκλεψαν και μεταπώλησαν τα ελληνικά μνημεία στο βρετανικό Μουσείο. Εκείνη ήταν η πρώτη φορά που η Ακρόπολη και η Αθήνα αποχωρίστηκαν ένα κομμάτι της ιστορίας και του μεγαλείου τους.

Στο νέο μουσείο από ότι άκουσα στις θέσεις των γλυπτών που βρίσκονται στο Λονδίνο θα υπάρχουν αντίγραφα, τα οποία μάλιστα θα έχουν ένα χαρακτηριστικό σκουρόχρωμο υλικό. Φαντάζομαι ότι έχει ληφθεί και κάποια πρόνοια ώστε οι επισκέπτες να ενημερώνονται για το γιατί και πού είναι τα γλυπτά. Κατά την άποψή μου θα έπρεπε να υπάρχει σαφής ένδειξη στους αντίστοιχους χώρους ότι τα γλυπτά εκτίθενται κακομεταχειρισμένα και κλεμμένα στο Λονδίνο. Σε μια αίθουσα την οποία το Βρετανικό Μουσείο πριν κάποια χρόνια διέθετε για πραγματοποίηση πλούσιων δεξιώσεων. Αυτό νομίζω πρέπει να μένει σε κάθε επισκέπτη του νέου μουσείου.

Φωτο: ΕΡΤ

Ονόματα στην κάλπη

Tρεις και κάτι εβδομάδες μετρά η Ελλάδα μέχρι τις εκλογές και ήδη στα ψηφοδέλτια των κομμάτων συνωστίζονται πολλά "γνωστά" ονόματα - κράκτες. Τραγουδιστές, δημοσιογράφοι, αθλητές είναι το τρίπτυχο στο οποίο τα κόμματα ελπίζουν ότι θα τραβήξουν κόσμο.

Εφη Σαρρή, Γερολυμάτος, Τoυρνάς, Ζαγοράκης, Γιαννάκης, Καϊλή, Γιώργος Λιάγκας, Ντινόπουλος, Νατάσα Ράγιου, Τζοβάνα Φραγκούλη, Γιάννης Βούρος, (βαρώνη) Βίκυ Λέανδρος, είναι μόνομερικά από τα ονόματα που ακούστηκαν ότι προσεγγίστηκαν τα κόμματα για να τους ενάξουν στα ψηφοδέλτια. Άλλοι υπέκυψαν άλλοι όχι. Το τί θα μπεί τελικά στην βουλή, τί τελικά επιφυλάσσει η κάλπη θα το δουμε.

Για την ώρα ένα ιστορικό βίντεο ενός εκ των υποψηφίων, από παλαιότερες μεγάλες δημοσιογραφικές του στιγμές.



ΕDIT:Αντί του άσματος της Σαρρή, το προεκλογικό της video clip! Έλεος. Τί έχουμε να δούμε ακόμα!

"Υπερπαραγωγή"

Κάπως έτσι χαρακτηρίστηκε η νέα δουλειά του Τζεφιρέλι, ο οποίος ανέβασε στην Σκάλα του Μιλάνο, την όπερα Αϊντα του Βέρντι. Στην πρεμιέρα της παράστασης το κοινό χειροκροτούσε επί 18 λεπτά μετά την παράσταση τους συντελεστές, κάτι που δείχνει την αρτιότητα του εγχειρήματος.

Ο στόχος του δήλωσε ο ίδιος είναι να σώσει την ιταλική όπερα από την "εγκληματική " παρέμβαση των ξένων σκηνοθετών που έχουν διαφθείρει την τέχνη με ανόητα λιμπρέτα και περίεργες σκηνοθετικές απόψεις.

Τα εισιτήρια κοστίζουν γύρω στα 2000 ευρώ, ενώ αρνητικά σχολιάστηκε το "παζάρι" που στήθηκε γύρω από την παραγωγή με παντός είδους διαφημιστικά, από μπρελόκ μέχρι σοκολατάκια "AIDA - Τζεφιρέλι"