Χαμένοι στην Μετάφραση

Ήταν Τρίτη απόγευμα, Σεπτέμβριος του 2001, ημέρα 11. Η Τρίτη που από τότε μένει σημαδεμένη στην ανθρώπινη σκέψη με δυο αριθμούς 9-11. Η μέρα που όπως πολλοί είπαν "άλλαξε τον κόσμο". Άλλαξε τον τρόπο σκέψης του. Άλλαξε τα πιστεύω του και τους φραγμούς του. Η ημέρα με τα πολλά μηνύματα.

Αλήθεια τελικά τί λέει και τί προκαλεί στον καθένα μας αυτή η μέρα; Σίγουρα οι 2 αυτοί αριθμοί το εννέα και το ένδεκα αποτελούν την μαθηματική έκφραση του φόβου, του τρόμου, του δέους της φονταμενταλιστικής έξαρσης, του αγώνα για δικαίωση, της εκδίκησης, του άλλοθι. Όλοι κρυβόμαστε πίσω από κάποιο από τα συνώνυμα αυτά, και όλοι ζούμε κάτω από τις συνέπειες των υπολοίπων. Ίσως γιατί απουσιάζει από αυτά ο προβληματισμός και η σκέψη.

Η εξουσία στην πλευρά των "θυμάτων" επέλεξε τον φόβο και τον τρόμο, βρίσκοντας έτσι άλλοθι και αναγκαία λαϊκή υποστήριξη για τις παραπέρα ενέργειές της με σκοπό την "δικαιοσύνη" μέσα από την εκδίκηση. Μια δικαιοσύνη κομμένη αποκλειστικά στα μέτρα της που θα οδηγήσει σε πλήθος αδικιών εις βάρος αθώων, που εδώ και 5 χρόνια ζουν δικές τους "ενδεκάτες Σεπτεμβρίου". Μιας δικαιοσύνης που υπαγορεύεται από ένα οβάλ γραφείο πολλών πολυεθνικών.

Η εξουσία στην πλευρά των "θυτών" κρύφτηκε πίσω από την έξαρση φονταμενταλισμού, πίσω από την αγάπη για δύναμη. Μια δύναμη που θα την οδηγήσει τελικά, όπως θέλει η ίδια να πιστεύει, σε δια πυρός και σιδήρου επικράτηση. Αυτή την πεποίθηση φροντίζει να την ενισχύει καθημερινά με δεκάδες πιστούς της ακόλουθους, που προθύμως θυσιάζονται παίρνοντας μαζί τους ακόμα περισσότερους αθώους.

Και μέσα σε όλα αυτά οι τρίτοι. Όμηροι και αυτοί στο παιχνίδι θανάτου που στήνεται λόγω της αναμέτρησης πακτωλών χρημάτων και περίσσιας φιλοδοξίας. Αιώνιοι τρίτοι με πάντα τον ρόλο του πιστού της μίας ή της άλλης πλευράς. Αδύναμοι να επιβάλουν έστω για τους τύπους μια τάξη. Το μήνυμα άλλωστε που τους δόθηκε "μαζί μας ή εναντίον μας" δεν θα μπορούσε να γίνει σαφέστερο.

Τελικά αυτή η μέρα μάλλον δεν άλλαξε καθόλου τον κόσμο. Δυστυχώς ο κόσμος απλά παρέμεινε στην πρωτόγονη κατάσταση στην οποία βρισκόταν. Αγωνιζόμενος για άλλη μια φορά να βρεί τί κρύβεται στην μετάφραση και αυτού του μηνύματος. Μέχρι όμως να τα καταφέρει, ίσως να είναι πολύ αργά γι΄αυτόν.

11/9/2006 - grXhome | editorial.

Προεκλογικές διαφημίσεις

Συγγνώμη το ΠΑΣΟΚ έχει πληρώσει παραγωγό - σεναριογράφο - σκηνοθέτη για να υλοποιήσει τις 2 -3 γκρίζες διαφημίσεις του με τον παπατζή; Αυτές με τον τύπο που λέει για τις υποκλοπές και τα ομόλογα. Έλεος... Είπαμε είναι προεκλογική περίοδος και ανεχόμαστε μια καφρίλα, αλλά το κιτς πρέπει να έχει ένα όριο. Οι υπόλοιπη καμπάνια του κόμματος με το "ΜΑΖΙ" μια χαρά είναι. Ήταν ανάγκη να μας υποβάλουν και σε αυτό;

Καλά του Καρατζαφέρη οι διαφημήσεις είναι όλα τα λεφτά και δικαιολογούνται ποιοτικά. Είναι μάλλον παραγωγής "ΤΗΛΕΑΣΤΥ".Ειδικά η εικόνα με τον Καρατζαφέρη μποξέρ "Σπάει το πολιτικό κατεστημένο". Μιλάμε για ΤΟΝ παραλληλισμό. Εκφωνητής είναι ο Θοδωρής Ρακιτζής.

Η ΝΔ έχει κατοχυρώσει μάλλον τον Σπανουδάκησαν μουσική επένδυση! Κύριο σλόγκαν "οι δεσμεύσεις γίνονται πράξη" Η νέα καμπάνια με τους "περαστικούς" που μας λένε πόσο αγαπούν τον Κωστάκη πάντως πείθει! Μεγάλη σύλληψη.

Τέλος το ΚΚΕ πόσα έχει πληρώσει τα κανάλια; Το ΜΕΓΚΑ τις προάλλες είχε επί ένα 5λεπτο μια διαφήμιση του κόμματος στις 2 το μεσημέρι. Ευτυχώς σε κάποια φάση εμφανίστηκε κάτω αριστερά το λογότυπο του ΚΚΕ γιατί νόμιζα στην αρχή ότι ήταν κανονικό πρόγραμμα!

Πλειστηριαμός παροχών

Αναπόφευκτο ίσως καρύκευμα της κάθε προεκλογικής εκστρατείας. Η λογική "στην μία σύνταξη το επίδομα ανεργίας δωρεάν" φαίνεται πως παρ' όλες τις καταστροφές στην Ελλάδα λόγω πυρκαγιών δεν μπόρεσε να αποφευχθεί ούτε αυτή την φορά.

Η εβδομάδα προσφορών άρχισε με την ανακοίνωση από πλευράς κυβέρνησης των μέτρων για τους πυροπαθείς, τα οποία μέτρα στην αρχή κόντεψαν να γίνουν γύφτικο παζάρι. Ακολούθως ήρθε ο Γιώργος ο οποίος ανακοίνωσε τα δικά του μέτρα, ίδια με τα κυβερνητικά απλά με μια προσαύξηση στα ποσά της τάξη του 50% μέχρι και 200%! Χτες βράδυ άκουσα τον Κωστάκη να επανέρχεται με νέα δέσμη παροχών για φοροαπαλλαγές κλπ. Αναμένω τις επόμενες μέρες να απαντήσει στις προσφορές ο Γιωργάκης με ακόμα πιο ακτύπητες τιμές!

Τα πιο "εθνικά" θέματα για άλλη μια φορά στην αφάνεια. Ούτε νύξη. Η βελτίωση στην παρούσα προεκλογική είναι ότι δεν άκουσα ακόμα την φράση "καλάθι της νοικοκυράς". Πάει κι αυτό το θάψανε, ευτυχώς.

Γενικά δεν ξέρω πόσος κόσμος κάθεται να ψηφίσει με βάση το ποιός από τους δυο δίνει πιο πολλά χρήματα, αφού έτσι κι αλλιώς με κάποια πρόφαση τα χρήματα αυτά δεν τα δίνουν. Νομίζω θα ήταν πιο χρήσιμο αντί για το καλύτερο σουπερ μάρκετ, ο ελληνικός λαός να σκεφτεί ποιός θα είναι τουλάχιστον ο λιγότερο επιζήμιος για την χώρα. Έ, ρε διλήμματα στα οποία σε φέρνει η δημοκρατία!

Αμείλικτα Μαθηματικά

Σύμφωνα με τα Ελλαδικά ΜΜΕ, η έκταση που κάηκε τις τελευταίες μέρες σε Πελοπόννησο και Εύβοια, είναι γύρω στα 1850000 στρέμματα. Δηλαδή περίπου 1850 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Από μόνος του αυτός ο αριθμός είναι τρομακτικός.

Κάνοντας ένα πρόχειρο υπολογισμό, για την σύγκριση και μόνο, η έκταση των ελευθέρων περιοχών της Κύπρου είναι 5828 τ. χλμ. Αθροιστικά δηλαδή κάηκε έκταση ίση με το 1/3 (32%) της έκτασης της ελεύθερης Κύπρου.

Αλλιώς σαν να έχει καεί ολόκληρη η επαρχία Πάφου (1393 τ. χλμ.) και αρκετή έκταση της Λεμεσού!

Στην εικόνα μπορείτε να δείτε την έκταση των πυρκαϊών την 26η Αυγούστου.

Έγκλημα

Τα όσα ζει τις τελευταίες μέρες η Ελλάδα είναι πραγματικά τραγικά. Όσο και αν φαίνεται απίστευτο η ατελείωτη έλλειψη υποδομών κάθε τύπου στην Πελοπόννησο, η απύθμενη βλακεία των επιτελών των υπηρεσιών άμεσης ανάγκης, η ανευθυνότητα των πολιτικών διοικούντων και παροικούντων, και βέβαια οι καιρικές συγκυρίες της πρωτοφανούς ξηρασίας και των δυνατών ανέμων, οδήγησαν την τελευταία εβδομάδα σε εκατόμβη νεκρών, εξάχνωση των δασικών και πλουτοπαραγωγικών περιοχών της Πελοποννήσου, και ξεριζωμό χιλιάδων ανθρώπων που έβλεπαν μόνοι, το βιός τους να κατασπαράσσεται από την ανεξέλεγκτη πύρινη κόλαση. Αποσβολωμένοι παραμείναμε μάρτυρες της γύμνιας ενός συστήματος που δεν μπόρεσε ούτε καν να προστατεύσει το μόνο για το οποίο μπορεί να περηφανεύεται, την ιστορία του. Με τις φλόγες να γλύφουν τα ιερά της Ολυμπίας και να "τσουρουφλίζουν" την γύρω περιοχή.

Τα αισθήματα είναι προφανώς πόνος και οργή, θλίψη και συμπόνια για τα θύματα του παράλογου αυτού πολέμου. Για αρκετούς εκ των διοικούντων σε αυτή τη χώρα θα έπρεπε να ήταν και ευθύνη και όνειδος και τύψεις. Αν ακόμα στα ανθρωπόμορφα υπάρχει ανθρωπιά. Ίσως και για τους υπόλοιπους, που ανέχονται την κατάσταση και την εκμεταλλεύονται.

Η αντίδραση σε αυτή την κατάσταση είναι ένα βήμα. Η αντίδραση για την αντίδραση μάλλον απλά ένας άδικος κόπος. Μακάρι όλοι να κάνουμε περισσότερα από μια σιωπηλή διαμαρτυρία στις κεντρικές πλατείες. Για αυτούς που χάθηκαν, για εμάς που φταίμε και για αυτούς που θα έρθουν.

Η φωτογραφία από την διαμαρτυρία στην πλατεία
Γεωργίου Α' στην Πάτρα

Ονόματα στην κάλπη

Tρεις και κάτι εβδομάδες μετρά η Ελλάδα μέχρι τις εκλογές και ήδη στα ψηφοδέλτια των κομμάτων συνωστίζονται πολλά "γνωστά" ονόματα - κράκτες. Τραγουδιστές, δημοσιογράφοι, αθλητές είναι το τρίπτυχο στο οποίο τα κόμματα ελπίζουν ότι θα τραβήξουν κόσμο.

Εφη Σαρρή, Γερολυμάτος, Τoυρνάς, Ζαγοράκης, Γιαννάκης, Καϊλή, Γιώργος Λιάγκας, Ντινόπουλος, Νατάσα Ράγιου, Τζοβάνα Φραγκούλη, Γιάννης Βούρος, (βαρώνη) Βίκυ Λέανδρος, είναι μόνομερικά από τα ονόματα που ακούστηκαν ότι προσεγγίστηκαν τα κόμματα για να τους ενάξουν στα ψηφοδέλτια. Άλλοι υπέκυψαν άλλοι όχι. Το τί θα μπεί τελικά στην βουλή, τί τελικά επιφυλάσσει η κάλπη θα το δουμε.

Για την ώρα ένα ιστορικό βίντεο ενός εκ των υποψηφίων, από παλαιότερες μεγάλες δημοσιογραφικές του στιγμές.



ΕDIT:Αντί του άσματος της Σαρρή, το προεκλογικό της video clip! Έλεος. Τί έχουμε να δούμε ακόμα!

Καυτές ειδήσεις

Πώς μπορεί η τεχνολογία του μοντάζ να κάνει τις ειδήσεις πιο "καυτές";

Στην κυριολεξία πιο καυτές. Διότι μπορεί το καλοκαίρι όντως να κάηκε "όλη" η Ελλάδα, αλλά άλλο να το λες και άλλο να το δείχνεις.

Ένα ενδιαφέρον κείμενο στην "Καθημερινή" για το πώς λίγο photoshop κάνει την καυτή είδηση τσουρουφλίζουσα...

Στην Πάτρα, τον Αύγουστο

Η "τύχη" μου με έφερε φέτος πολύ νωρίς πίσω στην Πάτρα. Μέσα Αυγούστου, κυριολεκτικά, αφού τον Δεκαπενταύγουστο έκανα την διαδρομή της επιστροφής στην Ελλάδα. Φτάνοντας στην Πάτρα, διαπίστωσα ότι μάλλον η τύχη μου δεν συμβάδιζε με τις τύχες πολλών άλλων... Ευτυχώς δηλαδή, κρίμα θα ήταν και αυτοί!

Περπατώντας στον δρόμο τον Δεκαπενταύγουστο, από τα ΚΤΕΛ προς το σπίτι, ήταν όλα κλειστά. Νέκρα. Ερημιά. Λογικό σκέφτομαι. Αργία σήμερα. Την επόμενη μέρα είχα αφήσει μια δυο ώρες το πρωί για να τελειώσω με κάτι δουλειές, λογαριασμούς κλπ. Στο σούπερμάρκετ, μόνος μου. Στον ΟΤΕ μόνος μου σχεδόν, στον δρόμο και πάλι μόνος μου... Άρχισα να νιωθω γιατί την Πάτρα την λένε φοιτητούπολη... Όταν έχει διακοπές το πανεπιστήμιο αυτή η πόλη πρέπει να πέφτει σε νάρκη.

Άντε σιγά σιγά να επιστρέψουν και οι υπόλοιποι, εξεταστική αρχίζει, μπας και δεί και η Πάτρα κανένα άνθρωπο να περπατά.

Διακοπές

Ωραίο πράγμα οι διακοπές, και ιδίως φέτος αναγκαίες... και με το σταγονόμετρο. Ένας μήνας, βαριά, ένας μήνας κουτσουρεμένος. Ένας μήνας στον οποίο θα πρέπει να προλάβουμε και ένα σωρό άλλα, ίσως και να διαβάσουμε κάνα μάθημα από αυτά της συμπυκνωμένης εξεταστικής που έπεται. Ένας μήνας που σχεδόν έφυγε.. Γι'αυτό χάθηκα για λίγο και από το blog!

Σιγά σιγά πρέπει να επανενταχθούμε σε μια κάποια ρουτίνα, έστω και με διακοπο-απόχρωση διότι το πρόγραμμα του Σεπτεμβρίου δεν αστειεύεται.

Καλή επάνοδο και τα των διακοπών τα λέμε εν καιρώ.

Με Λιούπη ανάδρομο

Η εξεταστική ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ και επισήμως τελείωσε στις 21 Ιουλίου. Έχουμε ολίγον ψηθεί μέσα στο κατακαλόκαιρο για να διαβάσουμε, όσο μπουρούσαμε τέλος πάντων, αλλά τουλάχιστον τελειώσαμε. Για την ώρα. Διότι σε 30 και κάτι μέρες έχουμε εξεταστική! Αυτή την φορά Ιουνίου. Και αμέσως μετά Σεπτεμβρίου.

Στις 27 Αυγούστου αρχίζουμε με "ορμή" και για 14 και μόνο μέρες. Πρόγραμμα κονσερβοποιημένο, μαθήματα το ένα πάνω στο άλλο και από ότι διάβαζα στο φόρουμ της σχολής γι' αυτό φταίνε οι άλλοι. Καθόλου δεν φταίνε οι φοιτητές που έκλεισαν τις σχολές ένα τρίμηνο σχεδόν. Μόνο η γραμματείς φταίνε, σύμφωνα με τους φαρισσαίους.

Αυτά είναι κατακτήσεις του φοιτητικού κοιμήματος. Να έχουμε να λάμε στα παιδιά μας. Άντε καλά 40 και από Δεκαπενταύγουστο τα λέμε...