Livin' Patras

Επισκεπτόμενος κανείς την Πάτρα δεν ξέρω τί ακριβώς θα κρατήσει στην μνήμη του για αυτή την πόλη. Για εμένα μετά τα 5 χρόνια που την ζω αυτό που μένει είναι ότι πρόκειται για μια πόλη που είχε όλες τις προοπτικές να ήταν μια όμορφη πόλη, καθαρή, με πολλή κλασσική αρχιτεκτονική και γραφικές συνοικίες. Τουλάχιστον το κέντρο της Πάτρας. Κάτι σαν ένα μεγάλο Ναύπλιο.

Αντί αυτού, λόγω της συμπεριφοράς των κατοίκων της και της σαφούς αδιαφορίας των αρχόντων της, η Πάτρα είναι μια αρκετά βρώμικη πόλη, με μαυρισμένα, ετοιμόρροπα κλασσικά κτίσματα, ακαλαίσθητες μαυρισμένες παλιές πολυκατοικίες - κουτιά (δεκαετίας 70), σπρέι και αφίσες παντού. Μια πόλη με μια από τις πιο μολυσμένες ατμόσφαιρες της Ελλάδας (και της Ευρώπης) . Χωρίς ιδιαίτερη αστική συγκοινωνία παρ΄ ότι φιλοξενεί πέραν των 30000 φοιτητών.

Η νέα προσθήκη στον καμβά της Πάτρας είναι η εναλία της ζώνη. Μια ζώνη η οποία υποφέρει από αστικά λύματα στο μισό της μέρος (περιοχή λιμανιού) και από τα όσα, σαφώς πιο επικίνδυνα, έριχνε κάποτε η βιομηχανία της Πάτρας (περιοχή νέου λιμανιού). Ένα αστικό κέντρο με περισσότερους από 200,000 κατοίκους της οποίας ο βιολογικός καθαρισμός επεξεργάζεται το 65% των λυμάτων της, ενώ το υπόλοιπο καταλήγει στον πολύπαθο Πατραϊκό κόλπο. Δηλαδή τα λύματα που παράγουν 70,000 περίπου κάτοικοι. Σε αυτά προστίθεται και η μόλυνση λόγω της λειτουργίας ενός μεγάλου λιμανιού.

Όλα αυτά φυσικά μπορούν να αλλάξουν, ακόμα και μέσα σε5 χρόνια, αν μπει σαν προτεραιότητα το να γίνει η Πάτρα πόλη ανθρώπων. Αλλά αυτό είναι μόνο σύνθημα για τις προεκλογικές αφίσες των δημάρχων. Πατρινό καρναβάλι για πάντα.

Εκτός κομματικής γραμμής

Ένας κυβερνητικός βουλευτής τολμά να εκφράσει σε κομματικό όργανο την άποψή του για την κυβερνητική πολιτική. Ένας βουλευτής τόλμησε να κατακρίνει την κυβέρνηση για ορισμένους χειρισμούς. Τόλμησε να μιλήσει για την αδικία που νιώθει ο ανώνυμος πολίτης όταν αυτός διώκεται, όρθώς, για κάτι παράνομο που κάνει την στιγμή που αφήνονται να αυθαιρετούν άλλοι πολιτειακοί και οικονομικοί παράγοντες ακόμη και με ειδικούς νομικούς διακανονισμούς.

Επικριτικές φωνές από το κυβερνητικό κόμμα αμέσως πρόθυμα κατέκλεισαν τα ΜΜΕ. Επικριτικές για τον βουλευτή που μίλησε. Όχι επικριτικές για τα όσα ανέφερε. Σενάρια για διαγραφή του βουλευτή, ή για φλέρτ του με το ΠΑΣΟΚ ή ξέρω και εγώ τί επιστρατεύθηκαν αμέσως καλύπτοντας την ουσία των όσως είπε ο βουλευτής. Τί βίτσιο και αυτό! Ένας άνθρωπος, και μάλιστα βουλευτής, μιλά ειλικρινά για αυτά που όλος ο κόσμος βλέπει και εκνευρίζεται (ή τουλάχιστον πρέπει να εκνευρίζεται) και όλο το σύστημα πέφτει όχι για να μας πείσει ότι αυτά δεν ισχύουν, αλλά για να πουν ότι αυτά δεν έπρεπε να ειπωθούν.

Δεν με ενδιαφέρει καθόλου το γιατί είπε αυτά που είπε ο βουλευτής. Αυτό που με ενδιαφέρει είναι ότι αυτά που είπε, για οποιοδήποτε λόγο και αν το έκανε, είναι αληθή και θα έπρεπε για αυτά να παρέμβουν οι επικριτικές φωνές. "Κομματική τάξη και εσκαμμένα", τί θλιβεροί άνθρωποι. Ε, ναι έτσι δεν κάνετε μεταρρυθμίσεις. Έτσι δεν κάνετε τίποτα.

δείτε Το θέμα όπως το κάλυψε χθες ο ΣΚΑΪ

ΑΜΑΝ... επανέρχονται (!)

Έκανε χθές (πλέον!) στον ΑΝΤ1 πρεμιέρα η νέα τηλεοπτική απόπειρα των παλαιών ΑΜΑΝ. Ή τουλάχιστον όσων έμειναν. Κανάκης και Σερβετάς, στο πιο συγκεκριμένο, θα μεταφέρουν καθημερινά το δικό τους ράδιο... αρβύλα. Αν και δεν είδα ολόκληρη την εκπομπή παρά μόνο το τέλος της σήμερα, καλή φάνηκε. Αυτό βέβαια ο χρόνος θα το δείξει.

Ξεχωριστό το κομμάτι που έδειξαν κάτι βίντεο από τις φοιτητικές εκλογές και στην συνέχεια ένα βίντεο με κάτι μπουνίδια σε σχολές. Αυτό το βίντεο κάτι έλεγε σε όλους μας εδώ στο CEID! Αν και λίγο ράδιο αρβύλα η χρονική του τοποθέτηση αφού τα γεγονότα είναι σχεδόν περσινά και μεταδόθηκαν ως πρόσφατα!

Ελεύθερη Έκφρραση

Έχει τα τελευταία 24ωρα προκύψει ένα θέμα με μηνύσεις που κατέθεσε ο αντιπρόεδρος (ή διευθύνων δεν είναι και σίγουρος) της Μαρφίν, Α. Βγενόπουλος εναντίων του Τσίπρα και του τηλεοπτικού σταθμού ΣΤΑΡ για δυσφήμιση. Σύσσωμοι δημοσιογράφοι και πολιτικοί έπεσαν πάνω του να τον φάνε γιατί λέει φιμώνει την δημοκρατία και είναι κίνδυνος για την δημοκρατία.

Αφήνοντας για την ώρα τους πολιτικούς και ασχολούμενος μόνο με το ΣΤΑΡ. Το δελτίο "ειδήσεων" του σταθμού, όταν μετέδιδε τα της πώλησης του μεριδίου του ΟΤΕ που είχε η Μαρφίν, μας έλεγε με σχετική σιγουριά για απατεωνιές, για σκάνδαλο και μαύρα λεφτά που διαχειρίζεται η Μαρφίν. Εγώ δεν στέκομαι στο αν ήταν ή όχι σκάνδαλο. Προφανώς δεν είναι και θέμα άποψης. Αν ήταν ή όχι υπάρχουν δικαστήρια, ας το κρίνουν αν κάποιος προσφύγει σε αυτά. Ο ισχυρισμός βέβαια για τις απάτες γινόταν χωρίς κάποια αποκάλυψη κάποιου στοιχείου για αυτό. Όπως δηλαδή γίνονται και αρκετές άλλες "δημοσιογραφικές" αποκαλύψεις. Σας το λέμε, πιστέψτε το. Και αυτά στα πλαίσια της ελευθεροτυπίας, η οποία δεν υποσκάπτεται από τέτοιες ανακρίβειες αλλά υποσκάπτεται από την διαμαρτυρία των θιγομένων. Απόψε πάντως και πάλι στα πλαίσια της ελευθεροτυπίας το δελτίο είχε ένα αφιέρωμα στο θέμα όπου, αντικειμενικά και αμερόληπτα, ο ίδιος ο Βγενόπουλος σατιριζόταν από το ρεπορτάζ. Αυτή την ελευθεροτυπία πλήττει η αγωγή της Μαρφίν; Για αυτήν την ελευθεροτυπία κοπτόμεθα;

Υπερβολικές δε, θεωρώ και τις αντιδράσεις των πολιτικών που δημόσια τάχθηκαν ενάντια στην αγωγή στον Τσίπρα χρησιμοποιώντας ως επιχείρημα την φίμωση και την ποινικοποίηση της πολιτικής. Εφόσον όμως αυτή η υπόθεση θα πάει στα δικαστήρια, τα οποία θα πρέπει να αποφασίσουν για το δίκαιο ή όχι της διαμαρτυρίας του επιχειρηματία, δεν έπρεπε τουλάχιστον οι βουλευτές, που εκπροσωπούν την νομοθετική εξουσία, να μην μπαίνουν με δημόσιες τοποθετήσεις τους στα χωράφια της δικαστικής; Ιδιαίτερα πριν αυτή λάβει απόφαση.

Νόμιζα ότι σε μια δημοκρατία και σε μια κοινωνία οι νόμοι είναι αυτοί που θέτουν τα πλαίσια για το που ξεκινούν και που τελειώνουν οι ελευθερίες του καθενός, και στις συντεταγμένες πολιτείες, τα δικαστήρια είναι αυτά που αποφασίζουν σε κάθε περίπτωση το δίκαιο ή όχι. Το ότι κάθε λειτουργός του τύπου και κάθε πρόεδρος ή εκπρόσωπος κόμματος δικαιούται να λέει ότι θέλει και για όποιον θέλει, χωρίς στον "όποιο" να δίνεται το δικαίωμα αν νιώθει ότι θίγεται να προσφύγει στα θεσμοθετημένα όργανα της πολιτείας για να βρει (ή όχι) το δίκιο του δεν νομίζω να είναι κάπου διατυπωμένο.

Φλογισμένες διαμαρτυρίες

Βλέπω το τελευταίο διήμερο μέσα από τα δελτία ειδήσεων την πορεία της ταλαίπωρης ολυμπιακής φλόγας στην Ευρώπη. Μια πορεία που έχει βγάλει στον δρόμο πολλές εκατοντάδες ανθρώπων, οι οποίοι φωνάζουν και διαδηλώνουν για την κατάσταση στο Θιβέτ και την καταπίεση που υφίστανται λαός και μοναχοί.

Δεν έχει σχέση ιδιαίτερη με το, έτσι κι αλλιώς μάλλον νεκρό, ολυμπιακό μήνυμα. Αλλά τουλάχιστον η φλόγα γίνεται φορέας του μηνύματος για το τί γίνεται στο Θιβέτ. Η επεισοδιακή τελετή αφής στην καμένη Ολυμπία ήταν απλά μια μικρή, πολύ μικρή γεύση του τί θα ακολουθούσε σε άλλες πόλεις.

Η φλόγα περνά την Τower Bridge στο Λονδίνο.

Ίσως βλέπετε στο κέντρο της εικόνας με λευκά
ρούχα τον λαμπαδηδρόμο. Όλοι οι άλλοι
είναι αστυνομια και συνοδοί.

Στο Λονδίνο η φλόγα ούτως ή άλλως δεν φαινόταν, είτε υπήρχε λαμπαδηδρόμος είτε όχι, υπήρχαν γύρω του τόσοι πολλοί υπεύθυνοι ασφαλείας που ήταν αόρατος. Ένας κλοιός ασφαλείας ανθρώπων από την οργανωτική επιτροπή, ένας εξωτερικός κλοιός ανδρών της μητροπολιτικής αστυνομίας και άλλοι ασφαλίτες πιο έξω, και κατά μήκος της διαδρομής σταθεροί αστυνομικοί επέβλεπαν την πορεία της φλόγας, σίγουρα όμως δεν είδε κανείς την φλόγα. Παρ' όλα αυτά κατάφεραν οι συγκεντρωμένοι ακτιβιστές να "επιτεθούν" με πυροσβεστήρες στον λαμπαδηδρόμο.

Στο Παρίσι, οι μεγάλες προετοιμασίες της
αστυνομίας δεν κατάφεραν να αποτρέψουν
το σβήσιμο της φλόγας 4 φορές

Σήμερα στο Παρίσι η φλόγα έσβησε 4 φορές. Και στην γαλλική πρωτεύουσα οι συλλήψεις διαδηλωτών και τα επεισόδια ήταν αυτά που ξεχώρισαν από την επίσκεψη της ολυμπιακής φλόγας στην πόλη του Φωτός.

Το μήνυμα αυτής της ολυμπιάδας χάνεται μέσα στις φωνές των διαδηλωτών στο Θιβέτ και στις κινεζικές φυλακές, χάνεται μέσα στις διαδηλώσεις, απέναντι σε οτιδήποτε και αν συμβολίζει την διοργάνωση των αγώνων του Πεκίνου.

Μέσα από την διοργάνωση ήρθε στο παγκόσμιο προσκήνιο μια εικόνα που, όπως αρκετές παρόμοιες, κρύβεται κάτω από το χαλί τόσο καιρό. Άλλη μια ιστορία μπροστά στην οποία οι "μεγάλοι" και "πολιτισμένοι" νίπτουν τας χείρας των. Τελικά αυτό είναι το μήνυμα αυτών των αγώνων και η ολυμπιακή λαμπαδηδρομία αυτό είναι που μεταδίδει σε όλους.

Συdream team

[update: 5/4/08]
11 αθλητές της εθνικής ομάδας άρσης βαρών εντοπίστηκαν σήμερα από την WADA θετικοί σε στεροϊδή. Βάση του ρεπορτάζ του T. Τέλλογλου η ουσία που εντοπίστηκε λέγεται trebulon assist, αν και όπως και να την λέγανε το αποτέλεσμα αυτής λέγεται επιτυχίες αν δεν σε πιάσουν και ξεφτίλα στην αντίθετη περίπτωση.

Όλη η ομάδα που έκανε για αρκετά χρόνια περίφανη την Ελλάδα δεν κόβει ούτε εισητήριο για το Πεκίνο αν και τα δεύτερα δείγματα είναι θετικά. Διαβάζω ότι σε διαθεσιμότητα τέθηκε και ο Ιακώβου, ο προπονητής της ομάδας.

Αυτό που αρκετοί υποψιάστηκαν στην Ολυμπιάδα της Αθήνας με το (μεμονομένο τότε) περιστατικό της αποβολής αθλητή της εθνικής ομάδας λόγω χρήσης απαγορευμένων ουσιών φαίνεται πλέον ως εφιάλτης να σκεπάζει όλη την ομάδα.

Ντροπή και κρίμα.

Μακεδονικό, Ελληνικό Βέτο

Το ελληνικό βέτο στο Βουκουρέστι. Η όψη του Ελληνικού αναστήματος, που με βια μετράει τη γή, απέναντι στον Μπους. Η μεγάλη ελληνική νίκη στο ΝΑΤΟ. Η δυσαρεστημένοι Σκοπιανοί, Νεομακεδόνες, Ανωμακεδόνες, Βαρδαρσκαγοί ή Φυρομίτες.

Περίπου αυτό ήταν το σκηνικό των δελτίων ειδήσεων των ελλαδικών ΜΜΕ χθες βράδυ. Σε αυτό το κλίμα μάλλον ζούμε εδώ και λίγες μέρες, κατά την διάρκεια των διαβουλεύσεων για την ονομασία της ΠΓΔΜ και των γεγονότων που προηγήθηκαν της συνόδου του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι. Ο φόβος για το αντίθετο συναίσθημα κυριαρχούσε βέβαια προηγουμένως. Αλλά απόψε η χαρά περίσσευε στα δελτία και στα παράθυρα. Στο ΜΕGA, που κατά κύριο λόγο παρακολούθησα, η Τρέμη, ο Πρετεντέρης και οι λοιποί δεν σταμάτησαν να χαμογελούν. "Ήταν μια μεγάλη επιτυχία της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής", συμπλήρωναν συνεχώς.

Το κλίμα και μόνο, το αίσθημα που ένοιωθες βλέποντάς τους έδειχνε ανθρώπους που περίμεναν για χρόνια να ερθει μια στιγμή που να μπορέσουν να πουν: ναί, κάναμε κάτι καλά, πετύχαμε σε κάτι. Ήταν μια νύκτα με το δελτίο να μην μιζεριάζει, ήταν ένα δελτίο με χαρούμενα πρόσωπα.

Άνοιξεν ο Μακρύδρομος

Με βάση τον τίτλο του ΡΙΚ ψες, στο κεντρικό του δελτίο, υποψιάζεται κανείς ότι όλοι γνωρίζουν ότι "Μακρύδρομος" είναι η οδός Λήδρας στην Λευκωσία. Μια οδός που για καμμιά 40ριά χρόνια ήταν κλειστή από κάποιο σημείο της και πέρα λόγω των ταραχών του '63 και της μετέπειτα κατοχής του μισού τμήματος της πρωτεύουσας από τον Τουρκικό Στρατό.

Από σήμερα το πρωί το ελεύθερο και το κατεχόμενο τμήμα της εμπορικής οδού της Λευκωσίας επανενώθηκαν. Επανενώθηκαν προσωρινά. 'Όπως επανενώθηκαν προσωρινά οι κατεχόμενες περιοχές και μέσω άλλων σημείων διέλευσης, στο Λήδρα Πάλας, στον Αγ. Δομέτιο και αλλού. Περάσματα τα οποία τα υποδεχθήκαμε, τουλάχιστον έτσι λέγαμε, με την ελπίδα ότι θα αποτελέσουν την ευκαιρία ο λαός να επανενωθεί.

Φαίνεται όμως ότι σε μεγάλο βαθμό η διάνοιξη των οδοφραγμάτων δε λειτούργησε ψυχολογικά όπως θα αναμενόταν στον λαό, μάλλον ανάποδα λειτούργησε. Στα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων που έγιναν κατά τις προεδρικές εκλογές φάνηκε ότι τα ποσοστά αυτών που επιθυμούσαν επανένωση ελαφρώς μειώθηκαν σε σχέση με πριν το δημοψήφισμα για το σχέδιο Αννάν το 2004. Πολλοί ελληνοκύπριοι, νομίζω, ικανοποιούνται από την δυνατότητα "τουριστικών" επισκέψεων στα κατεχόμενα, τα οποία έχουν αλωνίσει τουριστικά και όχι μόνο.

Εγώ προσωπικά δεν έχω πάει ακόμα στα κατεχόμενα και δεν προτίθεμαι να πάω αν δεν λυθεί το Κυπριακό. Ασχέτως αν νομικά θεωρείται ή όχι αναγνώριση η επίδειξη διαβατηρίου στις κατοχικές αρχές, ηθικά πιστεύω ότι είναι αναγνώριση. Το γεγονός ότι πλέον πηγαίνω, σε αντίθεση με παλαιότερα, επειδή πια μου "επιτρέπει" ο τουρκικός στρατός να κάνω την βόλτα μου στην βόρεια Κύπρο το θεωρώ αναγνώριση. Δέχομαι ότι πολλοί πρόσφυγες ήθελαν να πάνε στα κατεχόμενα για να δουν τα σπίτια και τους τόπους τους. Και αυτοί καταλαβαίνω απόλυτα γιατί ήθελαν να πάνε. Όμως το να πας στα κατεχόμενα για να φας ψάρι στην Κερύνεια επειδή το βρίσκεις και φθηνότερα είναι τουλάχιστον ανήθικο.

Καλώς να ορίσει το άνοιγμα της Λήδρας, και της κάθε Λήδρας, στα πλαίσια μιας συνολικής λύσης του κυπριακού. Η διάνοιξη όμως των οδοφραγμάτων ως τώρα, τουλάχιστον για την ελληνοκυπριακή πλευρά, δυστυχώς, περισσότερο με μονιμοποίηση και σταδιακή αποδοχή του status quo από τον καθένα μου φαίνεται, παρά σαν βήμα για λύση.

Με πολυχρωμα μπαλόνια να αφήνονται στον αέρα από τους επισήμους των δυο κοινοτήτων, και παρουσία στελεχών του διπλωματικού σώματος και των Η.Ε. το οδόφραγμα της οδού Λήδρας μετατράπηκε πλεον σε δίοδο

Αιδώς Αργείοι!

Η κατάσταση που επικρατεί στις κερκίδες των γηπέδων τα Σαββατοκύριακα και εκτός γηπέδων ενίοτε τις καθημερινές, με τους ούτω καλούμενους ανεγκέφαλους φιλάθλους, να αλληλοσφάζονται στο όνομα κάποιων ομάδων είναι λίγο πολύ γνωστή. Απορεί κανείς από πού πηγάζει τόσος φανατισμός. Κάποιες απαντήσεις ίσως δίνουν και οι αθλητικές εφημερίδες. Στην Ελλάδα αισίως πρέπει να έχουν ξεπεράσει τις 10 αρκετές εκ των οποίων, αν όχι όλες απευθύνονται σε συγκεκριμένο κοινό. Συγκεκριμένο λέγοντας, αφορούν μια συγκεκριμένη ομάδα. Εφημερίδες ΠΑΟ, ΑΕΚ, ΟΣΦΠ. Μια άποψη της ενημέρωσης που προσέφερε τις προάλλες η Αθλητική Ηχώ:
Η χυδαιότητα συνήθως περισσέυει σε διάφορες τέτοιες φυλλάδες, αλλά νομίζω από το υλικό που κατά καιρούς βρήκα, η συγκεκριμένη εφημερίδα είναι πρωταθλήτρια στο θέμα.











Δυστυχώς αφού με τα παρόμοια πρωτοσέλιδα, και περισσότερο μάλλον με τα όσα γράφονται στις μέσα σελίδες προς άγραν των "ανεγκέφαλων οπαδών" - δυνητικών αγοραστών έχουν ανάψει τα φυτίλια, έρχονται να χύσουν δάκρυα εξαγνισμού.

Από το περιστατικό έχει περάσει μόλις ένας χρόνος. Εσείς κύριοι είστε μέσα σε αυτούς που "σκότωσαν ένα παιδί". Και ας μην ήσασταν καν στο σημείο.

Την ώρα του σεισμού...

Τα ξημερώματα σήμερα νιώσαμε, μετά από ένα μικρό διάστημα ακινησίας άλλον ένα σεισμό στην Πάτρα. Όσοι τον νιώσαμε τον τοποθετούσαμε χρονικά στις 3 το πρωί.

Οι ανακοινώσεις των σεισμολόγων που διαβάζω από το πρωί σήμερα μιλούν όντως για ένα σεισμό αρκετά δυνατό, 5,8 Ρίχτερ με επίκεντρο στην Νότια - Κεντρική Κρήτη στις 2.16 το πρωί. Και θέλοντας να μας σπάσουν εντελώς τα νεύρα σε αυτό το 2.16 συμφωνού όλοι.
Αν είναι δυνατόν. Μια φορά κατάφεραν και συμφώνησαν οι σεισμολόγοι στην Ελλάδα και βρήκαν τον σεισμό 45 λεπτά πρι τον νιώσουμε!