Επίθεση στον Κ. Χατζηδάκη

Η εικόνα ενός μέλους του κοινοβουλίου να παραδίδεται, ανήμπορος να κάνει ότιδήποτε άλλο, στη μανία του λυσσασμένου "πλήθους" έφερε στο μυαλό μου κινηματογραφικές παραγωγές εποχής. Περασμένης, προ-μεσαιωνικής, εποχής. Η εικόνα ενός βουλευτή να δέχεται επίθεση, δολοφονική, στο κέντρο της Αθήνας αδιαμφισβήτητα είναι ντροπιαστική εικόνα, αλλά παράλληλα είναι και σχεδόν φυσιολογική συνέχεια των εικόνων που μεταδίδονται στον έξω κόσμο από μια κοινωνία σε πτώχευση. Τέτοιες εικόνες άλλωστε έχει χρόνια που τις δίνει η Αθήνα.

Η επίθεση στο βουλευτή, αλλά και η καταιγιστική αντίδραση σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης υπέρ της επίθεσης, καταδεικνύει περίτρανα ότι η οικονομική πτώχευση ούτε έρχεται, ούτε προκαλείται ανεξάρτητα από την κοινωνική έκπτωση, την πτώχευση σε αρχές και αξίες.

Αυτό όμως που με ξένισε προσωπικά ακόμα περισσότερο, είναι και ο ίδιος ο στόχος της επίθεσης. Οι "εξαγριωμένοι" δεν επιτέθηκαν σε συνδικαλιστοπατέρες που τους πρόδωσαν οδηγώντας τους στη ένδεια, δεν επιτέθηκαν σε σοσιαλιστές που πλούτισαν όντας αξιωματούχοι, δεν επιτέθηκαν ούτε σε δεξιούς που γκρέμισαν το κράτος. Επιτέθηκαν σε ένα άνθρωπο που κατά τεκμήριο έχει δείξει στην Ελλάδα μια πολιτική πορεία χαμηλών τόνων, ουσιαστική, συστηματική, μετριοπαθή, αποτελεσματική και κατά τα φαινόμενα έντιμη. Η επίθεση στον Κώστα Χατζηδάκη σε εμένα άφησε τη γεύση της αδικίας. Πιστεύω πως πολιτικοί σαν τον Χατζηδάκη είναι πιο ωφέλιμοι και χρήσιμοι για την Ελλάδα, από αρκετούς άλλους που κατά καιρούς έχουν αναδειχθεί και έχουν λατρευτεί σε βαθμό παράνοιας, ακόμα και έχοντας να επιδείξουν ανύπαρκτη και ίσως και επικίνδυνη πολιτική παρακαταθήκη.

Κυβερνώντας τον κόσμο

Ναι, η βρωμιά και η ατιμία του "παγκοσμίου συστήματος" υπήρχε, υπάρχει και (προφανώς) θα εξακολουθήσει να υπάρχει. Βιώνουμε άλλωστε στην Κύπρο τις συνέπειες της λογικής αυτής του παγκοσμίου γίγνεσθαι και στο κυπριακό πρόβλημα. Αυτό όμως που συνέβη το τελευταίο διάστημα, και πολλοί το αποκάλεσαν "κυβερνοπραξικόπημα", οι αποκαλύψεις των εγγράφων του αμερικανικού department of State, μέσω του WikiLeaks έκανε ξεκάθαρο σε πολλούς πως λειτουργούν αρκετά πράγματα. Ο τρόπος με τον οποίο οι διπλωματικοί υπάλληλοι της υπερδύναμης σχολιάζουν, κουτσομπολεύουν και σχεδιάζουν το μέλλον, εν πολλοίς, του πλανήτη. Διαβάσαμε υπηρεσιακά σημειώματα με κυνισμό, σημειώματα με αλήθειες, υπερβολές κλπ.

H WikiLeaks επιφύλαξε για τις ΗΠΑ το μαρτύριο της σταγόνας, αποκαλύπτοντας με το σταγονόμετρο ένα ένα τα εκατοντάδες χιλιάδες έγγραφα που διαθέτει. Για αρκετές μέρες τώρα, σε παγκόσμιο επίπεδο υπάρχουν καθημερινές αναφορές στις νέες αποκαλύψεις της ιστοσελίδας. Φυσικά τα γεράκια δεν έμειναν με σταυρωμένα τα χέρια. Σίγουρα σε κάποια πολύ πρόσφατα τηλεγραφήματα από τις πρεσβείες των ΗΠΑ και τις μυστικές υπηρεσίες, περιλαμβάνονται αναφορές σε κάποιον "son of a bitch Julian Assange" (με αυτά που διαβάζαμε δεν αποκλείεται καν η συγκεκριμένη φρασεολογία). Σίγουρα έχουν ξεσκονίσει ακόμα και τις κλήσεις για παράνομο παρκάρισμα που είχε ο Assange, ιδρυτής του WikiLeaks. Η απόπειρα της υπερδύναμης να επισκιάσει και να σταματήσει αυτό που άρχισε είναι όμως πολύ πιο απαράδεκτη και και εγκληματική ακόμα και από τα όσα ντροπιαστικά για τις ΗΠΑ αποτυπώνονταν στα τηλεγραφήματα.

Η "χώρα της ελευθερίας" και "των ελευθεριών". Η ελευθερία του τύπου. Η ελευθερία της έκφρασης. Τα πάντα τσαλακώθηκαν εν ριπή οφθαλμού. Οι χάρτες έγιναν απλά παλιόχαρτα. Τα όσα οι αμερικανικές κυβερνήσεις έριχναν κατά καιρούς σε χώρες εμφανώς δικτατορικές, όπως η Κίνα, εν μια νυκτί αποκαλύφθηκε ότι είναι και δικές τους πρακτικέ όταν αυτό είναι αναγκαίο. Αρχίσαμε με το σεξοσκάνδαλο,αφορμή για να συλληφθεί ο Αssange. Όλος ο πλανήτης μίλησε από την πρώτη στιγμή για πρόφαση. Ακόμα και από τα "δικά" τους ΜΜΕ ακούστηκαν τέτοιες φωνές. Στη συνέχεια ήρθαν οι αλλεπάλληλες δηλώσεις κυβερνητικών στελεχών των ΗΠΑ εναντίον του Assange προσωπικά αλλά και της WikiLeaks. Ακολούθησε, μοιραία, η σύλληψη του Assange δυνάμει του διεθνούς εντάλματος σύλληψής του. Αλλά, αλήθεια, πότε άλλοτε υπήρξε στην κορυφή της λίστας της Ιντερπόλ, καταζητούμενος για σεξουαλικά αδικήματα; Αμέσως μετά τη σύλληψη έπεσε και η πληροφορία ότι, παρότι συνελήφθη για τη διερεύνηση των συγκεκριμένων αδικημάτων, οι ΗΠΑ θα τον ζητήσουν ως ύποπτο για κατασκοπία. Ο μηχανισμός των ΗΠΑ δεν αρκέστηκε σε αυτά, αλλά πίεσε και τις εταιρίες, όπως Visa, Paypal, Mastercard, (και πέτυχε) να διακόψουν τη χρηματοδότηση της WikiLeaks. Δεν χρηματοδοτούσαν οι ίδιες οι εταιρίες την WikiLeaks. Απλά δρούσαν ως μεσάζοντες (αυτή είναι και η δουλειά τους!) διεκπεραιώνοντας τις χορηγίες φίλων προς την WikiLeaks. Προφανώς η κίνηση αυτή ήρθε μετά από σχετική πίεση ή συμφωνίες για ανταλλάγματα με τις αμερικανικές αρχές.

Η αστερόεσσα μετά και το συγκεκριμένο περιστατικό δείχνει πλέον πολύ πιο κόκκινη και τα αστέρια της πολύ πιο κίτρινα. Πιο χοντροκομμένη και άτσαλη παρέμβαση, σε τόσα πολλά επίπεδα, πραγματικά, δε θα μπορούσε να πετύχει η αμερικανική μυστική και φανερή μηχανή.

Wrong way!

Έχει πλάκα η αντίδραση των άγγλων, τηλεοπτικά τουλάχιστον, στη "βία" που εμφανίστηκε με τις φοιτητικές διαμαρτυρίες στο Λονδίνο το τελευταίο διάστημα. Πιο πολύ αστεία ήταν η αντίδραση των ειδικών επί θεμάτων ασφαλείας για το περιστατικό της "επίθεσης" στη βασιλική Rolls του Καρόλου και της Καμήλας (Ξέρετε αυτούς τους ειδικούς που κατά καιρούς κουνούν το δάκτυλο στον υπόλοιπο πλανήτη, για το πώς να κάνουν τα πράγματα σωστά, μιλώντας με τη γνωστή φλεγματώδη βρετανική τους προφορά).

Το αποτρόπαιο περιστατικό συνέβη όταν το ζεύγος, επιβαίνοντας στο εν λόγω όχημα, διέσχιζε το κέντρο του Λονδίνου, αμέριμνα, σαν να ήταν απλά Πέμπτη απόγευμα. Ο διάδοχος πήγαινε θέατρο με την Καμήλα του. Βέβαια δεν ήταν "απλά Πέμπτη" χτες, γιατί ήδη, αρκετή ώρα πριν, οι τηλεοράσεις έδειχναν τα επεισόδια στο κέντρο του Λονδίνου και τους διαδηλωτές, μετά τη ψήφιση από τη βουλή του νόμου για τις αυξήσεις στα δίδακτρα των Πανεπιστημίων.

Το ζεύγος, αμέριμνο, κατά την απογευματινή του βόλτα χθες βράδυ.

Οπότε η λογική απορία προς τους Βρετανούς ειδικούς, επί των θεμάτων ασφαλείας, είναι ποίος στο καλό είχε τη φαεινή ιδέα να περάσουν την πομπή του Καρόλου μέσα από τα επεισόδια; Και τί είχε υπερεκτιμηθεί; Η αγάπη του ποιμνίου προς τον Κάρολο ή η ανθεκτικότητα της Rolls Royce του;

stud2003, God dammit!

Διαβάζω κατά καιρούς τα διάφορα emails που έρχονται ακόμα στον λογαριασμό του τμήματος μου στο Πανεπιστήμιο της Πάτρας, σχεδόν άχρηστα εντελώς μηνύματα για τους απόφοιτους αφού τις περισσότερες φορές μας αναγγέλλουν προγράμματα εργαστηρίων, μαθημάτων, αναπληρώσεις κλπ, ακόμα και για μαθήματα του 1ου έτους! Σημειώνω ότι πρώτο έτος ήμουν το 2003, οπότε μάλλον για άλλα 3 χρόνια θα έχω τα συγκεκριμένα μηνύματα γιατί μετά τα 10 χρόνια, θεωρητικά, διαγράφεται ο φοιτητής από τη σχολή (αν δεν έχει αλλάξει πάλι ο νόμος!).

Είναι απορίας άξιον όμως, το γιατί σε μια σχολή ηλεκτρονικών υπολογιστών, δεν γίνεται από τους καθηγητές, κατά κύριο λόγο, ορθή χρήση της υποδομής. Εξ' όσων γνωρίζω, πέραν των γνωστών mailing list "studYYYY" με τους φοιτητές κάθε έτους, υπάρχουν και επιπρόσθετες λίστες με τα emails όσων δηλώνουν ότι παρακολουθούν το κάθε μάθημα. Λίστες δηλαδή των ατόμων, που κατά δήλωση τους ενδιαφέρονται για το μάθημα. Για ποιό λόγο βομβαρδίζεις με τόσα άχρηστα email ένα απόφοιτο της σχολής, ή κάποιον που τελείωσε μα το μάθημά σου και το μόνο που θέλει στο mail της σχολής του είναι πράγματα που αφορούν αποφοίτους, σεμινάρια ίσως, εκδηλώσεις και νέα. Και ξαναλέω, είμαστε σχολή μηχανικών Η/Υ και πληροφορικής!

Ενημέρωση και άποψη

Έγραφε πριν καιρό ο chrys στο cyprus blog για τα κυπριακά ΜΜΕ και την ποιότητα της ενημέρωσης που ορισμένες φορές προσφέρουν. Ένα τέτοιο παράδειγμα παρατήρησα σήμερα στο portal που συνήθως διαβάζω για τα κυπριακά νέα, το sigmalive.com. Πρόκειται για το μεγαλύτερο ειδησεογραφικό portal της Κύπρου (σε επισκεψιμότητα από Κύπρο είναι το 8ο site αυτή τη στιγμή, με βάση το alexa).

Το άρθρο αναφερόταν στην αναπροσαρμογή των τελών μεταφοράς αποσκευών που ανακοίνωσαν οι Κυπριακές Αερογραμμές. Η μόνη χρηστική πληροφορία που μεταφέρεται, πέραν της είδησης ότι αλλάζουν τα κριτήρια μεταφοράς αποσκευών, είναι οι προτάσεις:

Σε περίπτωση που κάποιος επιβάτης επιθυμεί να μεταφέρει οποιαδήποτε έξτρα κιλό από το επιτρεπόμενο θα πρέπει να πληρώνει το ποσό των €60 για κάθε επιπλέον αντικείμενο που μεταφέρει!.

Τη νύφη σε αυτή την περίπτωση θα πληρώσουν οι φοιτητές και οι οικογένειες με παιδιά οι οποίοι μεταφέρουν συνήθως επιπρόσθετο βάρος από το επιτρεπόμενο.

Για την πρώτη πρόταση, στην πραγματικότητα ο συντάκτης συνένωσε δυο στοιχεία με αποτέλεσμα να μην βγαίνει νόημα. Το έξτρα κιλό και το έξτρα αντικείμενο. Η πληροφορία όπως τη δημοσιεύουν οι ΚΑ στη σελίδα τους:

Χρεώσεις για επιπλέον Βάρος/Τεμάχια Αποσκευών

(α) Επιπρόσθετα Τεμάχια Αποσκευών
Κάθε επιπρόσθετο τεμάχιο αποσκευών πέραν των πιο πάνω δικαιωμάτων[σημ. στην ανακοίνωση παρατίθεται και πίνακας], θα χρεώνεται με το σταθερό τέλος των εξήντα (60) Ευρώ ανά τεμάχιο, με την προυπόθεση ότι το βάρος του δεν υπερβαίνει τα 23 Kgs.

(β) Επιπρόσθετο Βάρος Αποσκευών
Κάθε επιπρόσθετο κιλό αποσκευών πέραν των πιο πάνω δικαιωμάτων, θα χρεώνεται με τέσσερα (4) Ευρώ ανά κιλό.

Για τους φοιτητές δε, υπάρχει ειδική μνεία για βάρος αποσκευών 30 αντί 23 κιλών, ενώ για τις οικογένειες με παιδιά κάθε παιδί με εισιτήριο έχει ίδια δικαιώματα αποσκευών με τους ενήλικες και κάθε νήπιο πρόσθετη αποσκευή 10 κιλών. Laptops, καροτσάκια και κρεβατάκια, σύμφωνα και πάλι με την ανακοίνωση, μεταφέρονται δωρεάν.

Jingle all the way

Πώς μπορείς με μια απλή κίνηση να σπάσεις τα νεύρα πολλών ανθρώπων; Η αλήθεια είναι ότι μπορείς να το καταφέρεις με πολλούς τρόπους. Απόψε όμως η τροχαία στην Πάφο είχε βρει έναν ωραίο τρόπο. Σε μια κεντρικότατη λεωφόρο, λεωφ. Γρίβα Διγενή, σε ώρα αιχμής, την ώρα που τελειώνουν όλοι τη δουλειά τους, και λόγω της εκδήλωσης φωταγώγησης της πόλης για τα Χριστούγεννα (ναι, άναψαν και τα ευφάνταστα προφυλατικά), αποφάσισαν να διακόψουν την την κυκλοφορία. Λογικό ως εδώ, και τουλάχιστον αναγκαίο για την εκδήλωση.

Πώς όμως μπορείς περισσότερο να εκνευρίσεις; Ανακόπτεις τη μια λωρίδα, αυτήν που κατευθύνεται προς αγορά συγκεκριμένα, και όχι αυτήν που φεύγει από την αγορά. Τα οχήματα που κατευθύνονται προς αγορά τα υποχρεώνεις να διασταυρώσουν την άλλη λωρίδα, διακόπτοντας τη ροή της άλλης κατεύθυνσης, και να μπουν σε μια κάθετη οδό (1ης Απριλίου). Είχα όρεξη, το έκανα και χάρτη.

Δε χρείαστηκε πάνω από 3 λεπτά για να έχεις τουλάχιστον 200 εκνευρισμένους οδηγούς στο μποτιλιάρισμα που θα γίνονταν ακόμα πιο εκνευρισμένοι οδηγοί μόλις θα μάθαιναν προς τί η ταλαιπωρία!

Share the vision - Paphos 2017

"Πάφος, πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης 2017"
Ο τίτλος σε πρώτη αντίδραση μάλλον προκαλεί χαμόγελα. Μπορεί μια πόλη με μόλις ένα θέατρο 300 θέσεων, ανάμεσα σε συνεργεία αυτοκινήτων και βενζινάδικα, ένα ανοικτό αρχαίο θέατρο και 1,5 αίθουσες κινηματογράφου να διεκδικήσει ένα τέτοιο θεσμό; Μάλλον μπορεί. Και μακάρι να διεκδικήσει ένα τέτοιο εγχείρημα όχι μόνο για το τουριστικό όφελος αλλά για την πραγματική πολιτιστική αναβάθμιση της πόλης.

Θα είναι θετικό αν παρουσιαστεί κάποιο πλάνο ανάπτυξης, αρχικά, μιας αναγκαίας υποδομής στην πόλη ώστε να μπορεί να διεκδικήσει με αξιώσεις τον θεσμό της πολιτιστικής πρωτεύουσας για το 2017. Αυτό θα είναι και το πρώτο βήμα ώστε ο κόσμος να έρθει πιο κοντά στην τέχνη, που (θα πρέπει να) είναι το ζητούμενο, μάλλον.

Πάντως, για την ιστορία, μια από τις χειρότερες σε οργάνωση και αποτέλεσμα πολιτιστικές πρωτεύουσες ήταν το 2006 η Πάτρα (πληθ. 200000). Εκεί λίγο τα κομμένα (λόγω "Αθήνα 2004") κονδύλια, λίγο οι ψηλές μύτες και οι βεντετισμοί των διευθυντών, υπευθύνων, τοπικών αρχόντων και συνεπεία αυτών και η αδιαφορία του πληθυσμού, οδήγησαν το "καραβάκι" της Πάτρας στο βυθό σαν νέο τιτανικό. Ζώντας τότε στην Πάτρα, το μόνο που έβλεπε κανείς να αλλάζει ήταν μερικές προσόψεις πολυκατοικιών που είχαν αναζωογονηθεί. Και την καρναβαλική περίοδο να εντάσσεται στις εκδηλώσεις της πολιτιστικής. Πέραν αυτών κανείς δε νομίζω ότι σήμερα θυμάται πως το 2006 είχε περάσει κάτι τέτοιο από την πόλη του.

Από την άλλη, μια από τις πιο επιτυχημένες "πολιτιστικές πρωτεύουσες" ήταν η Γαλλική Λίλ (πληθ. 200000) το 2004. Η επιτυχία ήταν στο γεγονός ότι το εγχείρημα είχε αγκαλιαστεί κυρίως από τους κατοίκους της πόλης ενώ έφερε στη Λίλ και κόσμο. Υπολογίζεται ότι περί τα 9 εκατομμύρια θεατές έσπευσαν από αρκετές περιοχές για να παρακολουθήσουν τις ποικίλες εκδηλώσεις και δράσεις που διοργανώθηκαν. Οι κάτοικοι της πόλης απαίτησαν αυτό να καταστεί θεσμός. Αποτέλεσμα, οι εκδηλώσεις Lille3000, που διοργανώνονται από τότε στην πόλη.

Εκτός καιρού και χρόνου

Is it me, ή είναι ακόμα πολύ νωρίς για Χριστούγεννα; Εντάξει έχουμε πλέον φθάσει στα μισά του Jumbo-Xmas-Countdown. Η κρίση κτύπησε την αγορά και η ελπίδες είναι στην αναζωογόνηση της κατά τη Χριστουγεννιάτικη περίοδο. Έτσι εξηγείται ότι το παιχνιδομαγαζί μετρά ανάποδα τις μέρες για τα Χριστούγεννα ένα τρίμηνο πριν τη γιορτή. Βέβαια δεν είμαι σίγουρος αν το μήνυμα "86 μέρες για Χριστούγεννα" σε βάζει στη σκέψη "Ωχ, πρέπει να αγοράσω δώρα" ή στη σκέψη "Εντάξει, νωρίς είναι ακόμα". Το σίγουρο είναι ότι ήδη τα μεγάλα καταστήματα, και τα μικρότερα, έχουν από καιρό στολιστεί με δέντρα και έλκηθρα, ενώ με πανηγυρικό τρόπο άνοιξαν τη Χριστουγεννιάτικη τους περίοδο. Η μοίρα όμως, δεν το θέλει! Ιδίως φέτος, πλην της κρίσης, τους βγάζει εκτός άλλος ένας παράγοντας. Η ηλιοφάνεια! Με τους 25 βαθμούς υπό σκιά. Τέλη Νοέμβρη με κοντά παντελόνια και με τις παραλίες ακόμα να έχουν κόσμο, που δεν είναι χειμερινοί κολυμβητές. 'Οταν ακούω στο δελτίο καιρού ότι ο "κίνδυνος έκρηξης πυρκαγιών είναι εξαιρετικά μεγάλος στις δασικές περιοχές" με κάνει να βλέπω με συμπάθεια τον (πλαστικό) άγιο Βασίλη σε κόκκινη γούνα να σκάει έξω από τις υπεραγορές και με χαμόγελο τους φωτεινούς σταλακτίτες, από το χιόνι που λιώνει, να στάζουν από τις οροφές. Εντάξει, τα Χριστούγεννα στην Κύπρο δεν ήταν ποτέ λευκά, ή αν ήταν, ήταν κατ' εξαίρεση, αλλά πλέον είτε πρέπει να αλλάξει ο καιρός, είτε πρέπει να υιοθετήσουμε αυστραλιανή νότα διακόσμησης για τη μεγάλη γιορτή.

"Σκληρό" φάουλ

Μα είναι ποτέ δυνατόν; Λειτουργούν στην Κύπρο "εταιρίες είσπραξης" οφειλομένων; Εταιρίες που χρησιμοποιούν μια δική τους "πειθώ" και διευθετούν εξωδικαστικά οφειλές; Εταιρίες που δρουν κάτω από τη μύτη της αστυνομίας. Αυτή η δήλωση βουλευτή στο κυπριακό κοινοβούλιο προκάλεσε έκπληξη. Ή τουλάχιστον πολλοί που την άκουσαν εξέφρασαν λεκτικά έκπληξη για το γεγονός. Δεν ξέρουν, δεν είδαν κάτι. Αυτό να το πιστέψω. Δεν άκουσαν κάτι όμως; Ο κόσμος τό 'χει τούμπανο!

Και αφού εξεπλάγησαν με αυτό έπεσε ακόμα μια βόμβα, άκομψα και άστοχα η αλήθεια. Ο υπουργός δικαιοσύνης δήλωσε στη Βουλή ότι μέλη του κοινοβουλίου συνεργάζονται με το "εξωδικαστικό" αυτό σύστημα. Έτσι αόριστα. Και ποιο το άκομψο και άστοχο της ενέργειας του; Ότι δεν ήταν έτοιμος να στηρίξει μια τέτοια σοβαρή δήλωση με κάποια διευκρίνιση ή κάποια περισσότερα στοιχεία. Η επόμενη κίνησή του, μετά που του ζητήθηκαν διευκρινίσεις, ήταν ακόμα χειρότερη. Ο υπουργός δήλωσε ότι ανακαλεί τη δήλωση του. Δεν απολογήθηκε όμως στους βουλευτές. Αντίθετα συμπλήρωσε ότι τη δήλωση την αναιρεί λόγω του ότι είτε δεν έχει είτε δεν μπορεί να δημοσιοποιήσει στοιχεία που να την υποστηρίζουν.

Προφανέστατα η ενέργεια του υπουργού δικαιοσύνης είναι αν μη τι άλλο ανεύθυνη. Δρώντας σαν απλός πολίτης, λες και δεν του ανατέθηκε το χαρτοφυλάκιο της δικαιοσύνης και της δημόσιας τάξης, πέταξε απλά λάσπη προς όλους τους βουλευτές, αφού δεν διευκρίνισε σε ποιους αναφερόταν, κατηγόρησε γενικά για συνεργασία με κυκλώματα, κάτι εξαιρετικά σοβαρό για εκλελεγμένο αξιωματούχο ο οποίος θα επαναδιεκδικήσει ενδεχομένως επανεκλογή του χρόνου, και όταν απέσειρε την κατηγορία δεν "καθάρισε" αυτούς που κατηγόρησε, αλλά θόλωσε την κατηγορία αναφέροντας ότι δεν μπορεί να παρουσιάσει στοιχεία τώρα για να τη στηρίξει. Άρα, ποια η σκοπιμότητα και ποιο το αποτέλεσμα μιας τέτοιας δήλωσης; Μόνο η δημιουργία εντυπώσεων; Θα ανέμενε κανείς πιο υπεύθυνη στάση από τον υπουργό δικαιοσύνης.

Δημοσιογραφικό δαιμόνιο

Διαβάστε το παρακάτω δημοσίευμα από το περιοδικό "ΤηλεΩρες" στην Κύπρο. Μιλά για τις εκλογές στην Ελλάδα, στα πλαίσια της ευρύτερης ενημέρωσης των αναγνωστών, πέραν του προγράμματος της τηλεόρασης.

Περιοδικό ΤηλεΏρες, τεύχος 562

Αρχίζει με τον τίτλο "ολοταχώς στη Βουλή οι Έλληνες στάρ" και ο συντάκτης του άρθρου μιλά για τις Δημοτικές (και Περιφερειακές) εκλογές. Αναφέρεται, και άρα αναγνωρίζει (;), ότι πρόκειται για εκλογές όπου αναδεικνύονται δήμαρχοι και περιφερειάρχες και καταλήγει να μιλά για τους σταρ που θα περάσουν από τα έδρανα της Βουλής των Ελλήνων, όπως για παράδειγμα τον Ηλία Ψινάκη, που είναι "πρώτος σε σταυρούς στο Δήμο της Αθήνας, κατερχόμενος στο πλευρό του δημάρχου της Αθήνας Ν. Κακλαμάνη".

Μάλιστα στη συνέχεια του άρθρου θέτει και τον προβληματισμό για διάφορους καλλιτέχνες που ακόμα δεν είναι σίγουρο κατά πόσο "θα καταφέρουν να εισέλθουν στη Βουλή των Ελλήνων".

Τώρα αυτό είναι έγκυρη δημοσιογραφία; Ασχολήθηκε καθόλου ο συντάκτης με τα γραφόμενά του; Αλλά και με την κοινή λογική, σε ποια χώρα του πλανήτη οι νικητές των εκλογών αυτοδιοίκησης μπαίνουν στο κοινοβούλιο;