Απ' όν αντρέπεται...

Απ' όν αντρέπεται, ο κόσμος εν δικός του λέγαν στην Κύπρο οι παλαιότεροι, Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι. Και αυτό το σλόγκαν εξακολουθούν κατά τα φαινόμενα να ακολουθούν οι συμπατριώτες Τουρκοκύπριοι. Σύμφωνα με άρθρο του "Πολίτη" και της τ/κ εφημερίδας Γκιουνές:

[...] ο λεγόμενος πρόεδρος της "ένωσης" (σσ. λεγόμενη ένωση δικηγόρων στα κατεχόμενα), Χασάν Σοζμενέρ, ανέφερε ότι αρκετά άτομα επισκέπτονται την «ένωση δικηγόρων» και παραπονιούνται ότι ενώ είναι γεννημένοι και ζουν στην Κύπρο και ενώ η μητέρα ή ο πατέρας τους είναι πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας, η «ε/κ διοίκηση», όπως αποκαλεί την Κυπριακή Δημοκρατία, δεν τους παραχωρεί επίσημα έγγραφα της Κυπριακής Δημοκρατίας (ταυτότητα και διαβατήριο) με τη δικαιολογία ότι ο γάμος των γονιών τους τελέστηκε στα κατεχόμενα μετά τις 20 Ιουλίου 1974.

Ο κ. Σοζμενέρ πρόσθεσε ότι για όλα αυτά τα στοιχεία που αφορούν τα παράπονα των πολιτών έχουν ενημερωθεί η «ε/κ διοίκηση» και ο Τ/κ ηγέτης, Ντερβίς Ερογλου, καθώς επίσης οι Ηνωμένες Πολιτείες και οι χώρες μέλη της ΕΕ. Στην ανακοίνωση προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι η πολιτική αυτή της ε/κ πλευράς αντίκειται στις αρχές του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, την οποία - προστίθεται - αποτελούν τόσο η ε/κ όσο και η τ/κ κοινότητα και πως το κάθε άτομο είναι ελεύθερο να χρησιμοποιήσει τα δικαιώματά του τα οποία πηγάζουν από το Σύνταγμα σε σχέση με την τέλεση γάμου.

Μονά ζυγά δικά τους, εφ. "Πολίτης", 28/3/2011

Είναι προφανές ότι οι Τουρκοκύπριοι θέλουν να ισορροπήσουν και στις δυο βάρκες, απολαμβάνοντας των όποιων προνομίων τους παρέχει το μόρφωμα των κατεχομένων, αλλά και των όποιων (γενναίων και ετεροβαρών) οφελημάτων τους προσφέρει η Κυπριακή Δημοκρατία. Με αυτό τον τρόπο αποποιούνται των όποιων υποχρεώσεών τους έναντι της Δημοκρατίας και αποδέχονται μόνο τις παροχές (νοσηλεία, διαβατήρια, Ε.Ε., εργασία, επιδόματα κλπ).

Προσέξτε δε, ότι τη φράση "Κυπριακή Δημοκρατία" (στο μεταφρασμένο κείμενο τουλάχιστον) ο δικηγόρος τη χρησιμοποιεί μόνο στο σημείο όπου επικαλείται την ισότητα Τ/Κ και Ε/Κ πολιτών με βάση το Σύνταγμα. Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις μιλά για Ε/Κ διοίκηση. Έτσι κι αλλιώς φαίνεται ότι αρκετοί εξ' αυτών θυμούνται την Κυπριακή Δημοκρατία μόνο όταν έχουν λαμβάνειν. Τότε εξεγείρονται και διαδηλώνουν κραδαίνοντας τις σημαίες του κράτους που αποποιήθηκαν.

Προέδρου αρλουμπαρίαι

Το έχω ξαναγράψει στο ιστολόγιο και εξακολουθώ να το πιστεύω. Αν οι αυλικοί του Προέδρου της Δημοκρατίας πραγματικά θέλουν να τον προστατεύσουν, μπορούν να του υποδεικνύουν μια φορά τις καθημερινές και δυο τα σαββατοκυριακα την ανάγκη να μην μιλά. Να μην μιλά συνεχώς, επί όλων των θεμάτων και από παντού. Τουλάχιστον όχι εκτός κειμένων.

Ο θεσμός του προέδρου έχει γίνει ξεσκονόπανο. Εκτός του ότι στην Κύπρο το έχει η φιλοσοφία του τόπου ο πρόεδρος να γυρίζει τους γάμους, τις βαπτίσεις και τα μνημόσυνα, έχει και το παρελκόμενο: να μιλά στα κανάλια. Ας έχει μια προετοιμασμένη κουβέντα να πει, πχ "καλημέρα παιδιά" και θα είναι όλα μια χαρά. Δεν είναι ανάγκη να κάθεται επί ένα 10λεπτο και να παίρνει βόλτα μια κουβέντα, σαν να προσπαθεί να γεμίσει νεκρό χρόνο. Και βέβαια τα τηλεοπτικά κανάλια (που θεωρητικά έχουν ένα ζήτημα με την φειδώ του τηλεοπτικού χρόνου) μπορούν να μοντάρουν τις γλωσσικές βόλτες του προέδρου και τα μειδιάματα σε ένα ελάχιστο αριθμό κρατώντας το ζουμί της δήλωσης. Φαίνεται άσχημο και κατ΄ουσίαν είναι τραγικό να βλεπεις τον πρώτο πολίτη της χώρας να μην μπορεί να ελέγξει τη φλυαρία του και να μην μπορεί να πει με μια πρόταση το ζουμί όσων θέλει να μεταδόσει.

Αναξιοπρέπεια

Νομίζω ότι κανείς δεν μπορεί να δεί με χιούμορ την κυβερνητική οπερέτα της Κύπρου. Έτσι κι αλλιώς δεν είναι αστεία, αλλά γελοία. Στο Δημοκρατικό Κόμμα κάποιοι θέλουν να μιλούν για ρυθμιστικό ρόλο. Ίσως πρέπει να τους υποδειχθεί ότι η δράση τους δε λέγεται ρυθμιστικός ρόλος, αλλιώς αποκαλείται στην "πιάτσα". Δεν δικαιούστε κύριε Κάρογιαν να κάνετε τέτοιες πολιτικές κωλοτούμπες και να αισθάνεστε πολιτική αξιοπρέπεια. Και δεν μπορώ να καταλάβω πως μπορούν οι οπαδοί και τα στελέχη του κόμματος να συστρατεύονται με αυτού του τύπου τους συμφεροντολογικούς ελιγμούς. Γιατί ο πιο επιεικής χαρακτηρισμός του "ρυθμιστικού ρόλου" του ΔΗΚΟ είναι η αναξιοπρέπεια. Πιστεύω πως όλοι -"συναγωνιστές" και μή του κόμματος- μπορούν να αντιληφθούν ότι ο λόγος παρουσίας του κόμματος στην κυβερνητική συμμαχία δεν είναι άλλος παρά η πάση θυσία προσκόλληση στην εξουσία. Συγκεκριμένα δε, η παρασιτική προσκόλληση στην εξουσία.

Το να έχει το κυβερνών ΑΚΕΛ τις θέσεις που έχει, είτε συμφωνεί καποιος με αυτές είτε όχι, δεν είναι προς κατηγορία. Δεν έχει αποκρύψει τις θέσεις του και με αξιοπρέπεια έχει κατεβεί με αυτές τις θέσεις σε εκλογές και έχει υπερψηφιστεί.

Το να διαφωνεί κάποιος με αυτές τις θέσεις είναι επίσης θεμιτό και συστατικό στοιχείο των δημοκρατικών κοινωνιών. Το να διαφωνείς όμως με τις θέσεις του ΑΚΕΛ σε θέματα διακυβέρνησης και να είσαι μέλος του κυβερνητικού σχήματος το οποίο τις εφαρμόζει είναι παγκοσμίως μοναδικό φαινόμενο. Στη δική μας περίπτωση συγκυβέρνησης το μόνο σημείο συμφωνίας των δυο κομμάτων που μοιράζονται την εξουσία είναι ότι αυτή την περίοδο κυβερνούν. Στα οικονομικά το ΔΗΚΟ είναι αντιπολίτευση. Στο θέμα της μετανάστευσης το ΔΗΚΟ είναι αντιπολίτευση. Στο κυπριακό το ΔΗΚΟ είναι αντιπολίτευση, μάλιστα δηλώνει ότι διαφωνεί σε θέματα αρχής. Ο "συνεταιρισμός για την ειρήνη" ήταν άλλο ένα πρόσφατο θέμα στο οποίο το ΔΗΚΟ συντάχθηκε με την αντιπολίτευση, και πάλι δηλώνοντας ότι πρόκειται για διαφωνίες επί θεμάτων αρχής. Εδώ αξίζει να δούμε τί στο καλό είναι τα θέματα αρχής. Είναι θέματα στα οποία θεωρητικά δεν μπορείς να κάνεις υποχωρήσεις. Άρα, τελικά, η παραμονή του κόμματος σε ένα κυβερνητικό σχήμα, με την πολιτική του οποίου (λέει ότι) διαφωνεί σε θέματα αρχών τί υποδεικνύει; Ενδεχομένως ότι δεν έχει ούτε αρχές ούτε αξίες; Ή το ότι το "άρχειν" είναι σημαντικότερο των "αρχών" για το κόμμα.

Και το επικοινωνιακό σενάριο (που όλοι αναμένουν) της απεμπλοκής του ΔΗΚΟ από το κυβερνητικό στρατόπεδο ένα εξάμηνο πριν τις επόμενες εκλογές περαιτέρω τονίζει το ποσοστό αυτής της "αξιοπρέπειας" που λείπει από το πολιτικό - αξιακό σύστημα του τόπου.

Λόγω εξ' αναβολής

Λόγω εξ'αναβολής η συνέλευση θα πραγματοποηθεί την τετάρτη 9/03/011.

Βρισκόμαστε σε μια συγκυρία που χαρακτηρίζεται από την λυσσαλέα προσπάθεια
του υπουργείου παιδείας να υποβαθμίσει τον χαρακτήρα του δημόσιου
πανεπιστημίου, [...]

Είναι η αρχή από το email που μας έστειλαν τα ΕΑΑΚ (αριστερή φοιτ. παράταξη) για να μας ανακοινώσουν την (νέα) συνέλευση του συλλόγου φοιτητών για τα φλέγοντα ζητήματα 1. Εξελίξεις στην παιδεία 2. γενικότερες εξελίξεις. Στον πρόλογο τονίζεται η "λυσσαλέα προσπάθεια του υπουργείου παιδείας να υποβαθμίσει" το δημόσιο πανεπιστήμιο. Βέβαια, η δεύτερη παράγραφος είναι αντιγραφή από προηγούμενο μήνυμα τους, το μόνο που συμπληρώθηκε σε αυτό το email ήταν η πρώτη γραμμή, σαφής ένδειξη ότι το υπουργείο παιδείας δεν απεργάζεται μόνο την υποβάθμιση του πανεπιστημίου, αλλά έχει ήδη προχωρήσει στην υποβάθμιση και των προηγούμενων βαθμίδων την εκπαίδευσης.

Αθυροστομίες

Χρησιμοποιώντας την μηχανή μετάφρασης της Google (translate.google.com) μπορεί κανείς να πάρει με εύκολο τρόπο μια καλή μετάφραση ενός κειμένου από όποια γλώσσα και σε όποια γλώσσα θέλει. Παρ' όλα αυτά η μηχανή της google παρουσιάζει και μερικές νηπιακές δυσκολίες που μπορεί να σας φέρουν σε δύσκολη θέση αν δεν διαβάσετε πρώτα τις μεταφράσεις σας...

Λίκνα ηγετών

Ο Σαΐφ αλ Ισλάμ Καντάφι είναι ο γιος του Μουαμάρ Καντάφι, ηγέτη της Λιβύης, και μαζί με τον πατέρα του αυτή την στιγμή αιματοκυλίζει ανελέητα τη χώρα του, σε μια προσπάθεια να παραμείνει η οικογένεια γαντζωμένη στην εξουσία της χώρας. Το καθεστώς Καντάφι δεν έχει διστάσει να διατάξει ακόμα και πολεμικά αεροσκάφη και ελικόπτερα να κτυπήσουν τους αντικαθεστωτικούς διαδηλωτές στην πρωτεύουσα της Λιβύης, Τρίπολη, ενώ παράλληλα δυνάμεις του προσκείμενου στο καθεστώς τμήματος του στρατού, σφυροκοπούσαν τους ίδιους ανθρώπους με πολυβόλα.

Αυτός ο άνθρωπος, ο υιός Καντάφι, είναι ανακηρυγμένος και ως διδάκτορας του London School of Economics (LSE). Η διδακτορική διατριβή του μάλιστα έχει τίτλο "The role of civil society in the democratisation of global governance institutions: From 'Soft Power' to Collective Decision-Making?". Ναι, είναι ειρωνικό, αλλά ο υιός Καντάφι είχε ασχοληθεί με τη διερεύνηση τρόπων εκδημοκρατισμού των οργανισμών παγκόσμιας διακυβέρνησης μέσω της συμμετοχής εκλελεγμένων εκπροσώπων της κοινωνίας. Η δε αφοσίωσή του σε θέματα πρακτικής Δημοκρατίας και η προσήλωση του στον εκδημοκρατισμό των παγκόσμιων θεσμών διακυβέρνησης του πλανήτη, φαίνεται ότι εκτός της καθομολόγησης του σε διδάκτορα του LSE, δεν είχε περαιτέρω αποτέλεσμα στον ίδιο το λαό του, τον οποίο και σφαγιάζει. Επιπρόσθετα το London School of Economics εμφανίζεται να έχει δεχθεί και μια χορηγία 1,5 εκατομμυρίων Στερλινών από το Διεθνές Ίδρυμα Καντάφι -του οποίου ηγείται ο ίδιος ο Σαλίφ- και την οποία συνειρμικά και μόνο κανείς ίσως συνδυάσει με τα πιο πάνω.

Μέχρι σήμερα, όπως χαρακτηριστικά γράφει ο Guardian, ο υιός Καντάφι με τα άπταιστα αγγλικά του, τα ακριβά ιταλικά κουστούμια του και την θέση του στο LSE εμφανιζόταν ως ο άνθρωπος που με τον οποίο η δύση μπορούσε να συνεργαστεί. Έδινε πρόσβαση στα ορυκτά της χώρας χωρίς να απαιτείται η συνεννόηση με τον ασταθή πατέρα του.

Η εικόνα του Σαλίφ να κουνά απειλητικά το δάκτυλο στο λαό του, απειλώντας τον με εμφύλιο αν δεν συμμορφωθεί και υπακούσει στο καθεστώς, τάραξε σίγουρα αρκετούς από τους μέντορες και τους συνεργάτες του από το παρελθόν. Το πανεπιστήμιο αμέσως εξέδωσε ανακοινώσεις αποστασιοποιούμενο από τον Σαλίφ, ενώ στη συνέχεια ανακοινώθηκε ότι μελετάται και το ενδεχόμενο τμήματα της διατριβής να ήταν προϊόν αντιγραφής. Είναι λογικό και αναμενόμενο ότι δεν μπορεί ένα πανεπιστημιακό ίδρυμα να γνωρίζει πώς οι συνθήκες στο μέλλον θα διαμορφώσουν και θα εξελίξουν κάθε άτομο που αποφοιτά από αυτό, αλλά φαίνεται ότι στον αγώνα του το LSE να παρουσιάζεται ως λίκνο παγκόσμιων ηγετών και προσωπικοτήτων που αλλάζουν τον κόσμο είναι δυνατό να κάνει και λάθη. Το να προσπαθεί να τα διορθώσει όμως με χειρότερα λάθη μάλλον είναι πολύ χαμηλότερο από το επίπεδο που θέλει να δείχνει. Επίσης είναι προφανές ότι ένας ηγέτης, δεν γίνεται τέτοιος επειδή κατέχει πτυχία ηγεσίας, ούτε επειδή φοίτησε σε λίκνα ηγετών.

Η διατριβή του υιού Καντάφι (Google Docs)
Το άρθρο του Θάνου Δημάδη στο protagon.gr

Διαμαρτυρία υπό κάλυψη

Γίνεται τακτικά τα τελευταία χρόνια στην Κύπρο λόγος για τον "Συνεταιρισμό για την Ειρήνη" και το ενδεχόμενο η Κύπρος να αιτηθεί ένταξη στον συνεταιρισμό. Ο συσχετισμός των πολιτικών δυνάμεων στην Κύπρο είναι ΔΗΣΥ, ΕΔΕΚ, ΔΗΚΟ, ΕΥΡΩΚΟ (όλοι πλην ΑΚΕΛ) υπέρ της ένταξης στο συνεταιρισμό και το ΑΚΕΛ αντιτίθεται εισηγούμενο ότι κάτι τέτοιο εντάσσει την Κύπρο στον προθάλαμο του ΝΑΤΟ, αφού ο συνεταιρισμός είναι ΝΑΤΟϊκό πρόγραμμα. Από την άλλη τα κόμματα αντιτείνουν ότι σε αυτόν τον συνεταιρισμό συμμετέχουν όλοι οι Ευρωπαίοι εταίροι μας, αλλά και χώρες όπως η Ελβετία (ιστορικά ουδέτερη χώρα) αλλά και η ίδια η Ρωσία (πρώην "κακός" για το ΝΑΤΟ) καθώς και χώρες του πρώην ανατολικού μπλόκ. Είναι δε το θέμα αυτό, σύνηθες σημείο τριβής του νυν κυβερνώντος κόμματος και του προέδρου με τα υπόλοιπα κόμματα που κατηγορούν ΑΚΕΛ και Χριστόφια για δογματισμό.

Η τελευταία εξέλιξη ήρθε τις τελευταίες μέρες με την απόφαση των κοινοβουλεύτικών κόμματων ΔΗΣΥ, ΕΔΕΚ, ΔΗΚΟ, ΕΥΡΩΚΟ να προωθήσουν την έγκριση ψηφίσματος από την ολομέλεια της Βουλής, για αίτηση της Κύπρου να ενταχθεί στο Συνεταιρισμό για την Ειρήνη. Πέραν της δεδομένης αντίδρασης του ΑΚΕΛ, παρουσιάστηκε σήμερα στα δελτία ειδήσεων και μια άλλη οργάνωση που αντιτίθεται στην ενέργεια των τεσσάρων κομμάτων. Το "Παγκύπριο Συμβούλιο Ειρήνης". Προτίθεται μάλιστα αύριο να διαμαρτυρηθεί έξω από τη Βουλή κατά την ώρα της συζήτησης. Και η απορία μου είναι: τί είναι το Παγκύπριο Συμβούλιο Ειρήνης; Πρώτη φορά άκουσα την ύπαρξη τέτοιας οργάνωσης. Ευτυχώς το google είχε ξαναδιαβάσει για αυτό και κάποια στοιχεία μου έδωσε. Αρχικά η σελίδα ngosincyprus.org μας διαφωτίζει ότι τα γραφεία του Συμβουλίου βρίσκονται στην Εζεκία Παπαϊωάννου 4 (τα γραφεία του ΑΚΕΛ είναι στην Εζεκία Παπαϊωάννου 4). Άλλο αποτέλεσμα από το google μας δίνει ένα σύνδεσμο από τον Ριζοσπάστη (εφημερίδα Κ.Κ.Ε.) στο οποίο διαφημίζεται (το 2007) συνέντευξη στην κομματική τηλεόραση του ΚΚΕ του Στέφανου Στεφάνου (νυν κυβερνητικού εκπροσώπου της Κυπριακής , Δημοκρατίας), τοτε μέλους της κεντρικής επιτροπής του ΑΚΕΛ αλλά και γγ. του Παγκυπρίου Συμβουλίου Ειρήνης. Τρίτος σύνδεσμος παραπέμπει σε κείμενα από την σελίδα του ίδιου του ΑΚΕΛ, όπου στις θέσεις της Κ.Ε. του κόμματος σε διάφορα συνέδρια, αναφέρεται η υποστήριξη και συμμετοχή του κόμματος στο Συμβούλιο Ειρήνης.

Το ερώτημα δεν είναι γιατί θέλει να διαμαρτυρηθεί ο οποιοσδήποτε γιατί διαφωνεί με κάποια δράση ή απόφαση, κάτι τέτοιο είναι δικαίωμά του, αλλά αφού θέλει το ΑΚΕΛ να διαμαρτυρηθεί, γιατί κρύβεται πίσω από aliases του;

info: Μια αρκετά πλήρη συλλογή πληροφορίας περί του συνεταιρισμού έχει αναρτήσει ο chrys στο fasolaki.com

ΜΜΕ στην κρίση του αραβικού τόξου

This is Bernie Shaw. Something is happening outside...Peter Arnett, join me here. Let's describe to our viewers what we're seeing...The skies over Baghdad have been illuminated...We're seeing bright flashes going off all over the sky.

Μετάδοση βομβαρδισμού Βαγδάτης,CNN, 1991

Το πιο καθοριστικό γεγονός στην ιστορία του αμερικανικού ειδησειογραφικού δικτύου. Ήταν η μοναδική πηγή ενημέρωσης που είχε την τεχνική δυνατότητα να εκπέμπει από το Ιράκ, μέσα στην καρδιά του πρώτου πολέμου του κόλπου το 1991. Τα λόγια πιο πάνω είναι η περιγραφή ενός εκ των τριών δημοσιογράφων του δικτύου, του Bernard Shaw, από κεντρικό ξενοδοχείο της Βαδγάτης κατά την έναρξη των βομβαρδισμών. Κατά γενική ομολογία, ήταν η στιγμή που άλλαξε μια για πάντα το πώς "γίνονται" πλέον οι πόλεμοι, με την παρουσία της ζωντανής ειδησειογραφικής κάλυψης.

Τα σημερινά γεγονότα, ασφαλώς, δεν είναι παρόμοιου βεληνεκούς με πολεμική σύγκρουση, παρότι στη Λιβύη τα πράγματα εξελίσσονται για την ώρα άσχημα. Τα γεγονότα αυτά όμως, έρχονται να φέρουν άλλη μια ανατροπή στην ενημέρωση και τη μετάδοση των γεγονότων. Πλέον τα κλασσικά δίκτυα CNN και BBC δεν έχουν τόσο πολύ την πρωτοκαθεδρία. Η κρίση στο αραβικό τόξο ανέδειξε ένα άλλο ειδησειογραφικό δίκτυο που τείνει να καταξιωθεί, το Aljazeera. Το κανάλι με όνομα "χερσόνησος" που εδρεύει στο εμιράτο του Κατάρ (Ντόχα). Η παρουσία του αραβικού δικτύου στις χώρες όπου ξέσπασε η κρίση ήταν αυξημένη πριν την κρίση. Τα γραφεία του δικτύου μάλιστα, και η ομαλή εκπομπή του είναι από τους πρώτους στόχους των καθεστώτων μόλις ξεσπάσει η κρίση.

Παράλληλα όμως με την τηλεοπτική ενημέρωση ένας άλλος τομέας που αλλάζει άρδην τις συνθήκες μετάδοσης των γεγονότων, είναι η τεχνολογία και η δυνατότητα που δίνεται στους απλούς πολίτες να μεταδίδουν μέσω κοινωνικών δικτύων και διαδικτύου τα τεκταινόμενα σε πραγματικό χρόνο. Στην κορωνίδα δε των νέων τεχνολογιών κατατάσσεται το twitter, η ιστοσελίδα κοινωνικής δικτύωσης που δίνει στους χρήστες της τη δυνατότητα αποστολής και ανάγνωσης μηνυμάτων. Η ιστοσελίδα χρησιμοποιείται από πολλούς εκ των αντιδρώντων για να οργανώνονται μέσω μηνυμάτων. Αυτός είναι και ο λόγος που μια από τις πρώτες αντιδράσεις των καθεστώτων είναι το ηλεκτρονικό black-out. Η προσπάθεια να νεκρώσει κάθε μορφής επικοινωνία από κινητά τηλέφωνα και διαδίκτυο. Με αυτό τον τρόπο επιχειρείται ο έλεγχος της εξερχόμενη πληροφορίας για τις ταραχές αλλά και η παρεμπόδιση της εσωτερικής οργάνωσης των αντιφρονούντων. Αναμφίβολα βέβαια το ξέσπασμα αυτής της κρίσης χρεώνεται και εν μέρει στο διαδίκτυο και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης τα οποία επέτρεψαν στις νεολαίες των χωρών αυτών να πολιτικοποιηθούν ναι να συνασπιστούν μακριά και πέραν των επιτρεπομένων, από τα καθεστώτα τους, ορίων.

Φυσικό αέριο

Πηγαίνοντας σήμερα στη Λεμεσό μου έκανε εντύπωση η εικόνα της ερευνητικής πλατφόρμας που σταθμέυει στα ανοικτά του κόλπου της πόλης. Εκεί συνειδητοποίησα όλα όσα το τελευταίο διάστημα ακούμε στις ειδήσεις για το περιβόητο κυπριακό φυσικό αέριο. Προκαλεί εντύπωση το πόσο πολύ βασίζουμε σε αυτό τον δυνητικό μας ορυκτό πλούτο τόσα πολλά θέματα. Και είναι πιο εντυπωσιακό το πόσο δίκαιο μπορεί να έχει μια τέτοια άποψη. Γιατί η διεθνής κοινότητα τόσα χρόνια ανέχθηκε και συνεργάστηκε με τους προέδρους/μεγάλους ηγέτες/ πρόσωπα της επανάστασης του αραβικού κόσμου; Γιατί δεν ένοιωσε την ανάγκη να απελευθερώσει και αυτούς τους λαούς από την καταπίεση των καθεστώτων τους; Ακριβώς γιατί αυτοί "πουλούσαν". Είχαν συνεργαστεί. Και όσοι δεν είχαν συνεργαστεί απλά χρειάστηκε μια αφορμή για να επιβάλει η διεθνής κοινότητα την απελευθέρωση των λαών. Αφορμή πραγματική ή τεχνιτή, γιατί οι υπόγειες υπηρεσίες της δύσης και της ανατολής ειδικεύονταν ανέκαθεν στη δημιουργία τεχνιτών αφορμών.

Και δε λέω τα πιο πάνω ως παράγοντα για διακοπή των προσπαθειών που άρχισαν για εκμετάλλευση των τυχόν κοιτασμάτων. Οι εξέδρες που φαίνονται πλέον στον ορίζοντα της Κύπρου, και το ενδεχόμενο αυτές από ερευνητικές να γίνουν πραγματικά χρηστικές είναι σίγουρα ένα σημαντικό χαρτί για τον τόπο, την οικονομία του αλλά και τη στρατηγική του επιβίωση σε πολλά θέματα. Είναι προφανώς ένα χαρτί που θα ανοίξει αρκετές πόρτες - αναλόγως και του πόσο σοβαρό θα είναι - αλλά απαιτεί προσοχή. Απαιτεί χειρισμούς σκακιστή, μακριά από συμπάθειες και αντιπάθειες, ιδεοληψίες και φοβίες. Είτε θα παίξουμε με στρατηγική είτε θα χάσουμε στο παιχνίδι.

Στιγμές επανάστασης

Προσπαθώ να καταλάβω τον "σοβαρό λόγο" ο οποίος οδήγησε σύσσωμη την Ελληνική Κυβέρνηση, και τα συν αυτή ΜΜΕ, να ξεσπάσουν σε φωνές το τελευταίο τριήμερο. Τί είπε τελικά η "τρόικα" που ήταν τόσο παράλογα εξωφρενικό; Μπορείτε να μειώσετε το χρέος σας πωλώντας περιουσιακά στοιχεία του δημοσίου. Και που είναι ο παραλογισμός σε αυτή τη θέση;

Τί ακριβώς σε αυτή την τοποθέτηση έφταιξε, ώστε να ξεσπάσουν (θεατρινίστικα) όλοι οι σοσιαλιστές του κυβερνώντος κόμματος; Όλο το θέατρο, είναι σαφέστατο, στήθηκε για εσωτερική κατανάλωση. Από τη μεταμεσονύκτια (!) δήλωση του κυβερνητικού εκπροσώπου μέχρι τις δηλώσεις ενός εκάστου των υπουργών του θιάσου. Ο κακός, η τρόικα, ήρθε μέσα στο σπίτι μας και επεμβαίνει στα εσωτερικά μας, ενώ η εθνοσωτήριος κυβέρνηση αντιστέκεται στην κάθε επιβουλή.

Πέραν όμως από τη μυθοπλασία, και αν οι υπουργοί του ΓΑΠ επιχειρήσουν να δουν, επιτέλους σοβαρά, την κατάσταση, θα διαπιστώσουν ότι, ιστορικά, ο μόνος κακός στην πραγματικότητα δεν είναι άλλος από τους ίδιους. Οι δράσεις τους κατά καιρούς σε αρκετά ζητήματα (προσλήψεις ημετέρων, μίζες), η χαρακτηριστική αδράνεια τους σε άλλα (χειρισμός συνδικαλιστών αλλά και τρόπος ανέλιξης αρκετών εξ' αυτών δια του συνδικαλισμού στην εξουσία ).

Η κακιά τρόικα δεν ήρθε στην Ελλάδα μόνη της και ούτε ανακατεύεται στα εσωτερικά ζητήματα της χώρας από βίτσιο. Την έχετε καλέσει, εσείς (κύριοι υπουργοί και βουλευτές του ΓΑΠ). Δια του μνημονίου και των λοιπών συμφωνιών έχετε ζητήσει τα 150 ζεστά δισεκατομμύρια που έδινε και έχετε αποδεχθεί κάποιους όρους για αυτά, κυρίες και κύριοι της επανάστασης. Ήταν ένα μεσημέρι στο ακριτικό Καστελόριζο με φόντο το λιμάνι, υπενθυμίζω. Η σημερινή αντίδραση του πολιτικού προσωπικού του ΠΑΣΟΚ είναι τόσο επικίνδυνη και λαϊκιστική, αλλά σου υποδεικνύει το πώς ακριβώς αυτοί, με τέτοιες συμπεριφορές, κατάφεραν να φθάσουν την Ελλάδα στο σημείο να χρειάζεται την τρόικα και τα δανεικά. Έτσι συνήθισαν να δουλεύουν τόσα χρόνια. Κάθε τόσο να υπόσχονται (στους ψηφοφόρους τους), μετά την εκλογή τους να παίρνουν πίσω υποσχέσεις και για να "γλυκάνουν" και πάλι τους ψηφοφόρους πριν τις (κάθε) εκλογές να διορίζουν μερικές εκατοντάδες εξ΄αυτών σε διάφορους απίστευτους οργανισμούς του Ελληνικού Μεγακράτους. Έτσι έπαιζαν πάντα. Δεν έμαθαν ποτέ να παίζουν καθαρά και τίμια. Αυτή τη φορά όμως βρήκαν απέναντί τους τον κακό! Η τρόικα δεν περιμένει διορισμό στο δημόσιο, η τρόικα είναι εκεί γιατί θέλει τα λεφτά που βάζει να τα πάρει πίσω και έτσι αναγκάζονται να υποστούν τις υποσχέσεις τους. Αυτό τους πονάει.