Ραβασάκια

Τί έχουνε τα έρμα και σκοτώνονται αυτή την εβδομάδα; ΑΚΕΛ και ΔΗΚΟ, πέραν του υπόλοιπου καταλόγου θεμάτων στα οποία διαφωνούν, έχουν πλέον άλλη μια προστριβή. Τον διορισμό των μελών της Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας (ΕΕΥ). Πρόκειται για την επιτροπή που αποφασίζει τους διορισμούς, τις προαγωγές και γενικά ελέγχει τους υπαλλήλους του κράτους (λειτουργοί θέλουν να αποκαλούνται οι ίδιοι) στον τομέα της εκπαίδευσης (Παιδείας θέλουν να λένε οι ίδιοι). Το ζήτημα προέκυψε για το ποιος θα αναλάβει τα ηνία της επιτροπής.

Το ζήτημα βέβαια δεν κατατάσσεται στα πολιτικής διαφωνίας ζητήματα αρχής, στα οποία το ΔΗΚΟ, όπως θα έλεγε και ο πρόεδρός του διαφωνεί, διαφοροποιείται, επιφυλάσσεται. Αυτό, μάλλον εντάσσεται στα ζητήματα νομής της εξουσίας. Το θέμα βέβαια δεν θα έπρεπε να είναι μόνο η διαφωνία των δυο κομμάτων επί του συγκεκριμένου, αλλά και η πρακτική που θέλει τον εκάστοτε Πρόεδρο της Δημοκρατίας, να παραχωρεί τα δικαιώματά που του δίνει το σύνταγμα, όπως τον διορισμό των μελών της ΕΕΥ, στα κομματικά επιτελεία και στις "λίστες" ονομάτων που αυτά εκδίδουν. Συνεπώς, αντί ο Πρόεδρος να βρίσκει άτομα κατάλληλα για τις κενές θέσεις, περιορίζεται στο να διορίζει όσα αποστέλλει ο υποβολέας, και έτσι αντί για "αμέμπτου ηθικής" "ανεξάρτητα" άτομα καταλήγουμε να έχουμε άτομα με βαριές αγκυλώσεις και υποχρεώσεις στους κομματικούς μηχανισμούς που τους διόρισαν να διοικούν τον τόπο.

Αυτό είναι που δημιουργεί το πρόβλημα. Το ότι τα κόμματα θέλουν να έχουν λόγο ώστε να διορίζουν "δικά" τους άτομα σε επιτροπές, διοικητικά συμβούλια και οργανισμούς. Για αυτό και τα αποτελέσματα των επιλογών τους δεν θα μπορούσαν να ήταν άλλα από αυτά που είδαμε προσφάτως με τη πτώχευση της Eurocypria, αυτά που θαυμάζουμε στη δημόσια υπηρεσία, στη διοίκηση των νοσοκομείων, την αστυνομία και όπου αλλού έχει χέρι το κράτος.

Και όλα αυτά βέβαια με τους ψηφοφόρους του κομματικού συστήματος να υφίστανται τις συνέπειες των επιλογών, να τις πληρώνουν αρκετές φορές και να επιμένουν να ψηφίζουν μανιωδώς στην ίδια κατεύθυνση φοβούμενοι μήπως βελτιωθεί κάτι στον τόπο.

σημ. το θέμα είναι μακρά συνέχεια του "Λίστες διορισμών", εξ' ού και η επανάληψη της συνοδεύουσας εικόνας.

Rainbow storm

Αρχίζοντας το θέμα και τηρώντας την politically correct στάση που επιβάλλει συγκεκριμένες παραδοχές καταδικάζουμε την ωμή βία, από όπου και αν προέρχεται. Με αυτά τα λόγια και εμπλουτίζοντας τις καταδίκες με φράσεις όπως "εξτρεμιστικά στοιχεία", "ρατσισμός" κλπ άλλωστε, και οι κομματικοί ταγοί του τόπου, καταδίκασαν και τελείωσαν με τα επεισόδια των "Φοινικούδων".

Τα γεγονότα δεν χρειαζόταν κανείς να είναι μέντιουμ για να τα προβλέψει. Όταν μια ομάδα διοργανώνει διαδήλωση και πορεία κατά της λαθρομετανάστευσης (Κίνημα Ελληνικής Αντίστασης ενάντια στην λαθρομετανάστευση και τον εποικισμό) και στον ίδιο χώρο μια άλλη ομάδα, η ΚΙΣΑ, διοργανώνει φεστιβάλ (Φεστιβάλ «Rainbow» «Κύπριοι και Μετανάστες Ενωμένοι ενάντια στην Κρίση») δε χρειάζεται πολλή σκέψη για να φανταστεί κάποιος ότι ο συνδυασμός είναι σαν βενζίνη με φωτιά. Όντως η παραλιακή οδός των Φοινικούδων στη Λάρνακα άναψε όταν οι δυο ομάδες ήρθαν αντιμέτωπες. Σύμφωνα δε με το άρθρο του Φιλελευθέρου οι του φεστιβάλ απέκοψαν την πορεία κλείνοντας το δρόμο κάτι που πυροδότησε τελικώς τα επεισόδια (αφορμή και μόνο γιατί και απλό φτάρνισμα ήταν αρκετό για να αρχίσει σύρραξη υπό τις συγκεκριμένες συνθήκες).

Και εκεί που είχα την απορία γιατί η αστυνομία άφησε την πορεία να περάσει ουσιαστικά δίπλα στον χώρο του φεστιβάλ,, έρχεται μια μικρή λεπτομέρεια και αλλάζει το ερώτημα. Το φεστιβάλ Rainbow φαίνεται ότι ήταν προγραμματισμένο να πραγματοποιηθεί στη Λεμεσό και στη συνέχεια μεταφέρθηκε στη Λάρνακα και στο συγκεκριμένο σημείο. Μάλιστα αστυνομία και δήμος είχαν επιφυλάξεις για το θέμα, έως αρνητική στάση. Επομένως η απορία είναι γιατί επιλέχθηκε από τους διοργανωτές η μεταφορά του φεστιβάλ στη Λάρνακα και μάλιστα σε χώρο μέσα σε πορεία με εντελώς αντίθετο θέμα από αυτό του φεστιβάλ; Μήπως στόχος ήταν να γίνει κάτι τέτοιο;

Μάχη

Και εγένετο πανηγύρι! Στη Λεμεσό τουλάχιστον, περνώντας από τον δρόμο έξω από το Lidl μαρτυρούσε ότι κάτι κοσμοϊστορικό είχε συμβεί. Τα αυτοκίνητα έκαναν ουρές για να μπουν στους χώρους στάθμευσης. Τα πεζοδρόμια τριγύρω ήταν πλήρη οχημάτων και κόσμος με σακούλες είχε ξεχυθεί προς κάθε κατεύθυνση.

Είναι γεγονός, η μεγάλη ανακάλυψη από τα ταξίδια της Ππινούς στην Ευρώπη ήρθε και άνοιξε καταστήματα και στην Κύπρο. Έτσι πια δε θα χρειάζεται να τρέχει η καημένη στο Παρίσι, στην Ισπανία και στην Ιταλία για να αγοράζει καλούδια από τα Lidl. Εμείς, οι Κύπριοι και η Ππινού πλέον μπορούμε να αγοράζουμε προϊόντα από τα καταστήματα της χώρας μας και στα ταξίδια μας στην Ευρώπη να εξερευνούμε άλλες υπεραγορές που ακόμα δεν άνοιξαν στην Κύπρο.

Η μαζική κάθοδος πάντως των εν λόγω υπεραγορών για την ώρα έφερε έν κύμα προσφοράς και "1+1" από τις υπόλοιπες υπεραγορές που υπήρχαν στο νησί. Για του λόγου το αληθές τολμήστε να έχετε ραδιόφωνο ανοικτό και σε 1 ώρα θα έχετε πλήρη έρευνα αγοράς για τα μήλα γκόλντεν, τις μπανάνες και τα διάφορα άλλα.

Φιλιππινέζες κυνηγοί

Περίμενα ότι μπορεί να τα ακούσω όλα αλλά αυτό ξεπερνά και τον σουρεαλισμό! Κυνηγοί, λέει ένας στο ραδιόφωνο "αγγαρεύουν" τις Φιλιππινέζες οικιακές βοηθούς τους για να τους κρατούν καλά σημεία για το κυνήγι! Από το βράδυ λέει με παράπονο ο ακροατής στέλλουν τις βοηθούς κυνηγού στα καλά σημεία και μας πιάνουν το θήραμα!

Ότι θα έφθανε η μέρα κάποτε να το ζήσουμε και αυτό δεν ξέρω αν το φανταστήκατε. Γιατί η πρώτη Κυριακή είναι η μισή επιτυχία. Πού να τρέχει από τόσο νωρίς ο ντελικάτος κυνηγός για την κράτηση και μετά να έχει και όρεξη να αποδώσει όπως θέλει; Ενώ με το σύστημα προκράτησης που επινοήθηκε έχεις και τη θέση και τη ξεκούραση που χρειάζεσαι.

Επιχειρηματικό δαιμόνιο, καινοτομία, βαρεμάρα, όλα μαζί συνδυασμένα για το αποτέλεσμα!

Δυσοίωνο

Προς εξύψωσιν του εθνικού φρονήματος,
φωτογραφία από την περσινή μαθητική παρέλαση

Με μια παρέλαση οι Θεσσαλονικείς καλύπτουν 3 γιορτές! Αγ. Δημήτριο, απελευθέρωση, 28η Οκτωβρίου, όλα σ' ένα. Αν και βλέποντας τα πλάνα με ομαδική βόλτα καλύπτουν το τρίπτυχο. Ήταν συναρπαστικά τα πλάνα του ΣΚΑΪ από την ούτω καλούμενη παρέλαση.

Ομάδες μαθητών με ποικιλόχρωμία στολών, με το πουκάμισο να επαναστατεί έξω από το παντελόνι, χωρίς τακούνια (αυτό μάλλον είναι διαφοροποίηση από παλιά, τουλάχιστον στα πλάνα που είδα), αλλά κυριότερα χωρίς βήμα. Δεν είναι ότι δεν πήγαιναν με το σωστό βήμα, ένα στ' αριστερό δυο στο δεξί. Είναι ότι το δεξί κτυπούσε στο 0,32 στο 0,67, στο 0,86. Όπου τύχαινε. Και αντίστοιχα το αριστερό σε επόμενα τυχαία σημεία. Το εμβατήριο, η μπάντα, ο ρυθμός, ήταν σε άλλη παρέλαση. Και βέβαια η παρατήρηση είναι κρίσιμη, καθώς είναι από τις μεγάλες φιλοδοξίες πολλών από τους παρελαύνοντες να χαρούν τον εαυτό τους σε μια πίστα με ένα μικρόφωνο, ή σε μια οντισιόν μπρος στο Θεοφάνους, ή τον Ψινάκη, το Μουρατίδη και τους λοιπούς με στόχο μια πίστα και ένα μικρόφωνο. Πώς θα το κάνουν αυτό χωρίς συναίσθηση του ρυθμού; Άμα δεν τον πιάνεις όταν σου κτυπά ταμπούρλο πώς θα σταθείς στο ακαπέλα; Πρέπει να το δει η εκπαίδευση στην Ελλάδα το θέμα αυτο.

Επιφυλάσσομαι να δω αύριο την κυπριακή νεολαία στην παρέλαση. Θέλω να δω αν είναι τυχαίες οι μεγάλες επιτυχίες της νήσου στα τάλεντ σόου της μητρός πατρίδος.

Εκατομμύρια του αέρα...

Τόσα χρόνια είδαμε μαθουσάλες της κυπριακής πολιτικής ζωής να περνούν λίγο πριν την πολιτική ταρίχευση τους από τα διοικητικά συμβούλια διαφόρων οργανισμών που ελέγχει το κράτος. Αλλά, όπως φαίνεται, άλλο η Επιτροπή Σιτηρών Κύπρου (ναι, είναι κρατικά αμειβόμενη επιτροπή και αυτή!) και άλλο οι αεροπορικές εταιρίες. Οι αερομεταφορές εξελίσσονται τελικά σε έναν από τους τομείς που αποδεικνύουν περίτρανα ότι με τους κομματικούς φίλους στα συμβούλια των εταιριών δεν μπορείς να πας πουθενά. Eurocypria: "Insert coin to continue". Από τους πετυχημένους τίτλους που γράφηκαν για το δράμα της Eurocypria. Η εταιρία, για άλλη μια φορά μεσα σε ένα μόλις εξάμηνο ξέμεινε από ρευστό. Αυτή τη φορά ξέμεινε από τα 35 εκατομμύρια Ευρώ που (σκανδαλωδώς όπως φαίνεται) είχε εγκρίνει η κυβερνητική πλευρά. 35 εκατομμύρια από αυτά που δεν περισσεύουν αυτή την περίοδο στους προϋπολογισμούς. Η εταιρία μάλλον πάει για οριστική δύση αυτή τη φορά καθώς δεν υπάρχουν πιθανότητες σωτηρίας της. Άλλωστε και όταν ενεκρίθησαν τα 35 εκατομμύρια η κυβέρνηση είχε αποκρύψει από τη Βουλή μελέτη βιωσιμότητας της εταιρίας η οποία έδειχνε το δυσοίωνο της επιβίωσής της. Εδώ είναι που πάει το "σκανδαλωδώς", αφού δείχνει ότι ήταν σαφώς πολιτική επιλογή να πεταχτούν αυτά τα χρήματα κυριολεκτικά, αφού δεν υπήρχε πρόθεση ειλικρινούς εξυγείανσης της.

Αξίζει τον κόπο να δεί κανείς τί έλεγαν μετά την έγκριση της ενίσχυσης - αύξησης κεφαλαίου της Eurocypria οι εκπρόσωποι των κομματικών σχηματισμών της Βουλής των Αντιπροσώπων.

Τελικά τα 35 εκατομμύρια που δόθηκαν τότε με τόση ζέση πού πήγαν; Σύμφωνα με τις τότε δηλώσεις του υπουργού οικονομικών 28 εκατομμύρια για εξόφληση δανείου και τα 7 εκατομμύρια για τρέχοντα έξοδα. Δηλαδή ξοφλήσαμε τις τράπεζες, πετάξαμε και 7 εκατομμύρια και έβγαλε η εταιρία το καλοκαίρι και τώρα την κλείνουμε. Για το κλείσιμο της εταιρίας υπολογίζουν γύρω στα 6-8 εκ. Ευρώ ότι θα κοστίσουν τα προγράμματα εθελουσίας εξόδου των υπεράριθμων ενώ ποσοστό εργαζομένων θα μεταπηδήσει στις Κυριακές Αερογραμμές.

Υπενθυμίζω εδώ ότι για τις Κυπριακές Αερογραμμές είχαν δοθεί πριν λίγα χρόνια ακόμα μερικά εκατομμύρια, για προγράμματα εθελοντικών αφυπηρετήσεων ώστε να μειωθεί το προσωπικό, στα πλαίσια σχεδίου εξυγείανσης που είχε εφαρμοστεί (και φαινόταν να είχε πετύχει). Παράλληλα, κατά την ίδια περίοδο, το 2006, η Eurocypria είχε πωληθεί από τις ΚΑ στο κράτος για ακόμα μερικά εκατομμύρια. Σκοπός της εξαγοράς ήταν πρώτον να ενισχυθούν οι ΚΑ και δεύτερον να διασωθεί η Εurocypria, που ήταν επικερδής τότε, από ενδεχόμενη πτώχευση της μητρικής της εταιρίας. Από τα στοιχεία που συγκεντρώνει το stockwatch οι δυο εταιρίες ακολουθούν πάντα αντίθετες πορείες με τις ΚΑ να μειώνουν ζημιές και να προχωρούν σε κερδοφορία και την Eurocypria αντίθετα (παρόλο που κάθε χρόνο αυξάνει τον τζίρο της). Για φέτος έχουμε και τις δυο στο κόκκινο με τις ΚΑ να μιλούν για 25 εκ. ζημιά προ φόρων στο εξάμηνο και την Eurocupria για 8,8 εκατομμύρια ζημιά μέχρι τώρα.

Δυστύχημα ίσως ότι μεταξύ των δυο κυπριακών εταιριών κλείνει αυτή που είχε μακράν καλύτερη εξυπηρέτηση και συμπεριφορά εν πτήσει και μένουμε με τις ΚΑ, που πάντα δίνουν την αίσθηση εξυπηρέτησης από δημόσια υπηρεσία. Αλλά χειρότερο δυστύχημα είναι ότι αυτό το κλείσιμο το έχουμε πληρώσει χρυσό τα τελευταία χρόνια δίνοντας παρατάσεις ζωής πολλών εκατομμυρίων πότε στη μια και πότε στην άλλη εταιρία.

Αναγνώριση

Διάβαζα μέσα στην εβδομάδα τα διάφορα σχόλια, διθυράμβους και λοιπά όσα γράφτηκαν για τον τρίτο Έλληνα Νομπελίστα και πρώτο εκ Κύπρου, τον καθηγητή του London School of Economics and Political Science Χριστόφορο Πισσαρίδη. Μέσα στα διάφορα που διάβασα και μια λεπτομέρεια για το παρελθόν του.

Ο καθηγητής ήταν στην επιτροπή νομισματικής πολιτικής, επί κυπριακής λίρας, για 7 χρόνια αν το συγκράτησα ορθά. Παράλληλα όμως ήταν στο λεγόμενο short list για διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου, το 2000. Τότε μεταξύ αυτού και του τότε υπουργού οικονομικών Χριστόδουλου Χριστοδούλου, ο τότε Πρόεδρος της Δημοκρατίας Γλάυκος Κληρίδης είχε επιλέξει τον δεύτερο. Μεταξύ ενός καθηγητή οικονομικών (υποψήφιο για Νόμπελ το 2007 και βραβευμένο πλέον το 2010) και ενός πρώην εκπαιδευτικού επιλέγη ο δεύτερος.

Αυτό σαν σημείωμα, αναάμεσα στα πολλά συγχαρητήρια για την υπερηφάνεια που μας χάρισε ο καθηγητής.

Θαμμένοι ζωντανοί

Συγκινητικό αυτό το "παγκόσμιο" ενδιαφέρον και η πολυεθνική προσπάθεια που άρχισε από το πρωί στο ορυχείο του San Jose στη Χιλή για τη διάσωση των 33 εγκλωβισμένων μεταλλορύχων. Εντυπωσιακό το γεγονός και η προσπάθεια, η κινητοποίηση. Τα πλάνα σε απ' ευθείας σύνδεση τόσο μέσα από το ορυχείο όπου εγκαταστήθηκε κάμερα, εκεί όπου για 70 μέρες ζούσαν οι μεταλλορύχοι αλλα και από την επιφάνεια, όπου η ειδική κάψουλα Phoenix τους ξαναβγάζει στη ζωή. Στην έξοδο τους από την κάψουλα έχουν μάρτυρα μέσω ίντερνετ και τηλεόρασης σχεδόν ολόκληρο τον πλανήτη. Παράλληλα μετρητές των διεθνών δικτύων εν είδη progress bar καταγράφουν το σημείο στο οποίο βρίσκεται η επιχείρηση διάσωσης, που θα διαρκέσει 36 σχεδόν ώρες. Από μέρες ακούμε για προσφορές που γίνονται στους 33 για συνεντεύξεις, διαφημίσεις, δώρα, εισιτήρια ποδοσφαιρικών αγώνων, ταξίδια. βλέπουμε τους συγγενείς να μιλούν στα πρακτορεία για τους δικούς τους, τους ψυχολόγους να τους υποστηρίζουν, τα παιδιά τους να κάνουν μάθημα σε ειδικές αίθουσες που μεταφέρθηκαν στην περιοχή. Πραγματικά ο άνθρωπος ψοφάει για ριάλιτι!

Όσο εντυπωσιακό είναι το όλο σκηνικό, άλλο τόσο καταπληκτική είναι η "απουσία" όλων (καί του τοπικού κράτους!) όταν στοές κάθε μήνα καταρρέουν στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας και εγλωβίζουν αρκετές δεκάδες, εκατοντάδες, ανθρώπους. Το 2009 σκοτωθηκαν σε τέτοια δυστυχήματα μόνο στην Κίνα 2631 ανθρακορύχοι, ενώ το 2002 ήταν από τις χειρότερες χρονιές 6995 νεκρούς στα ορυχεία της χώρας. Καμμία ειδική επιχείρηση, κανένα ζωντανό από την περιοχή, ούτε εισιτήρια για ποδοσφαιρικούς αγώνες.

Επί του προκειμένου πάντως, η επιχείρηση πάει καλά για την ώρα και πριν λίγο απεγκλωβίστηκε ο 13ος κατά σειρά. Καλή... λευτεριά και στους υπόλοπους!

Το νησί

Η πρώτη εντύπωση, βλέποντας "το νησι", τη νέα πολυσυζητημένη σειρά του Mega, είναι ότι περισσότερο το γύρισμα μου θυμίζει ταινία παρά σειρά. Παρόλο που δεν είμαι πολύ "φίλος" των δραματικών σειρών, εντούτοις, κάθε άλλο παρά μπορώ να πώ ότι μετάνοιωσα που είδα την πρεμιέρα της συγκεκριμένης.

Η ιστορία βασίζεται στο best seller της Victoria Hislop "the island" και περιστρέφεται γύρω από το λεπροκομείο της Σπιναλόγκας, στην Κρήτη. Η ιστορία του λεπροκομείου, του νησιού της Σπιναλόγκας μέσα από την ιστορία μιας οικογένειας που ζούσε στο χωριό απέναντι από το νησί, την Πλάκα.

Διαβάζοντας κείμενο για την παραγωγή εντυπωσιάστηκα από το κόστος των 4000000 Ευρώ για τα 26 επεισόδια της σειράς. Κόστος που μάλλον μπορούσε κανείς να το εισπράξει από το αποτέλεσμα. Πολύ ωράια σκηνοθεσία, ωραίο μοντάζ και εκπληκτικές ερμηνείες στους περσσότερους ρόλους. Πρωταγωνιστές ο Στέλιος Μάινας και η Κατερίνα Λέχου, που ενσαρκώνουν ένα ζευγάρι, τον Γιώργη, τον βαρκάρη που μεταφέρει στην Σπιναλόγκα προμήθειες για το λεπροκομείο και τη γυναίκα του, δασκάλα του χωριού Πλάκα που προσβάλλεται από την ασθένεια και μεταφέρεται στην Σπιναλόγκα. Η συγγραφέας μάλιστα του βιβλίου, θα συμμετάσχει στη σειρά ενσαρκώνοντας μια γκουβερνάντα.

Για την ιστορία δεν μπορώ να πώ και πολλά καθώς δεν έχω διαβάσει το βιβλίο, αλλά σαν παραγωγή σίγουρα αξίζει και είναι αξιέπαινη μια τέτοια επένδυση από ιδιωτικό τηλεοπτικό κανάλι σε καιρό κρίσης.

Και τον Μενβέντεφ σας έφερα...

Μεγάλες προοπτικές και μεγάλη σημασία έχει η επίσκεψη του Προέδρου της Ρωσικής Ομοσπονδίας στην Κύπρο. Τουλάχιστον δίνει μια ισχυρή δυναμική για το μέλλον σε διάφορους τομείς, αναλόγως του πώς τα αποτελέσματα της επίσκεψης θα αξιοποιηθουν. Επί της επίσκεψης θέλησε σήμερα να μιλήσει και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, με την δήλωσή του όμως να εξελίσσεται σε φθηνό προεκλογικό πυροτέχνημα.

"μεγάλη επιτυχία αυτής της Κυβέρνησης, που ελπίζω να εκτιμηθεί, η επίσκεψη Μεντβέντεβ στην Κύπρο"
[...]
Σε ερώτηση κατά πόσο αυτή η επίσκεψη στέλνει κάποια μηνύματα στο εσωτερικό μέτωπο, ο Πρόεδρος Χριστόφιας είπε πως ο ίδιος ελπίζει όπως ''ο λαός τουλάχιστον να παίρνει αυτά τα μηνύματα και να κατανοεί τη σημασία των επισκέψεων όπως του Πάπα, του Μεντβέντεβ, της Μέρκελ και των άλλων πολλών Προέδρων που θα ακολουθήσουν, του Σαρκοζί και άλλων''

Φιλελεύθερος

Βασικά, η δήλωση αυτή θα μπορούσε να λείπει χωρίς να στερήσει κάτι από το μεγαλείο και τη σημασία της επίσκεψης. Η αποστροφή του Προέδρου "να παίρνει ο λαός αυτά τα μηνύματα και ας κρίνει" και σαν συνέχεια το ήρθε ο Πάπας, τώρα ο Μεντβέντεφ, η Μέρκελ και άλλοι ηγέτες, ο Σαρκοζύ μου θύμισε λίγο κουβέντα καφενέ σε προεκλογική εκστρατεία. Με τον δήμαρχο στα Κορακοχώρια της Κάτω Ραχούλας για να πείσει τους συγχωριανούς του για το έργο του να φωνάζει "και το Ρέμο σας έφερα, τη Μαρινέλλα, τον Σεφερλή τον Μάρκο και τον Στάθη Ψάλτη".

Σημαντική, σημαντικότατη, η επίσκεψη, αναλόγως βεβαίως του πώς αυτή θα αξιοποιηθεί πέραν των φωτογραφικών ενσταντανέ, αλλά η διαφημισοδήλωση των επιτευγμάτων της κυβερνήσεως λίγο... δεύτερη! Τέτοια γεγονότα έχουν από μονα τους μια δυναμική που τα κάνει ευρέως και σε υπερβολικό βαθμό γνωστά στον κόσμο, δε χρειάζεται κατηχητικού τύπου προσέγγιση για να βεβαιωθεί κανείς ότι θα τα θυμόμαστε. Το αν αυτά θα είναι καταλύτης για να τα "θυμόμαστε" έπειτα, στη στιγμή που υπονοείται, μάλλον θα εξαρτηθεί από τα αποτελέσματα των επισκέψεων και τη διαχείρισή τους.