Αλλαγή σελίδας...

"Τί άλλο θέλετε; Διόρισα αντιπρόεδρο και πρωθυπουργό;" Νομίζω ότι ούτε στον ίδιο τον Μουμπάρακ δεν υφίσταται ο συγκεκριμένος προβληματισμός. Μετά από 6 μέρες ταραχών, 102 μέχρι τώρα νεκρούς και εκατοντάδων χιλιάδων διαδηλωτών στους δρόμους με σύνθημα να πέσει το 30χρονο καθεστώς καταπίεσης, η κίνηση του Μουμπάρακ να βάλει στο παιχνίδι νέους παίκτες δεν πείθει κανέναν. Ιδιαίτερα όταν ο νέος αντιπρόεδρος που επιλέγεται είναι ο αρχηγός των μυστικών υπηρεσιών της χώρας (πόσο λιγότερο από "δεξί χέρι" του μπορεί να είναι) και όταν πρωθυπουργός ορκίζεται ο αρχηγός της αεροπορίας. Η κίνηση αυτή ερμηνεύεται από ορισμένους και ως κίνηση του Μουμπάρακ προς την ένδειξη και μιας διαδικασίας της διαδοχής του την οποία βέβαια θελει να ελέγχει ο ίδιος.

Από την άλλη όμως, τίθεται παντού και το επόμενο ερώτημα: Μετά τον Μουμπάρακ τί; Ποιό μπορεί να είναι το αύριο χωρίς το επί τριακονταετίας καθεστώς; Είναι εφικτό ο μηχανισμός Μουμπάρακ να εξαφανιστεί μέσα σε 2 νύκτες;

Η ισλαμική αδελφότητα είναι σε άνοδο, και είναι μάλλον η μόνη δύναμη στη Αίγυπτο που είναι σε άνοδο, σύμφωνα με τους διεθνείς αναλυτές. Ποιός θα είναι ο ρόλος της στην νέα πιθανή σελίδα της χώρας; Τελικά ποιός θα έχει το πάνω χέρι; Ένα αύριο με ισλαμιστική στροφή στην Αίγυπτο φαντάζει για πολλούς εφιάλτης, τη στιγμή που μια παρατεταμένη ανισορροπία στην "καρδιά" της Μέσης Ανατολής σίγουρα θα ανέτρεπε πολλές καταστάσεις στην ευρύτερη περιοχή. Το Ισραήλ επένδυε πολλά όλα αυτά τα χρόνια στην παρουσία της Αιγύπτου και στις ενέργειες της μεσολαβητικά στο θέμα του Παλαιστινιακού. Οι ΗΠΑ χρησιμοποιούσαν τον καταλύτη της Αιγύπτου στο θέμα του Ιράν. Παρόλο που στην Αίγυπτο η κατάσταση δεν ήταν απολύτως η ίδια, εντούτοις, η εξέγερση και η, προ ημερών, κατάρρευση του καθεστώς Μπεν Αλί στην Τυνησία δείχνει το παράδειγμα σε πολλά παρόμοιας φύσης καθεστώτα στη νότια και ανατολική Μεσόγειο, και οι εκτίμηση για το μέλλον είναι ακροβασία σε τεντωμένο σχοινί για τους αναλυτές. Αυτό στο οποίο με σχετική βεβαιότητα καταλήγουν είναι ότι το αύριο δε θα είναι ίδιο με το χθες.

1821

Είδα χτες βράδυ το πρώτο ντοκιμαντέρ "1821" από τον ΣΚΑΪ. Οι πρώτες εντυπώσεις είναι εξαιρετικά θετικές. Ως παραγωγή, κατ' αρχήν, γυρίσματα, πλάνα, μουσική το ντοκιμαντέρ είναι σαφές ότι τηρεί τα πρότυπα και επίπεδα διεθνών παραγωγών. Οι εικόνες και τα πλάνα που επενδύουν τη σειρά είναι πραγματικά μαγευτικές, και ακόμα και οι δραματοποιήσεις που έμπαινα εμβόλιμες στο ντοκιμαντέρ δεν έδειχναν φθηνές καρικατούρες.

Ως προς την ιστορική κάλυψη της σειράς, δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ είναι, μάλλον δεν κρίνομαι ως καταλληλότερος και ειδικότερος των ιστορικών για να το κρίνω. Ως θεατής με μέσες γνώσεις ιστορίας πάντως το βρίσκω αρκετά ισορροπημένο στην παρουσίαση, ψύχραιμο, χωρίς υπερβολικές κορώνες, υπερήρωες κλπ. Το δε κείμενο, αν και πρόκειται για το εισαγωγικό επεισόδιο, ακούγεται αρκετά μεστό σε πληροφορία και αρκετά συμπιεσμένο ώστε να μην κάνει κοιλιές το επεισόδιο.

Σε γενικές γραμμές πολύ καλή προσπάθεια από τον ΣΚΑΪ, και μακάρι η εξέλιξη στα επόμενα επεισόδια να μη με διαψεύσει.

info: Μεταδίδεται από τον ΣΚΑΪ

• Τρίτη στις 23:00 & επανάληψη Σάββατο 22:00
• και on demand www.skai.gr/player (ντοκιμαντερ - 1821)

Ενωμένοι ως τη Γενεύη

Γιατί να μην συνοδεύσει το Εθνικό Συμβούλιο τον πρόεδρο της Δημοκρατίας στη Γενεύη κατά την επικείμενη μετάβασή του (26/1); Είναι το ερώτημα που ετέθη -παρασκηνιακά, σύμφωνα με τον τύπο- από ορισμένους εκ των εθνοσυμβούλων τις τελευταίες μέρες. Διαμαρτύρονται γιατί ο πρόεδρος μεταβαίνει μόνος (με τη διαπραγματευτική του ομάδα - Ιακώβου κλπ).

Αν θυμηθεί κανείς τις δηλώσεις που έγιναν μετά τις τελευταίες συνεδριάσεις του συμβουλίου, συνήθως οι αντιπολιτευόμενοι λένε ότι δεν διεξήχθη συζήτηση, δεν ενημερώθηκαν όσο έπρεπε, δεν ενημερώθηκαν εγκαίρως, και γενικώς η λειτουργία του συμβουλίου μόνο αρμονική και παραγωγική δεν μπορεί να θεωρηθεί. Ο δε πρόεδρος από τη μεριά του κάνει κόλπα με τα διαφορετικά έγγραφα στους αρχηγούς για να "πιάσει" τις διαρροές πληροφοριών από του συμβούλιο. Ο ΔΗΣΥ συνήθως θέλει ενεργότερη εμπλοκή της ΕΕ στη διαδικασία, θέση κόκκινο πανί για τον Πρόεδρο, ενώ τα μικρότερα κόμματα της αντιπολίτευσης θέλουν από τον Πρόεδρο να αποσύρει τις (κακές για την πλευρά μας) προτάσεις του για τους εποίκους, τη σταθμισμένη ψήφο και την εκ περιτροπής προεδρία, θέση που επίσης δεν υιοθετεί ο Πρόεδρος.

Με αυτά υπ' όψη, ποιά η σκοπιμότητα να μεταβεί ολόκληρο το συμβούλιο στη Γενεύη; Τί έχει να προσφέρει; Υπάρχει πιθανότητα ξαφνικά να αλλάξει ο τρόπος λειτουργίας του στη ξενιτιά; Ή θα μεταβούν εκεί για να δηλώσουν από τις Άλπεις ότι δεν μπόρεσαν να συζητήσουν γιατί δεν ενημερώθηκαν και ότι ο Πρόεδρος πάλι δεν άκουσε τις εισηγήσεις τους; Προφανώς ένα διήμερο στη Γενεύη αυτή την εποχή είναι αναζωογονητικό για τα μέλη του συμβουλίου, αλλά δυστυχώς για αυτούς διάγουμε περίοδο κρίσης και περισυλλογής.

Στο κάτω κάτω, αν είναι τόσο μεγάλη η σημασία της συνόδου κατά τη διάρκεια των συνομιλιών ας είναι σε ετοιμότητα το think tank (!) να συνέλθει στην Κύπρο και να συνεννοηθεί με τον πρόεδρο μέσω τηλεδιάσκεψης. Η τεχνολογία υπάρχει για να δίνει λύσεις.

Η γυναίκα του Καίσαρα

Πρόεδρος Διοικητικού Συμβουλίου ημικρατικού οργανισμού έχει να καταθέσει φορολογικές δηλώσεις από το 2001! Για 10 χρόνια δεν έχει πληρώσει φόρο, σύμφωνα με την αποκάλυψη της εφημερίδας Φιλελεύθερος (11/01/2011- Στην τσιμπίδα του ΤΕΠ πρόεδρος ημικρατικού). Σύμφωνα με το άρθρο μάλιστα ο εν λόγω (νυν) πρόεδρος του ημικρατικού οργανισμού είχε με καθυστέρηση υποβάλει και το 2001 φορολογικές δηλώσεις για τα έτη 1993 εως 2000. Για αυτή του την "παρατυπία" δεν είχε υποστεί οποιαδήποτε συνέπεια.

Την ίδια ημέρα, διαβάζω από το portal του Σίγμα, ότι ο πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της cyta, Στάθης Κιττής, ανακοινώνει με γραπτή του δήλωση πως οι φορολογικές του δηλώσεις για την περίοδο 2001-2009 έχουν ετοιμαστεί και καταχωρήθηκαν την Τρίτη 11/01 (ημέρα δημοσίευσης του άρθρου στην εφημερίδα) στα γραφεία του Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων. Ο πρόεδρος της cyta ανέφερε στη δήλωσή του ότι υπήρχε για μερικά χρόνια (2-3) κάποια εκκρεμότητα επειδή το (δικηγορικό του) γραφείο λειτουργούσε ως συνεταιρισμός και μετά διαλύθηκε.

Τα πως και τα γιατί στην προκείμενη περίπτωση δεν μας αφορούν και τα αγνοούμε. Μένουμε στα γεγονότα. 11/1 δημοσιεύεται στην εφημερίδα το σχετικό άρθρο και για κάποιο λόγο την ίδια μέρα ευκαιρεί ο αξιωματούχος και καταθέτει τις φορολογικές του δηλώσεις. Κανένα κόμμα δεν έθεσε θέμα σε καμμία από τις πολλές και καθημερινές δηλώσεις των αξιωματούχων τους. Κανένας δημοσιογράφος δε ρώτησε τον πρόεδρο ή τον κυβερνητικό εκπρόσωπο για το κατά πόσο τίθεται θέμα για τον αξιωματούχο.

Μια εβδομάδα μετά το γεγονός και είναι όλα ως μη γενόμενα. Τώρα από αυτό τί μπορεί κανείς να φανταστεί; Ότι η Κύπρος είναι ένα τεράστιο χωνευτήρι όπου λειτουργεί ένα σύστημα "θαψίματος" θεμάτων από ένα κατεστημένο πολιτικοδημοσιογραφικό;

Όλα δηλαδή θεωρούνται εντάξει και το θέμα κλειστό επειδή με 10 χρόνια καθυστέρηση κατατέθηκαν οι φορολογικές δηλώσεις; Το ίδιο μήπως θα ίσχυε και για τον κάθε πολίτη της Δημοκρατίας που για οποιοδήποτε λόγο δεν κατέθετε για μια δεκαετία φορολογικές δηλώσεις; Νομίζω πως όχι. Και θα ήταν και μια ύστατη κίνηση ευθιξίας εκ μέρους του να υποβάλει την παραίτησή του από πρόεδρος του ΔΣ της cyta. Θέση στην οποία τον τοποθέτησε ο πρόεδρος της Δημοκρατίας και τον οποίο, θεωρητικά, έφερε σε δύσκολη θέση με την "αμέλεια" του.

Και επειδή έρχονται και εκλογές (δυο φορές σε αυτό το χρόνο) και θα ακούσουμε αυτά τα όμορφα κλισέ περί της γυναίκας του Καίσαρα, ή του μαχαιριού που φθάνει τα κόκαλα, μήπως είναι καιρός να αναρωτηθούμε πως στο καλό πορευόμαστε επιτέλους; L’audace, l’audace, toujours l’audace

Τί πρέπει, τί δεν πρέπει;

"Τι πρέπει τι δεν πρέπει, στιγμή δε σκέφτηκε" ο Γκλέτσος, τις προάλλες εισβάλλοντας με εκσκαφείς στον αυτοκινητόδρομο Αθηνών - Θεσσαλονίκης με σκοπό να γκρεμίζει τις προστατευτικές μπάρες, ανοίγοντας τον δρόμο. Για την ακρίβεια ανοίγοντας ένα παράδρομο στον δρόμο. Ο Απόστολος Γκλέτσος, δήμαρχος Στυλίδας εδώ και μερικές μέρες, βρέθηκε μπροστά σε ένα γεγονός: ο δήμος του χωρίζεται από ένα αυτοκινητόδρομο, η διάσχιση του οποίου κοστίζει €2,60 Ευρώ ανά διέλευση. Κάτι τέτοιο βέβαια, όντως, είναι ακριβό και άδικο για τον κάθε δημότη που μετακινείται εντός το δήμου αφού, φυσικά, δε δίνεται και εναλλακτική διαδρομή μετακίνησης πέραν του αυτοκινητόδρομου. Η συμβατική υποχρέωση του δημοσίου και της εταιρίας, με βάση την Ευρωπαϊκή οδηγία που διέπει τα τέλη διοδίων στους αυτοκινητοδρόμους, είναι η παράλληλη λειτουργία εναλλακτικού οδικού δικτύου (δωρεάν) που να εξυπηρετεί τις μετακινήσεις μεταξύ των σημείων που εξυπηρετούνται και από τον αυτοκινητόδρομο. Μάλιστα σημειώνεται ότι ο παράδρομος θα πρέπει να έχει ποιότητα ασφαλτικού οδοστρώματος ίδια με τον αυτοκινητόδρομο.

Η εισβολή του δημάρχου πραγματοποιήθηκε όταν εταιρία διαχείρισης της οδού, δεν ανανέωσε τις κάρτες δωρεάν διέλευσης των κατοίκων. Ο δήμαρχος στάθηκε "ηγέτης" του λαού του -ο ίδιος ανέφερε ότι πρόκειται για τις δικές του Θερμοπύλες- και κατατρόπωσε τις προστατευτικές μπάρες που έκλειναν τους παράπλευρους χωματόδρομους. Έτσι ξαναδημιούργησε την -ασφαλούς διέλευσης- δωρεάν διασταύρωση αυτοκινητοδρόμου (130χμλ/ώρα) με χωματόδρομο (30-40-50χλμ/ώρα). Η μοίρα βέβαια του ηγέτη ήταν να συλληφθεί από τις αρχές και να οδηγηθεί στο δικαστήριο, βγαίνοντας από το οποίο φώναξε στους πολλούς συγκεντρωμένους υποστηρικτές του -είχαν κλείσει τα καταστήματα στο δήμο Στυλίδας χτες- "στα μπλόκα, στα μπλόκα".

Πέραν του φαιδρού επαναστατικού του θέματος, η αλήθεια είναι ότι, γνωρίζοντας πλέον το πώς λειτουργεί το κράτος, δεν αδικεί και κανείς την αυτοδικία του "ηγέτη" δημάρχου. Ναι, σαν δήμαρχος ίσως έπρεπε να ήταν διπλά τυπικός στην εφαρμογή νόμων και κανονισμών, αλλά -το ξέρει καλά ο ίδιος ότι- στην Ελλάδα η κινητικότητα αυξάνεται μέσω της τηλεοπτικής επιβολής.

Αλλαγή!

Πλησιάζει η ώρα της αλλαγής των συγκοινωνιακών συνηθειών στη Λευκωσία; Και άρα σταδιακά και στην Κύπρο; Θα εγκαταλείψουμε οι Κύπριοι τα αυτοκίνητά μας και θα κινηθούμε με ΜΜΜ, ποδήλατα και πεζή; Είναι κάτι τέτοιο εφικτό, ή είναι απλά όνειρα, μάλλον ακριβοπληρωμένα όνειρα, θερινής νυκτός; Διάβαζα το "ολοκληρωμένο χωροταξικό σχέδιο μετακινήσεων" που δημοσιεύει το υπουργείο συγκοινωνιών και έργων στη σελίδα του.

Περιγράφονται αρκετά ανατρεπτικά μέσα στο σχέδιο που για να εφαρμοστούν, εκτός των χρημάτων που θα επενδυθούν στις υποδομές, θα χρειαστεί να επενδυθεί χρόνος και χρήμα και προς την κατεύθυνση της αλλαγής του τρόπου ζωής μας. 2020 είναι το θεωρητικό πλάνο, αλλά πριν το 2040 δεν μπορεί να τα βλέπει κανένας "ρεαλιστικά".

Προτείνονται διάφορα μέτρα, μονοδρομήσεις, πεζοδρομήσεις, διάνοιξη τούνελ (!), ενίσχυση των γραμμών λεωφορείων αλλά και η εισαγωγή τραμ. Τριών, συγκεκριμένα, γραμμών τραμ,, οι οποίες θα συνδέουν ανα δυο τους τερματικούς σταθμούς Μακαρείου Σταδίου, Κέντρου πόλης και Νέου νοσοκομείου. Το εγχείρημα φαίνεται ότι είναι και εφικτό, σύμφωνα και πάλι με το σχέδιο, από οικονομικής άποψης. Δηλαδή μια τέτοια επένδυση θα ήταν βιώσιμη. Υπολογίζεται μάλιστα και ένα κόστος της τάξης των €350εκ. για την εγκατάσταση. Αυτό βέβαια θα ακολουθήσει τις μονοδρομήσεις σχεδόν όλων των κεντρικών δρόμων της πρωτεύουσας, ώστε να δοθεί χώρος στα νέα μέσα, αλλά και στα λεωφορεία να κινηθούν.

Κάποια πρώτα βήματα προς την κατεύθυνση αυτή έχουν αρχίσει να γίνονται με τη σύσταση των εταιριών λεωφορείων παγκύπρια. Φυσιολογικά αυτό το διάστημα θα ακούσουμε κάποια 6μηνιαία ανασκόπηση του τί επιτεύχθηκε με την επένδυση αυτή. Επίσης φυσιολογικά ο στόχος θα είναι να αναπτυχθούν περισσότερο οι διαδρομές και κυρίως οι συχνότητες αυτών των οχημάτων. Διότι όσο και αν θέλω να χρησιμοποιήσω το λεωφορείο για να μετακινηθώ στην πόλη, όταν το μοναδικό λεωφορείο (πχ το 608 στην Πάφο) που περνά από "κοντά" μου έχει δρομολόγια ΔΕΥ-ΠΑΡ μέχρι τις 12:00 το μεσημέρι δεν πρόκειται να με εξυπηρετήσει.

Τα πρώτα βήματα όντως έγιναν και σημαντικό ήταν η ανανέωση του στόλου των οχημάτων. Από 'δώ και πέρα, ο καλύτερος σχεδιασμός των δρομολογίων, ο σχεδιασμός τους έτσι ώστε να μπορεί κάποιος να χρησιμοποιήσει μετεπιβιβάσεις (χωρίς να περιμένει 45' το δεύτερο λεωφορείο) σίγουρα θα βοηθήσει ώστε τα χρήματα που επενδύονται στον τομέα αυτό να έχουν τουλάχιστον ένα θετικό αποτέλεσμα στις ζωές μας γιατί, κακά τα ψέματα, χωρίς ΜΜΜ οι πόλεις της Κύπρου σε πολύ λίγα χρόνια δε θα είναι βιώσιμες.

Bye bye Cyprus Air

Σίγουρα δε θα είναι πολλοί αυτοί που θα "ταλαιπωρηθούν" από εδώ και πέρα μετά την απόφαση των Κυπριακών Αερογραμμών να εγκαταλείψουν (τελικά) το αεροδρόμιο της Πάφου. Αντιθέτως, πολλοί ήταν αυτοί που (λογικά) θεωρούσαν ότι ήταν θέμα χρόνου κάτι τέτοιο να συμβεί. Ο τρόπος χρήσης άλλωστε του αεροδρομίου από την εταιρία και οι συχνότητες των πτήσεων που προσφέρονταν ήταν σχεδόν απαγορευτικές για χρήση από τους ταξιδιώτες.

Το να πετά μια φορά την εβδομάδα (Παρασκευή) από Πάφο για Αθήνα σήμαινε για την εταιρία ότι ένα αεροσκάφος με επιβάτες θα έφευγε από τη Λάρνακα, θα σταματούσε στην Πάφο για καμιά ώρα, επιπλέον του χρόνου ταξιδιού, για να παραλάβει επιβάτες και φορτίο και ακολούθως να αναχωρούσε για την Αθήνα. Αμέσως, για αυτή τη πτήση, η εταιρία καταγράφει αυξημένα έξοδα, προσωπικού και καυσίμων. Αν η πτήση θα ήταν επικερδής με πληρότητα 70% σε μια συνήθη περίπτωση εδώ το "break-even" ανεβαίνει σε πιο ψηλά ποσοστά πληρότητας. Συνδυαζόμενο αυτό και με το γεγονός ότι η πτήση προσφερόταν μόνο μια φορά την εβδομάδα έκανε ακόμα πιο ξεκάθαρο ότι η επιλογή της Πάφου ήταν μια πολύ άβολη και ακριβή επιλογή για τον όποιο πιθανό επιβάτη. Με παρόμοιο τρόπο εξυπηρετούσε η εταιρία και άλλες πτήσεις από Πάφο, για Λονδίνο (2 πτήσεις εβδομαδιαία με τον τραγικό, ακόμα και για τις Κ.Α. προγραμματισμό, Τρίτη στις 11:00 Χίθροου και Τρίτη στις 12:15 -μια ώρα μετά- για Στάνστεντ), Φρανκφούρτη, Άμστερνταμ κλπ. Μοναδικός τρόπος να κάνει βιώσιμη χρήση του αεροδρομίου ήταν να σταθμεύει εδώ αεροσκάφος το οποίο να εκτελεί τα δρομολόγια. Έτσι θα μπορούσε να δίνει περισσότερα δρομολόγια στους ίδιους προορισμούς και πραγματικά να προσφέρει στους επιβάτες εναλλακτική επιλογή ταξιδίου, για Παφίτες και Λεμεσιανούς (κυρίως).

Το δυστυχές για την εταιρία δεν είναι ότι εγκατέλειψε ουσιαστικά την Πάφο, αλλά ότι με τον τρόπο δράσης και λειτουργίας της σταδιακά θα εγκαταλείψει και άλλους προορισμούς της και θα ακολουθήσει τα βήματα των παλαιών θυγατρικών της. Ο χρόνος έχει δείξει άλλωστε ότι το πρόβλημα με τις Κ.Α. είναι συστημικό. Το πρόβλημα είναι ότι στήθηκε σαν κρατική εταιρία και όσο λίφτιγκ και αν της κάνουν, δεν μπορεί αυτή η "ρετσινιά" να τις εγκαταλείψει, ούτε στις νοοτροπίες του προσωπικού της, ούτε στον τρόπο σκέψης και προγραμματισμού της. Το ότι για παράδειγμα το διοικητικό της συμβούλιο αποτελείται από άτομα που διορίζει η κυβέρνηση, κατόπιν ανακύκλωσης μέσα τις γνωστές κομματικές λίστες (αυτό και αν είναι συστημικό πρόβλημα της εταιρίας) δείχνει πολλά για το ποιο μπορεί να είναι και το μέλλον της σε ένα ανταγωνιστικό περιβάλλον όπως αυτό των αερομεταφορών.

ΥΓ. Ως ένδειξη και μόνο του τρόπου λειτουργίας της εταιρίας σας αναφέρω το περιστατικό με την οικιοποίηση του λογοτύπου των ΚΑ. Είχα δημοσιεύσει στο blog την σχετική παρατήρησή μου τον περασμένο Ιούνιο, θεωρώντας ότι αφού οι ΚΑ είναι μια εταιρία 65 ετών με το συγκεκριμένο σήμα, μάλλον πρώτη αυτή το χρησιμοποίησε. Έστειλα και σχετικό mail στην εταιρία για αυτό (2 φορές) αλλά ποτέ δεν έλαβα καν μια απάντηση τυπική στο στιλ "ευχαριστούμε που μας το υποδείξατε". Προφανώς η υπόδειξη κοσμεί κάποιο recycle bin σε κάποιο pc της εταιρίας.

Big freeze etc.

"Big Freeze". Ο τίτλος του Βρετανικού SkyNews ο οποίος προσπαθεί να δικαιολογήσει την αγγλική οργάνωση. Το ότι τα περισσότερα αεροδρόμια της Ευρώπης, λόγω κακοκαιρίας κλείνουν λίγες ώρες στη χειρότερη περίπτωση, τη στιγμή που το Heathrow, ο βρετανικός αερολιμένας κολοσσός, έχει ουσιαστικά κλείσει ένα 5ήμερο δεν το περνά ούτε στα χαμηλά. Το ότι με το πρώτο χιόνι η πρωτεύουσα του οργανωμένου στη θεωρία Ηνωμένου Βασιλείου παραλύει και περιμένει το λιώσιμο για να επανεκκινήσει επίσης θάβεται. Και επειδή θυμάμαι πόσο "big" ήταν το "big freeze" του 2008/9 στο Λονδίνο όταν παρέλυσε η πόλη επί δυο ημέρες, και τις δηλώσεις του δημάρχου τότε ότι στο Λονδίνο χιονίζει μια φορά κάθε 10 χρόνια και έτσι δεν κρίνεται σκόπιμο να διαθέτει η πόλη συστήματα εκχιονισμού, νομίζω ότι σε κάποια φάση πρέπει το πλήθος να αφήσει κατά μέρος τον θαυμασμό για την οργάνωση που (κάποτε) είχε η Αγγλία και να αναφωνήσει κάποιος ότι "ο Βασιλέας είναι γυμνός"!

Η φωτογραφία πάνω, από ένα ακόμα σπάνιο "big freeze" του Λονδίνου κατά τον περασμένο Ιανουάριο (2010), ενώ κάτω ένα όχημα της αστυνομίας, από μια χώρα με συχνά φαινόμενα χιονόπτωσης σε αντίθεση με το Λονδίνο.

Επίθεση στον Κ. Χατζηδάκη

Η εικόνα ενός μέλους του κοινοβουλίου να παραδίδεται, ανήμπορος να κάνει ότιδήποτε άλλο, στη μανία του λυσσασμένου "πλήθους" έφερε στο μυαλό μου κινηματογραφικές παραγωγές εποχής. Περασμένης, προ-μεσαιωνικής, εποχής. Η εικόνα ενός βουλευτή να δέχεται επίθεση, δολοφονική, στο κέντρο της Αθήνας αδιαμφισβήτητα είναι ντροπιαστική εικόνα, αλλά παράλληλα είναι και σχεδόν φυσιολογική συνέχεια των εικόνων που μεταδίδονται στον έξω κόσμο από μια κοινωνία σε πτώχευση. Τέτοιες εικόνες άλλωστε έχει χρόνια που τις δίνει η Αθήνα.

Η επίθεση στο βουλευτή, αλλά και η καταιγιστική αντίδραση σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης υπέρ της επίθεσης, καταδεικνύει περίτρανα ότι η οικονομική πτώχευση ούτε έρχεται, ούτε προκαλείται ανεξάρτητα από την κοινωνική έκπτωση, την πτώχευση σε αρχές και αξίες.

Αυτό όμως που με ξένισε προσωπικά ακόμα περισσότερο, είναι και ο ίδιος ο στόχος της επίθεσης. Οι "εξαγριωμένοι" δεν επιτέθηκαν σε συνδικαλιστοπατέρες που τους πρόδωσαν οδηγώντας τους στη ένδεια, δεν επιτέθηκαν σε σοσιαλιστές που πλούτισαν όντας αξιωματούχοι, δεν επιτέθηκαν ούτε σε δεξιούς που γκρέμισαν το κράτος. Επιτέθηκαν σε ένα άνθρωπο που κατά τεκμήριο έχει δείξει στην Ελλάδα μια πολιτική πορεία χαμηλών τόνων, ουσιαστική, συστηματική, μετριοπαθή, αποτελεσματική και κατά τα φαινόμενα έντιμη. Η επίθεση στον Κώστα Χατζηδάκη σε εμένα άφησε τη γεύση της αδικίας. Πιστεύω πως πολιτικοί σαν τον Χατζηδάκη είναι πιο ωφέλιμοι και χρήσιμοι για την Ελλάδα, από αρκετούς άλλους που κατά καιρούς έχουν αναδειχθεί και έχουν λατρευτεί σε βαθμό παράνοιας, ακόμα και έχοντας να επιδείξουν ανύπαρκτη και ίσως και επικίνδυνη πολιτική παρακαταθήκη.

Κυβερνώντας τον κόσμο

Ναι, η βρωμιά και η ατιμία του "παγκοσμίου συστήματος" υπήρχε, υπάρχει και (προφανώς) θα εξακολουθήσει να υπάρχει. Βιώνουμε άλλωστε στην Κύπρο τις συνέπειες της λογικής αυτής του παγκοσμίου γίγνεσθαι και στο κυπριακό πρόβλημα. Αυτό όμως που συνέβη το τελευταίο διάστημα, και πολλοί το αποκάλεσαν "κυβερνοπραξικόπημα", οι αποκαλύψεις των εγγράφων του αμερικανικού department of State, μέσω του WikiLeaks έκανε ξεκάθαρο σε πολλούς πως λειτουργούν αρκετά πράγματα. Ο τρόπος με τον οποίο οι διπλωματικοί υπάλληλοι της υπερδύναμης σχολιάζουν, κουτσομπολεύουν και σχεδιάζουν το μέλλον, εν πολλοίς, του πλανήτη. Διαβάσαμε υπηρεσιακά σημειώματα με κυνισμό, σημειώματα με αλήθειες, υπερβολές κλπ.

H WikiLeaks επιφύλαξε για τις ΗΠΑ το μαρτύριο της σταγόνας, αποκαλύπτοντας με το σταγονόμετρο ένα ένα τα εκατοντάδες χιλιάδες έγγραφα που διαθέτει. Για αρκετές μέρες τώρα, σε παγκόσμιο επίπεδο υπάρχουν καθημερινές αναφορές στις νέες αποκαλύψεις της ιστοσελίδας. Φυσικά τα γεράκια δεν έμειναν με σταυρωμένα τα χέρια. Σίγουρα σε κάποια πολύ πρόσφατα τηλεγραφήματα από τις πρεσβείες των ΗΠΑ και τις μυστικές υπηρεσίες, περιλαμβάνονται αναφορές σε κάποιον "son of a bitch Julian Assange" (με αυτά που διαβάζαμε δεν αποκλείεται καν η συγκεκριμένη φρασεολογία). Σίγουρα έχουν ξεσκονίσει ακόμα και τις κλήσεις για παράνομο παρκάρισμα που είχε ο Assange, ιδρυτής του WikiLeaks. Η απόπειρα της υπερδύναμης να επισκιάσει και να σταματήσει αυτό που άρχισε είναι όμως πολύ πιο απαράδεκτη και και εγκληματική ακόμα και από τα όσα ντροπιαστικά για τις ΗΠΑ αποτυπώνονταν στα τηλεγραφήματα.

Η "χώρα της ελευθερίας" και "των ελευθεριών". Η ελευθερία του τύπου. Η ελευθερία της έκφρασης. Τα πάντα τσαλακώθηκαν εν ριπή οφθαλμού. Οι χάρτες έγιναν απλά παλιόχαρτα. Τα όσα οι αμερικανικές κυβερνήσεις έριχναν κατά καιρούς σε χώρες εμφανώς δικτατορικές, όπως η Κίνα, εν μια νυκτί αποκαλύφθηκε ότι είναι και δικές τους πρακτικέ όταν αυτό είναι αναγκαίο. Αρχίσαμε με το σεξοσκάνδαλο,αφορμή για να συλληφθεί ο Αssange. Όλος ο πλανήτης μίλησε από την πρώτη στιγμή για πρόφαση. Ακόμα και από τα "δικά" τους ΜΜΕ ακούστηκαν τέτοιες φωνές. Στη συνέχεια ήρθαν οι αλλεπάλληλες δηλώσεις κυβερνητικών στελεχών των ΗΠΑ εναντίον του Assange προσωπικά αλλά και της WikiLeaks. Ακολούθησε, μοιραία, η σύλληψη του Assange δυνάμει του διεθνούς εντάλματος σύλληψής του. Αλλά, αλήθεια, πότε άλλοτε υπήρξε στην κορυφή της λίστας της Ιντερπόλ, καταζητούμενος για σεξουαλικά αδικήματα; Αμέσως μετά τη σύλληψη έπεσε και η πληροφορία ότι, παρότι συνελήφθη για τη διερεύνηση των συγκεκριμένων αδικημάτων, οι ΗΠΑ θα τον ζητήσουν ως ύποπτο για κατασκοπία. Ο μηχανισμός των ΗΠΑ δεν αρκέστηκε σε αυτά, αλλά πίεσε και τις εταιρίες, όπως Visa, Paypal, Mastercard, (και πέτυχε) να διακόψουν τη χρηματοδότηση της WikiLeaks. Δεν χρηματοδοτούσαν οι ίδιες οι εταιρίες την WikiLeaks. Απλά δρούσαν ως μεσάζοντες (αυτή είναι και η δουλειά τους!) διεκπεραιώνοντας τις χορηγίες φίλων προς την WikiLeaks. Προφανώς η κίνηση αυτή ήρθε μετά από σχετική πίεση ή συμφωνίες για ανταλλάγματα με τις αμερικανικές αρχές.

Η αστερόεσσα μετά και το συγκεκριμένο περιστατικό δείχνει πλέον πολύ πιο κόκκινη και τα αστέρια της πολύ πιο κίτρινα. Πιο χοντροκομμένη και άτσαλη παρέμβαση, σε τόσα πολλά επίπεδα, πραγματικά, δε θα μπορούσε να πετύχει η αμερικανική μυστική και φανερή μηχανή.