Με την ησυχία σας...

Είμαστε σχεδόν μια εβδομάδα με ολόκληρη την κυβέρνηση υπό παραίτηση. Δυο εβδομάδες με τον υπουργό εξωτερικών υπό παραίτηση. Τρεις εβδομάδες με τον υπουργό γεωργίας να ασκεί και (προσωρινά) καθήκοντα υπουργού άμυνας. Έξι εβδομάδες από τότε που ο επικεφαλής της Γραμματείας της Οργάνωσης της Κυπριακής Προεδρίας του ΣτΕ, Α. Μολέσκης παραιτήθηκε, με την ανάληψη της προεδρίας να είναι σε 11 μήνες. Είμαστε προ της περαιτέρω υποβάθμισης της πιστοληπτικής ικανότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας από τους διεθνείς οίκους αξιολόγησης. Οδεύουμε ολοταχώς στην υπαγωγή μας στον μηχανισμό στήριξης της ΕΕ. Εδώ και δυο χρόνια κρίνεται αναγκαία η λήψη μέτρων για ανακοπή της ύφεσης της οικονομίας που μέρα με τη μέρα αυξάνεται. Είμαστε τρεις εβδομάδες μετά το big bang στον ηλεκτροπαραγωγό σταθμό του Βασιλικού που άφησε 13 νεκρούς, τη χώρα χωρίς ρεύμα και την οικονομία του τόπου μερικά βήματα πάνω από την κατηγορία junk.

Υπό αυτές τις συνθήκες το μόνο πράγμα που θα έδινε μια ανάσα στον λαό και μια ακτίδα αισιοδοξίας πως θα αποφύγουμε διαφαινόμενες συνέπειες που ακολουθούν την κατάστασή μας, θα ήταν η επίγνωση ότι στο τιμόνι της χώρας υπάρχει ηγέτης. Υπάρχει ένας άνθρωπος και ένα επιτελείο που μπορεί να σκεφτεί στρατηγικές και λύσεις, και θα τολμήσει να λάβει αποφάσεις ώστε να οδηγήσει τη χώρα μακριά από το προδιαγραφόμενο τέλμα. Δυστυχής διαπίστωση κάθε εχέφρονος είναι πως, αυτή τη στιγμή, δεν υπάρχει ουσιαστικά ούτε καν τιμονιέρης. Ακόμα και αυτός που καμωνόταν ως τώρα πως ηγείτο, έχει αφήσει το τιμόνι του κράτους και προσπαθεί μόνο να συσπειρώσει και να περισώσει το κόμμα του.

Ο πρόεδρος μετά την έκρηξη φρόντισε να επιβεβαιώσει πως φοβάται και πως δεν τολμά να πάρει επιτέλους την απόφαση, έστω και αργά, ακόμα και μέσα από τα ερείπια στα οποία μας οδήγησε η στάση και η νοοτροπία του, να κυβερνήσει τον τόπο. Ακόμα και υπό αυτές τις τραγικές συνθήκες το μόνο που βλέπουμε είναι τις αλλεπάλληλες συναντήσεις στο προεδρικό, μεταξύ προέδρου και "συγκυβερνήτη", για κατάρτιση κυβέρνησης να λήγουν η μια μετά την άλλη άκαρπες και τον χρόνο βασανιστικά να περνά. Παράλληλα την Κύπρο να βυθίζεται περισσότερο με την οικονομία να στενάζει και τους οίκους να στέλλουν απανωτά χαστούκια κάθε δίμηνο. Η θλιβερή αυτή εικόνα και μόνο φωνάζει για το ποιοί είναι οι λόγοι που ανατιναχτήκαμε μόνοι μας. Έτσι ακριβώς λειτουργούσαν και πριν την έκρηξη, μόνο που τα εμπορευματοκιβώτια με την πυρίτιδα και τα εκρηκτικά δεν επέδειξαν την υπομονή (ή και την αδιαφορία) που επιδεικνύουμε εμείς καθημερινά.

Ελευθερία γνώμης

Τούτες τις μέρες κατά διαστήματα διαβάζω "Χαραυγή". Κυρίως ξεκίνησα από περιέργεια, να δώ τί λέει η "κυβερνώσα εφημερίδα" για το κακό που έφερε στον τόπο η κυβέρνηση που στηρίζει. Ανάμεσα στα διάφορα άρθρα κέντρισε το ενδιαφέρον μου μια δημοσκόπηση στην δεξιά κολώνα της διαδικτυακής παρουσίας της εφημερίδας, υπό τον τίτλο "Εκφράζω Άποψη". Προφανώς το "εκφράζω άποψη" έχει ως υποκείμενο την εφημερίδα. Αυτή "εκφράζει άποψη", υπό μορφή "ρητορικής" ερώτησης.

Η ερώτηση, όπως αυτή τίθεται, φανερώνει σαφώς τί σκοπό έχει η δημοσκόπηση: Πως δικαιολογείτε τις μεταλλάξεις ΔΗΣΥ στο Κυπριακό;. Και οι απαντήσεις που δίνει για να επιλέξουν οι αναγνώστες: α)Δικαιολογημένες; και β) Στηρίζονται σε μικροκομματικές σκοπιμότητες; Αν με την ίδια λογική άλλο έντυπο έκανε δημοσκόπηση για την έκρηξη στο Μαρί, η ερώτηση που θα έθετε μπορούσε να είναι: Ποιά είναι η πασιφανής ευθύνη του Προέδρου Δημήτρη Χριστόφια για την έκρηξη στο Μαρί; α) εξαιρετικά βαριά; β) ασήκωτη;

Ενδιαφέρον, όμως, έχουν και τα αποτελέσματα της εκφρασθείσας άποψης. Στο σύνολο των απαντήσεων 23,55% είπαν "δικαιολογημένες" και 33,38% "μικροκομματικές σκοπημότητες". Στο σύνολό τους αθροίζουν 56,93%...

Ημέρα 14

Με το ηλεκτρικό ρεύμα να διακόπτεται μέχρι και 4 ώρες στις 16 που είμαστε ξύπνιοι, με τα οχήματα της πυροσβεστικής να ουρλιάζουν κάθε μισή ώρα και να τρέχουν προς απεγκλωβισμό ατόμων από ανελκυστήρες, με τη θερμοκρασία και την υγρασία στα ύψη χωρίς την δυνατότητα χρήσης κλιματιστικών, τα οχήματα να μποτιλιάρονται στους κεντρικούς δρόμους λόγω μη λειτουργίας των φώτων τροχαίας, με τους υπαλλήλους στα γραφεία να εργάζονται πρακτικά εξάωρο και πεντάωρο και υπό τις καθόλου παραγωγικές συνθήκες "Σαχάρας", την ΑΗΚ να θρηνεί στα ερείπια του καινούριου της ηλεκτροπαραγωγού σταθμού στο Βασιλικό, την επίσημη Κυπριακή Δημοκρατία να εξαρτάται ενεργειακά από τις κατεχόμενες περιοχές της και τις άμεσες ζημιές στην οικονομία να ξεπερνούν τα 2 δισεκατομμύρια οι εκπρόσωποι του Ανορθωτικού Κόμματος του Εργαζόμενου Λαού που επειχειρούν να μας πείσουν ότι η κατάσταση που διαμορφώνεται μετά την καταστροφική έκρηξη στο Ματί δεν είναι δα και τόσο τραγική, όπως επιχειρεί η αντιπολίτευση να την περιγράψει, θα έπρεπε να γίνονται κόκκινα πανιά στα μάτια κάθε σώφρονα.

Κι όμως ακόμα υπάρχει κόσμος που διαλαλεί "ΨΗΛΑ ΤΑ ΛΑΒΑΡΑ" και συσπειρώνεται πίσω από τις γραμμές ότι στον κόσμο ξύπνησε η φασιστική διάθεση να κάνει "πραξικόπημα" για να ρίξει τον "κομμουνιστή" (όπως νομίζεί ότι είναι) πρόεδρο. Ώρες ώρες χαίρεσαι ότι ξύπνησε ο λαός κι η νεολαία...

Ανασήκωσε την πλάτη

"Ανασήκωσε την πλάτη κι απόσεισε τους Πενταδάκτυλέ μου" ήταν το τραγούδι μας πριν μερικά, όχι πολλά, χρόνια. Ακόμα και τότε, που ακουγόταν πιο πολύ τέτοιες μέρες αυτό και άλλα αντικατοχικά τραγούδια, μπορούσε κανείς να δει στο στίχο το "Ανασήκωσε (εσύ, μόνος σου) την πλάτη κι απόσεισέ τους (εσύ, μόνος σου)".

Σιγά σιγά, στα 37 χρόνια, με μηδενική διάθεση για οποιοδήποτε αγώνα, μέσα από τη βολή και την καλοπέραση που έδωσαν στον τόπο τα μετά την εισβολή χρόνια κρυφτήκαμε πίσω από την ρεαλ-πολιτικ, αισθανθήκαμε ότι υπάρχουν πραγματικότητες στο νησί και ότι αυτές είναι ανυπέρβλητες. Ή τουλάχιστον δεν αξίζει τον κόπο καν να οργανώσουμε ένα σχέδιο για υπερπήδηση των "πραγματικοτήτων" που θέτουμε στους εαυτούς μας.

Μια τραγωδία πρόσφατα ήρθε να αποδείξει περίτρανα ποιες είναι η πραγματικότητες που μας εμποδίζουν. Η βολή μας. Παρά την δυσχερή κατάσταση στην ηλεκτροδότηση μετά την καταστροφή του ηλεκτροπαραγωγού σταθμού, ήταν πολλοί, και νεότεροι και γηραιότεροι τους οποίους άκουσα με θλίψη να δηλώνουν "δεν μπορώ να ζήσω χωρίς το εαρ κοντίσιον μου".

Κάπως έτσι αφήσαμε τόσα χρόνια, όπως άρχισα με το τραγούδι, μόνο του τον Πενταδάκτυλο (και τον όποιονδήποτε άλλο πλην ημών) να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά. Έτσι κι αλλιώς εμείς φροντίσαμε να έχουμε λάβει στην ιστορία τον ρόλο της "μικρής Κύπρου" που είναι απλά και μόνο το μόνιμο θύμα παγκόσμιων πλεκτανών.

Διαδικασίες και υπευθυνότητα

Ένα από τα πράγματα που απέδειξε περίτρανα η πρόσφατη καταστροφή στον ηλεκτροπαραγωγό σταθμό με τους 13 νεκρούς είναι την προχειρότητα με την οποία τείνουμε να αντιμετωπίζουμε τα πάντα, αρνούμενοι ότι οι διαδικασίες και οι κανόνες αφορούν τις δικές μας περιπτώσεις. Γιατί στην πρόσφατη καταστροφή φάνηκε ότι δεν ακολουθήκαν ούτε οι λογικές και επιβεβλημένες διαδικασίες ασφαλούς φύλαξης του επικίνδυνου φορτίου, ούτε οι κανόνες διαχείρισης του φορτίου μετά την αποθήκευση, αλλά όπως καταδεικνύεται, ούτε οι κανόνες ασφαλούς προσέγγισης του χώρου της καταστροφής μετά. Θα είδατε ότι τα συνεργεία που έσπευσαν στην περιοχή δεν ήταν εφοδιασμένα ούτε με ειδικές στολές, ούτε καν με γάντια. Παρά μόνο 6 μέρες μετά το προσωπικό που φρουρεί τους χώρους της βάσης εφοδιάστηκε προληπτικά (!) με γάντια και μάσκες.

Και απορεί κανείς, γιατί; Για για όλα, την ανευθυνότητα, την προχειρότητα. Γιατί; Για όλα αυτά υπάρχουν σίγουρα και πάγιες διαταγές στο στράτευμα, και κανόνες στο υπουργείο εργασίας, και κανόνες στην ΑΗΚ, και στην Πυροσβεστική, την Αστυνομία, την Πολιτική Άμυνα. Σίγουρα έχουν πραγματοποιηθεί και ασκήσεις με την "εμπλοκή όλων των συνεργαζομένων τμημάτων" και είχαν δει με ικανοποίηση την αντιμετώπιση του σεναρίου της άσκησης οι ηγεσίες των τμημάτων. Όμως, στην πράξη τελικά τί εφαρμόστηκε από αυτά;

Δεν συνηθίζουμε, κακώς, ποτέ να ασχολούμαστε με κανόνες και διαδικασίες, από τα πιο απλά στα πιο σύνθετα. Και επειδή τα απλά, συνήθως, δεν έχουν συνέπειες ίσως επαναπαυόμαστε και για τα σύνθετα. Μπορεί να μην "χάλασε ο κόσμος" που ακόμα οι σημαίες 3 μέρες μετά τη λήξη του πένθους είναι μεσίστιες. Μπορεί να μην είχε τραγικό αποτέλεσμα που στις κηδείες ο Αρχηγός του ΓΕΕΦ (πχ) κατέθεσε στεφάνι μετά τις οργανώσεις και τις δημοτικές ομάδες. Μπορεί να μην χάλασε ο κόσμος επειδή ακόμα το ΓΕΕΦ στη σελίδα του δεν έχει ανακοινώσει ότι συνέβηκε το αιματηρό περιστατικό και πως η ΕΦ θρηνεί το χαμό του διοικητή του ναυτικού της και τα άλλα στελέχη και οπλίτες (και απότιση φόρου τιμής σε αυτούς), ούτε ότι παραιτήθηκε ο αρχηγός ΓΕΕΦ.

Παρομοίως και πριν από την έκρηξη. Την Τετάρτη μετά τις πρώτες εκρήξεις στα εμπορευματοκιβώτια έγινε σύσκεψη στη βάση για το θέμα. Ήταν η συσκεπτόμενη ομάδα δίπλα σε μια στοίβα εκρηκτικών υλών σε εμπορευματοκιβώτια και συνειδητοποίησε ότι τα εκρηκτικά άρχισαν αν εκρήγνυνται. Αλήθεια, πόσα από τα πρακτικά συντάχθηκαν την ίδια μέρα; Αν την ώρα της κρίσης Δευτέρα γίνεται το "προειδοποιητικό" μπαμ (γιατί τα εμπορευματοκιβώτια φαίνεται ότι προειδοποιούσαν πριν την μεγάλη έκρηξη), Τρίτη αποφασίζεις να κάνεις σύσκεψη, Τετάρτη κάνεις επί τόπου σύσκεψη, Πέμπτη γράφεις πρακτικό (ορισμένα πρακτικά γράφτηκαν και "από Δευτέρας") με τις οδηγίες και Παρασκευή καταλήγεις να γράφεις εντολές για δράσεις, οι οποίες θα εφαρμοστούν από Δευτέρας γιατί μεσολαβεί Σαββατοκύριακο, τότε μάλλον είμαστε τυχεροί που για την ώρα μόνο αυτό το κακό μας βρήκε.

Δεν επιχειρώ με κανένα τρόπο να συγκρίνω την αλυσίδα των παραλείψεων που οδήγησε στην μεγάλη έκρηξη με τα πιο πάνω παραδείγματα, απλά διαπιστώνω ότι υπάρχει παρόμοια αντιμετώπιση των πραγμάτων σε όλα τα επίπεδα, και για αυτό ευθυνόμαστε όλοι. Όλα ξεκινούν από ένα "δε βαριέσαι, άστο για μετά", ή "ας αποφασίσει ο άλλος να μην μπλέξω εγώ" των ατόμων που είναι επιφορτισμένα με την ευθύνη. Έτσι κι αλλιώς γνωρίζει αυτός που μεταθέτει τις ευθύνες του ότι η κοινωνία ποτέ δε θα του ζητήσει τον λόγο που δεν ενήργησε.

Ηθική Αυτουργία

Δεν ήταν ατύχημα, ήταν έγκλημα. Έγκλημα αδιαφορίας και ανικανότητας διοίκησης και διαχείρισης. Όπως επίτασσε η υποχρέωση της Κύπρου, αποφασίστηκε να κατασχεθεί μια τεράστια ποσότητα εκρηκτικών, που ήταν φορτίο πλοίου από το Ιράν. Ορθώς ο Πρόεδρος και τα ανάλογα τμήματα του κράτους προχώρησαν στην κατακράτηση του φορτίου. Αλλά από 'κει και πέρα, ήταν πολιτικές αποφάσεις που έλαβε ο Πρόεδρος και οι επιτελείς του αυτές που καθόρισαν τα τραγικά γεγονότα της 11ης Ιουλίου. Εσύ, Πρόεδρε και οι επιτελείς σου αποφάσισατε να τα αποθέσετε και να τα ξεχάσετε για 2,5 χρόνια δίπλα από την, ίσως, πιο νευραλγικής σημασίας ενεργειακή εγκατάσταση του νησιού. Τον μεγαλύτερο ηλεκτροπαραγωγό σταθμό της Κύπρου στο Βασιλικό. Εκεί βρήκατε να κάνετε μια εγκληματικά προχειρη απόθεση του επικίνδυνου υλικού μέσα σε εμπορευματοκιβώτια σε ένα χωράφι. Αρχικά λοιπόν ήταν η επιλογή εμείς να τα κρατήσουμε και να τα αποθηκεύσουμε "μέχρι πάρα τζει", μετά ο τόπος και κατόπιν ο τρόπος αποθήκευσης των υλικών.

Γιατί πριν φθάσει κανείς στο έγκλημα της φύλαξης του υλικού πρέπει να περάσει από την προηγούμενη απόφαση. Την επιλογή του χώρου απόθεσης του υλικού. Όπως φαίνεται στον χάρτη, το υλικό (2 χιλιάδες τόνοι εκρηκτικού σύμφωνα με τα έγγραφα της wikileaks) είχε τοποθετηθεί σε ένα χώρο μεταξύ των κτηρίων της ναυτικής βάσης και του ηλεκτροπαραγωγού σταθμού της ΑΗΚ. 300 και 400 μέτρα (!) μακριά από τις εγκαταστάσεις παραγωγής ρεύματος και τις αποθήκες καυσίμων της ΑΗΚ. Αν δεν είχες κάποιο σύμβουλο να σου πεί για τον κίνδυνο που αναλάμβανες με την απόφασή σου αυτή κύριε Πρόεδρε, τότε μάλλον έχεις επιλέξει κακούς συμβούλους. Και είναι σαφές από το μέγεθος των γεγονότων τότε (είχε εμπλακεί ο ΟΗΕ, οι ΗΠΑ, κλπ) ότι ήταν σε υψηλότατο επίπεδο, Προέδρου και υπουργών, που γινόταν η λήψη των αποφάσεων. Η απόφαση της αποθήκευσης του υλικού δεν μπορεί να αφέθηκε σε χαμηλόβαθμους τεχνοκράτες.
Και φθάνει κανείς αμέσως στο επόμενο λογικό σημείο. Πώς αποθηκεύονται τα εκρηκτικά; Στοίβα; Μέσα σε 98 στοιβαγμένα εμπορευματικιβώτια; Προσωρινά για 2,5 χρόνια; Η αναβλητικότητα της αναβλητικότητας... Γιατί το πιγκ πογκ των έγγραφων μεταξύ των κρατικών υπηρεσιών δείχνουν ότι η απόφαση να ανατιναχθεί με τόσο άδοξο τρόπο ο τόπος ήταν καθαρά πολιτική. Έγγραφα προς τα αρμόδια υπουργεία και τους υπουργούς υπήρχαν από την Εθνική Φρουρά, αλλά οι απαντήσεις από την πολιτική ηγεσία της κυβέρνησης ήταν ότι θα έπρεπε να πράγματα να μείνουν όπως ήταν για πολύ καιρό.

Είναι έγκλημα να θεωρείται και να αποδίδεται στην κακιά στιγμή, και τον μαύρο Ιούλιο το περιστατικό. Θα έπρεπε ολόκληρη η διοικητική αλυσίδα να χάσει τον ύπνο της, με πρώτο τον Πρόεδρο και τους γύρω από του, οι οποίοι με περισσό θράσος εμφανίζονται στην τηλεόραση αναιδώς να ωρύονται. Είναι τραγικό ακόμα και ως επιχείρημα κατευνασμού της κοινωνίας να παρουσιάζονται ως μεγαλείο ήθους οι παραιτήσεις των δυο, του υπουργού Άμυνας και του Αρχηγού ΓΕΕΦ. Αυτό έλειπε να μην είχαν υποβάλει και παραιτήσεις. Βεβαίως ο αρχηγός παραιτήθηκε αλλά είχε και το θάρρος να μιλήσει με τους συγγενείς και τους τραυματίες και να παραστεί στις κηδείες των θυμάτων.

Είναι απόδειξη οικτρής αποτυχίας των επιλογών του προέδρου της Δημοκρατίας η επιχειρούμενη από τον περίγυρο του (γιατί ο ίδιος μετά το συμβάν κρύβεται) αθώωση του Προέδρου λόγω άγνοιας και βλακείας. Δεν μπορεί να ισχυρίζεται το προεδρικό ότι ο Πρόεδρος δεν ήξερε για τα εκρηκτικά, δεν κατάλαβε την επικινδυνότητα της απόθεσής τους για 3 χρόνια δίπλα στο ενεργειακό κέντρο του νησιού. Ο Ο ισχυρισμός και μόνο των πιο πάνω από τους στενούς του συνεργάτες ακούγεται ως περισσότερο από ατράντακτη απόδειξη ανεπάρκειας και πολιτικής ευθύνης. Ως εκ τούτου η λύση της υποβολής της παραίτησης του και της ειλικρινούς του απολογίας για αυτά που έκανε και για όσα δεν κατάλαβε ότι πρέπει να κάνει, φαίνεται ως η μόνη ηθική για αυτόν έξοδος.

Αρχοντοχωριατισμός;

Σε σεμνή τελετή που πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη το πρωί στο αεροδρόμιο Λάρνακας, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Δημήτρης Χριστόφιας, αποκάλυψε τρεις κίονες που έχουν τοποθετηθεί απέναντι από την είσοδο αναχωρήσεων του αεροδρομίου, για να υπενθυμίζουν τις ιστορικές επισκέψεις στην Κύπρο Πάπα Βενέδικτου XVI, του Προέδρου της Ρωσικής Ομοσπονδίας, Ντμίτρι Μετβιέντεφ και της Καγκελαρίου της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, Άγκελα Μέρκελ. Μετά τις πετυχημένες επισκέψεις ξένων ηγετών, η Κύπρος βγήκε πιο ισχυρή στο διεθνή χώρο, δήλωσε ο πρόεδρος Χριστόφιας, προσθέτοντας ότι η ενίσχυση της συνεργασίας της Κύπρου με τους ξένους ηγέτες ενίσχυσε και τις πρωτοβουλίες και θέσεις της κυβέρνησης στη διαδικασία για την επανένωση του τόπου.

Σε χαιρετισμό του στην τελετή εγκαινίων του Πάρκου Αρχηγών Κρατών στο Διεθνές Αεροδρόμιο Λάρνακας, που δημιουργήθηκε με πρωτοβουλία της εταιρείας Hermes Airports, ο πρόεδρος Χριστόφιας ανέφερε ότι το Πάρκο δημιουργήθηκε προς τιμή των ξένων ηγετών που επισκέπτονται την Κύπρο και περιλαμβάνει ένα ομοίωμα αρχαίου κίονα για κάθε επίσκεψη ξένου ηγέτη.
Πάρκο Αρχηγών Κρατών εγκαινιάστηκε στο Διεθνές Αεροδρόμιο Λάρνακας, ο Φιλελεύθερος, 23/06/2011

Αρχοντοχωριατισμός είναι να νομίζεις ότι έγινες κάτι επειδή στάθηκε δίπλα σου κάποιος που θεωρείς σημαντικό, και να το λες και να το λες και να το λες... Αρχοντοχωριατισμός είναι να στήνεις κολόνες στο αεροδρόμιο προς τιμήν των ξένων ηγετών που επισκέπτονται την Κύπρο. Τελεία. Βέβαια, πρέπει να ομολογήσω και την μεγάλη παράλειψη. Δεν δεν έβαλε και μια κολόνα για τον φίλο πρόεδρο της Συρίας Ασαντ. Γιατί και αυτός ήρθε στην Κύπρο. Ή δεν βάζουμε κολόνες για όλους; Μαζί και μια κολόνα για τον πρόεδρο της Σέρβίας που δεν πρόλαβε σχεδόν να φύγει από το νησί. Άρα, χρωστούμε κολώνες σε κόσμο.

Επίσης, παλαιότερα ήρθε και ο Στεφανόπουλος στην Κύπρο, άρα μια κολόνα γαλανόλευκη επιβάλλεται για την επίσκεψη του. Όλοι δε θυμούνται και την επίσκεψη στην Κύπρο της Βασίλισσας της Αγγλίας, η οποία είναι αρχηγός και του κράτους της Αυστραλίας αλλά και του Καναδά, άρα τρεις κολόνες στην Ελισάβετ.

Φανταστείτε δε, τί χαμός από κολώνες θα γινόταν στο αεροδρόμιο στην Ουάσιγκτον, ή στις Βρυξέλλες, στο Λονδίνο, όπου κάνουν αβέρτα επισκέψεις οι αρχηγοί κρατών...

Δείξε μου τον φίλο σου

O tempora! O mores! Κάποιος που κλέβει και συλληφθεί, πώς τιμωρείται; Επιστρέφει τα κλεμμένα και συγχωρείται. Αν δεν συλληφθεί; "Σε καλή μεριά" τα κλεμμένα και αλί σε αυτόν που τα κλαίει.

Σταχυολογώντας τα πρακταία κορυφαίων αξιωματούχων της Δημοκρατίας βρίσκει κανείς ότι: Ο ένας πήρε με αδιαφανή και παράτυπο τρόπο χρήματα για εμφυτεύσεις δοντιών (σε κάποιον). Ο άλλος αμέλησε να κάνει φορολογικές δηλώσεις επί μια δεκαετία. Ο τρίτος μόνο που δεν πρόλαβε να διορίσει και τα γατιά του στην υπηρεσία της οποίας προΐστατο (μέχρι χθες). Ο άλλος είχε στήσει μηχανογραφικό σύστημα για έλεγχο της προόδου των ρουσφετιών μέσα στην ίδια την Προεδρία της Δημοκρατίας. Όλοι τους υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι, αδρά αμοιβόμενοι για τις υπηρεσίες που κλήθηκαν από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να παράσχουν. Αρκετοί δε εξ΄αυτών και φίλοι του Προέδρου. Ατυχώς για αυτούς, ήλθε η αποκάλυψη των πραξεων τους από τον τύπο. Κοινό χαρακτηριστικό της αντίδρασης των αξιωματούχων; Όλοι τους είχαν την καλή διάθεση και τιμιότητα, ή το απύθμενο θράσος και καθόλου αιδώ, να αναγνωρίσουν ότι, αφού τους έπιασαν να παρανομούν και αυτό κατέληξε και πρωτοσέλιδο στον ημερήσιο τύπο, όφειλαν να διορθώσουν τις ανομίες τους. Ο πρώτος δίνοντας τα χρήματα, ο δεύτερος υποβάλλοντας φορολογικές δηλώσεις τελικά και οι άλλοι δυο παραιτούμενοι των καθηκόντων τους. Τί τίμια κοινωνία, τί ωραίοι άνθρωποι, τί αγνότις προθέσεων!

Αυτός δε, που τους διόρισε στις θέσεις τους και τους ανεχόταν τόσο καιρό (έστω εν αγνοία) να παρανομούν, αφού αποκαλύφθηκαν οι πομπές τους, γιατί ποτέ δεν επεμβαίνει; Και δεν εννοώ παρασκηνιακά που και αν το κάνει δε φαίνεται, εννοώ δημόσια. Κάθε μέρα μιλά 3 ώρες σε κανάλια. Ούτε ένα νί δεν βρίσκει να πει; Να αποστασιοποιηθεί έστω; Να καλέσει τη δικαιοσύνη να ελέγξει τα περιστατικά βαθύτερα από όσο έπραξε ο τύπος; Δε χρειάζεται να γίνει κάτι περισσότερο; Απλά πιάσαμε τον αξιωματούχο να παρανομεί, το παραδέχθηκε και όλα πλέον είναι εντάξει; Αυτή είναι η αποφασιστικότητα με την οποία δομείται η δίκαιη κοινωνία; Η αριστερή επανάσταση και η ιδεολογία συμψηφισμένες τελικά, σε όρους εξουσίας, δεν έφεραν άλλο αέρα, παρά μοναχά μια άλλη μπόχα σαπίλας.

"Μπάτε σκύλοι..." η Προεδρία

Ξεκινήσαμε με τον διορισμό του "φίλου" και συγκατοίκου στις Βρυξέλλες της κόρης του Ανδρέα Μολέσκη, Θάνου Καγιάρα, ως συντονιστή οργανωτικών θεμάτων της προεδρίας στις Βρυξέλλες, πόστο για το οποίο θα λάμβανε €120000 σε 24 μήνες. Ο Καγιάρας είχε παραιτηθεί τελικά από τη θέση μετά τις αποκαλύψεις της εφημερίδας "Πολίτης" προ εβδομάδων,τόσο για την πληρότητα του βιογραφικού του, όσο και για τον τρόπο επιλογής του για τη θέση. Ο κ. Μολέσκης αρχικώς δήλωνε ότι μόνο κοινωνική γνωριμία είχε με την κόρη του ο συγκεκριμένος (μέχρι που μάθαμε ότι συγκατοικούν) και ότι διορίσθηκε ως ο καταλληλότερος με βάση τα προσόντα του στη θέση.

Η γενική ελέγκτρια πάντως (ευτυχώς για μας) σχημάτισε άλλη άποψη για το θέμα και για τις προσλήψεις επιστημονικού προσωπικού στις Βρυξέλλες για την προεδρία, και σήμερα συζητείται το θέμα στη Βουλή.

Η έκθεση της Γενικής Ελέγκτριας, αναφέρει με πάσα λεπτομέρεια τις διαδικασίες που ακολουθήθηκαν και βήμα με βήμα καταλήγει σε συμπεράσματα, που εκθέτουν τόσο τον ίδιο τον κ. Μολέσκη, όσο και τους υφιστάμενους του, που εξέτασαν τις αιτήσεις και είχαν ευθύνη για τη διαδικασία.

Η Χρυστάλλα Γιωρκάτζη εντοπίζει ακόμα και «επιστολές προθέσεως» υποψηφίων (και του κ. Καγιάρα, που τελικά προσλήφθηκε) «γραμμένες με το ίδιο λεκτικό και την ίδια ακριβώς φρασεολογία και σειρά», ενώ μ’ αυτό και άλλα στοιχεία αφήνει σαφώς να φανεί ότι όλη η διαδικασία ήταν στημένη και γεμάτη παρατυπίες.

Πόρισμα-«φωτιά» της Γ.Ελέγκτριας, Ο Φιλελευθερος, 21/6/2011

[...] Ενδεικτικό στοιχείο της Έκθεσης είναι η διαπίστωση ότι οι επιστολές προθέσεως που απέστειλαν οι Αθανάσιος Καγιάρας και η υποψήφια Φούλα Τελεβάντου, με τις οποίες εκδήλωναν το ενδιαφέρον τους για υποβολή προσφοράς ήταν σε μεγάλο βαθμό ίδιες, τόσο που η γενική ελέγκτρια αναφέρει: «Συνάγεται ότι ετοιμάστηκαν κατόπιν συνεργασίας, γιατί πώς αλλιώς μπορεί να εξηγηθεί η χρήση της ίδιας φρασεολογίας και δομής από τους μειοδότες;» Φυσικά η μόνη διαφορά ήταν πως ο κ. Καγιάρας ζήτησε 119.000 ευρώ (από τα 120.000 που ήταν και το όριο που έθεσε η Γραμματεία) ενώ η Φούλα Τελεβάντου –όπως και οι υπόλοιποι προσφοροδότες και φίλοι–, ζήτησαν 119.500 ευρώ. Χαρακτηριστικά το πόρισμα της έκθεσης αναφέρει πως: «οι δύο επιστολές διαφέρουν μόνο στο όνομα, στους τίτλους σπουδών και τα χρόνια [...]

Ξεσκεπάζονται οι ενέργειες Μολέσκη, Καθημερινή, 21/06/2011

Η ελέγκτρια δηλαδή μιλά ξεκάθαρα για διορισμό ημετέρου, με στημένους διαγωνισμούς στους οποίους συμμετείχαν φίλοι με σκοπό να διοριστεί ο Καγιάρας. Χθες εξάλλου δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Φιλελεύθερος ότι και η κόρη Μολέσκη από την 1η Ιουλίου θα εργάζεται στις Βρυξέλλες για τις ανάγκες της κυπριακής προεδρίας. Ο διορισμός της σύμφωνα με το δημοσίευμα προέκυψε ύστερα από συνέντευξη σε τριμελή επιτροπή υπό την προεδρία λειτουργού του υπ. οικονομικών, ενώ ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, ερωτηθείς απάνάντησε ότι το θέμα ελέγχει η γενική ελέγκτρια. Βεβαίως, για να είμαστε δίκαιοι, ακόμα, δεν έχει προκύψει κάτι για το διορισμό της κόρης. Απλά σημειώνεται ως γεγονός ότι και η κόρη προσλήφθηκε και ο φίλος της κόρης.

Πάντως τα περιστατικά που ακούγονται το τελευταίο διάστημα και η στάση που επιδεικνύει ο κ. Μολέσκης είναι εξόχως προκλητικά για την κοινή γνώμη και καλό θα ήταν να βοηθήσει τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας (επιλογή του οποίου ήταν ο διορισμός) με την υποβολή της παραίτησής του, ή ο Πρόεδρος, στο τέλος της ημέρας, να δείξει στον κ. Μολέσκη την πόρτα τη εξόδου αφού ο ίδιος δεν επιδεικνύει την ανάλογη ευθιξία. Είναι ήδη απαράδεκτο το ότι τόσες εβδομάδες εξακολουθεί να παραμένει στη θέση του μετά από το όλο θέμα που προέκυψε με τον διορισμό.

Πύργος της Βαβέλ στο Μοναγρούλλι

Μια αμφιλεγόμενης αισθητικής και καταβολών, αλλά αναμφίβολα εντυπωσιακού μεγέθους, κατασκευή ετοιμάζονται να χτίσουν Ρώσοι επιχειρηματίες σε έκταση της Εκκλησίας της Κύπρου, στο Μοναγρούλλι. Ο λόγος για το μεγαλύτερο, σύμφωνα με τα σχέδια (τους), άγαλμα στον κόσμο, τον «Καλό Άγγελο του Κόσμου», ένα πελώριο μνημείο 135 μέτρων, που θα τοποθετηθεί στο επιστέγασμα ενός επίσης μεγάλου συνεδριακού κέντρου που θα χτιστεί στην περιοχή, «χαιρετίζοντας» όσους θα βλέπουν από τη θάλασσα την παραλία του Αγίου Γεωργίου. Ως εμπνευστής και δημιουργός του έργου εμφανίζεται η «Διεθνής Λέσχη Φιλανθρώπων της Ευρώπης» («International Club of Philanthropists of Europe»), ένα ρωσικό ίδρυμα που βρίσκεται από το 2009 και στην Κύπρο (μετά τη Ρωσία, τη Σλοβακία και το Κιργιστάν). Οι άνθρωποι της Λέσχης έχουν ήδη συμφωνήσει με την Εκκλησία της Κύπρου, προκειμένου να νοικιάσουν από αυτήν, σε μακροπρόθεσμο χρονικό ορίζοντα, το οικόπεδο στο οποίο θα χτιστεί η όλη κατασκευή. Αρωγός τους στο έργο είναι και η κοινότητα Μοναγρουλλίου, η οποία αρχικά εκφράζει τον ενθουσιασμό της για την επένδυση στην περιοχή.

Ένας θεόρατος άγγελος στο Μοναγρούλλι, "Πολίτης" 10/06/2011

Αυτό που λέει ο λαός "όλα τά 'χε η Μαριωρή..." ο "καλός άγγελος του κόσμου" της έλειπε. Συγγνώμη, αλλά διαβάζοντας το άρθρο σε κάποια φάση τρόμαξα και γέλασα. Πάμε καλά; Καλά στο χωριό πρέπει να έχουν τρελαθεί από τη χαρά τους. Ακόμα η απορία στο Μοναγρούλλι είναι "πού στο καλό μας βρήκαν οι Ρώσοι και ήρθαν να επενδύσουν;" και μετά "τί ακριβώς θα κτίσουν"; Η δε αρχή του χωριού, δηλώνει ότι, προσβλέπει στις ορδές τουριστών που θα επισκεφθούν στο μέλλον το Μοναγρούλλι για να δουν από κοντά τον "άγγελο". Είμαι σίγουρος ότι και το καφενείο του χωρίου θα ανακαινιστεί για να μπορέσει να προσφέρει φιλοξενία του επιπέδου που απαιτούν οι επισκέπτες του "αγγέλου". Μεγαλοπιανόμαστε στην Κύπρο και καλά ίσως θα κάνουμε να θυμόμαστε πού και πού να πατούμε επί της γής γιατί αλλιώς οι προσγειώσεις μπορεί να είναι ανώμαλες (που λέει και ο Αρχιεπίσκοπος, ο οποίος ειρήσθω εν παρόδω είναι και αυτός -η Εκκλησία- που νοίκιασε το τεμάχιο επί του οποίου πρόκειται να ανεγερθεί ο "άγγελος").

"Είναι για να εκμεταλλευτούν την περιοχή μας εδώ, γιατί είμαστε ένα σταυροδρόμι ηπείρων, για σκοπούς συνεδρίων, για εκθεσιακό χώρο και για παγκόσμιας εμβέλειας εκδηλώσεις. Και θέλουν να κάνουν κάτι, το οποίο να μείνει για πάντα στους αιώνες και να θεωρείται ένα θαύμα"

Κοινοτάρχης Μοναγρουλλίου, δήλωση στον "Πολίτη" 10/06/2011

135 μέτρα μνημείο θα είναι ο φαραωνικός "άγγελος", στα πρότυπα, μάλλον, του Χριστού του Ρίο ντε Τζανέιρο, καπάκι σε ένα συνεδριακό κέντρο, ένα θέατρο μια εκκλησία (μοντέρνα). Το συνολικό κατασκεύασμα θα είναι ψηλότερο και από το άγαλμα της ελευθερίας στη Ν. Υόρκη και από τον Χριστό στο Ρίο. Θέλει να το κατασκευάασει η Διεθνής Λέσχη Φιλανθρώπων και Προστατών της Ευρώπης - International Club of Philanthropists and Patrons of Europe, που "αντιπροσωπεύει μία νέα, παγκόσμια ελίτ, επιτυχημένους ανθρώπους, οι οποίοι έχουν φτάσει σε υψηλή πνευματική ανάπτυξη και έχουν μεγάλο παγκόσμιο κύρος και προοδευτική σκέψη για την τρίτη χιλιετία" (σύμφωνα με την ιστοσελίδα τους). Η λέσχη δραστηριοποιείται στην Κύπρο, τη Σλοβακία, τη Ρωσία και το Κιργιστάν. Το όλο θέμα δεν ξέρω πώς να το δω. Όντως κάποιοι έχουν τόσα πολλά λεφτά και τόσο ατυχείς ιδέες; Και αυτή είναι και η υψηλής πνευματικής ανάπτυξης ελίτ;

Εν πάση περιπτώση, το όλο εγχείρημα βρίσκεται στα αρχικά ακόμα στάδια, των αδειοδοτήσεων, το δε άρθρο στον Πολίτη αναφέρει ότι έχει ήδη τοποθετηθεί ο θεμέλιος λίθος του εργου. Ελπίζουμε στα πολεοδομικά συμβούλια!