Μαζωνάκης: νέο look

Κατά την πρόσφατη διαδρομή μου μέσω της ελληνικής πρωτεύουσας, διαπίστωσα ότι η Αθήνα είναι γεμάτη από αφίσες με το νέο look του Μαζωνάκη, στο οποίο είναι κάπως... κίτρινος. Βλέποντας συνεχώς όλες τις εικόνες στους δρόμους το μόνο που μου ερχόταν στο μυαλό είναι:

Τέλος εποχής

Μέσα σε ένα διάστημα μερικών ημερών η αεροπορική βιομηχανία της Ευρώπης διέγραψε από τους αιθέρες δυο εταιρίες. Την Ισπανική spanair ιδρυθείσα το 1986 με έδρα τη Βαρκελώνη και ένα στόλο 29 αεροσκαφών και την Ουγγρική Malev, κρατική εταιρία από το 1946 και εθνικό αερομεταφορέα της Ουγγαρίας. Και οι δυο εταιρίες παρά τα σπασμωδικά μέτρα και τις περικοπές στις οποίες κατέφυγαν δεν κατάφεραν να ανακόψουν την πορεία στην οποία εισήλθαν λόγω της οικονομικής κρίσης αλλά και του τρόπου λειτουργίας τους. Από την άλλη, το κενό που άφησαν πίσω τους ήρθαν να καλύψουν άλλες εταιρίες, όπως η ιρλανδική Ryanair η οποία ανακοίνωσε την ίδρυση μιας βάσης στη Βουδαπέστη με 4 αεροσκάφη εκμεταλλευόμενη το κενό που αφήνει η Malev αλλά και πακέτων "διάσωσης" των επιβατών που έμειναν καθηλωμένοι στα αεροδρόμια της Ευρώπης λόγω των πτωχεύσεων. Το εντυπωσιακό της ευελιξίας της εταιρίας είναι ότι ανακοίνωσε τη δημιουργία της βάσης και την έναρξη των πτήσεων δίνοντας χρόνο προετοιμασίας του εγχειρήματος 2 εβδομάδες. Είναι προφανές ότι επί χάρτου πρέπει να είχαν γίνει προεργασίες για να είναι έτοιμη η εταιρία σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο να εκμεταλλευτεί αμέσως το κενό. Αυτό το ακαριαίο αντανακλαστικό είναι που λείπει από πολλές αεροπορικές και μη εταιρίες που για χρόνια ζούσαν και λειτουργούσαν σε πολύ διαφορετικό περιβάλλον. Αυτή η μη προσαρμογή στις συνθήκες του σήμερα είναι που άφησε στην ιστορία και την Ολυμπιακή στην Ελλάδα, τη Swissair στην Ελβετία και απειλεί και τις ντόπιες Κυπριακές Αερογραμμές. Η κυβέρνηση αυτή την περίοδο ανακοίνωσε ότι τελικώς ψάχνει για στρατηγικό επενδυτή ώστε να πωλήσει το πλειοψηφικό πακέτο των μετοχών της εταιρίας. Είναι η ύστατη απόπειρα διάσωσης της. Βασικά θα έλεγα ότι είναι η παρθενική απόπειρα διάσωσής της αφού είναι η πρώτη φορά που θα επιχειρηθεί να αφεθεί η εταιρία να λειτουργήσει μακριά από κρατικά διορισμένο διοικητικό συμβούλιο, το οποίο συνήθως στην ιστορία απήρτηζαν δεινόσαυροι της πολιτικής και απόμαχοι των κομματικών λιστών που ουδεμία σχέση είχαν με την αεροπορική βιομηχανία και ενίοτε και με το επιχειρείν. Αυτή λοιπόν είναι η μόνη προσπάθεια της εταιρίας να καταφέρει να κολυμπήσει στα βαθιά, χωρίς τα κυβερνητικά βαρίδια στο συμβούλιο της αλλά και χωρίς τα οικονομικά σωσίβια που της πετούσε κατά καιρούς η εξουσία ώστε να συνεχίζει να φιλοξενεί τα κρατικά βαρίδια.

Φανταστείτε έναν κόσμο χωρίς Wikipedia

Σήμερα η Wikipedia "βγάζει" μαύρο.

Δεν δίνει πρόσβαση στην αγγλική της έκδοση σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την προτεινόμενη νομοθεσία που συζητείται στο αμερικανικό κογκρέσο αναφορικά με τα πνευματικά δικαιώματα και το ίντερνετ. "Φανταστείτε έναν κόσμο χωρίς ελεύθερη γνώση" είναι ο τίτλος στην οθόνη που βλέπει όποιος προσπαθεί να διαβάσει κάποιο άρθρο της εγκυκλοπαίδειας. "Φανταστείτε έναν κόσμο χωρίς Wikipedia και Google είναι ο άμεσός μου συνειρμός. Η wikipedia, κακά τα ψέματα, σε αυτή την περίοδο της ανθρωπότητας εκτελεί χρέη μεγάλου επιμορφωτή. Από καθημερινές απορίες του τύπου "τί είναι τα νησιά bikini;" μέχρι επαγγελματικά ερωτήματα αλλά και ακαδημαϊκές έρευνες. Εκπονούνται πτυχιακές εργασίες στα πανεπιστήμια του πλανήτη με (κρυφή) πηγή την wikipedia. Μια μέρα "μαύρης απεργίας" μιας online εγκυκλοπαίδειας, με τα τρωτά και τα άσχημά της,  είναι αρκετή για να αντιληφθούμε πόσο η ζωή μας σχετίζεται πλέον με αυτά τα πράγματα!

1 μέρα μετά το Μαρί

Καταδικάστηκε για εισαγωγή και εμπορία 12 κιλών κοκαΐνης και 189 κιλών κάνναβης, αλλά, παρ’ όλα αυτά, κυκλοφορεί ελεύθερος με άδεια η οποία του δόθηκε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.

Πρόκειται για τον επιχειρηματία Ντίνο Κωνσταντίνου, ο οποίος βρίσκεται εκτός φυλακών από τις 11 Ιουλίου, όταν και υπεγράφη από τον Πρόεδρο Χριστόφια η πρώτη αναστολή της ποινής. Αρχές Δεκεμβρίου δόθηκε η τρίτη κατά σειρά τρίμηνη αναστολή της ποινής.
Ο καταδικασθείς επικαλείται λόγους υγείας και επιτυγχάνει με αυτόν τον τρόπο να βρίσκεται εκτός των Κεντρικών Φυλακών και να κυκλοφορεί ανενόχλητος, παρά το γεγονός ότι, με απόφαση του Κακουργιοδικείου τον Απρίλιο του 2010, έχει χαρακτηριστεί «εχθρός της κοινωνίας», αφού έσπερνε τον αργό θάνατο

Ελεύθερος με προεδρική άδεια - Πολίτης, 03/01/2012

Μία μέρα μετά το Μαρί. Μια μέρα μετά που ο πρόεδρος της Δημοκρατίας δια των ενεργειών του και των παραλείψεών του έφερε τη χώρα μπροστά στο χαμό 13 ανθρώπων και στην καταστροφή του ενεργειακού της κέντρου. Τότε που ήμασταν στο σκοτάδι αφού η χώρα είχε χάσει την επάρκεια σε ηλεκτρικό ρεύμα ως αποτέλεσμα της καταστροφής στο Μαρί. Τότε που περιμέναμε όλοι εναγωνίως να βγεί ο Πρόεδρος να μιλήσει για το θέμα. Θυμηθείτε ότι το πρώτο διάγγελμά του ήταν 3 μέρες μετά την έκρηξη, στις 13 Ιουλίου. Σε εκείνο ακριβώς το διάστημα, που ο Πρόεδρος κρυβόταν, έκανε και κάτι άλλο. Έδινε αναστολές φυλάκισης σε ανθρώπους που καταδικάστηκαν ως "εχθροί της κοινωνίας". Σε ανθρώπους που συνελήφθησαν για εμπορία 200 κιλών ναρκωτικών. Αυτό υπέγραφε ο αθεόφοβος στις 11 Ιουλίου. Μια μέρα μετά που είχε διαλύσει τον τόπο. Και χρησιμοποιώ και την επισήμανση φίλου, ότι ο πρόεδρος δεν δίναται να παραχωρεί χάρη σε κατάδικους για εμπορία ναρκωτικών και για αυτό το λόγο του παραχωρεί τρίμηνες αναστολές της ποινής. Μπράβο ρε "δίκαιη κοινωνία" με "πρόεδρο με ανθρωπιά". Να σε χαιρόμαστε.

10 χρόνια μετά

Η στιγμή.

Ήταν Πρωτοχρονιά του 2002, μόλις είχε γυρίσει ο χρόνος όταν οι Έλληνες γίνονταν μάρτυρες μιας ιστορικής στιγμής για τη χώρα. Ο τότε πρωθυπουργός της Ελλάδος, ο Κώστας Σημίτης, πραγματοποιούσε από ΑΤΜ την πρώτη ανάληψη που γινόταν στην Ελλάδα σε ευρώ. Ήταν η στιγμή που η δραχμή περνούσε πια στην ιστορία.

Από ρεπορτάζ του Βρετανικού BBC, θυμόμαστε ότι η εισδοχή της χώρας στο Ευρώ συνοδεύτηκε με ελαφρές δυσκολίες, και για το κλείδωμα της ισοτιμίας με τη δραχμή αλλά και με ένα πακέτο μέτρων λιτότητας ώστε να επιτευχθούν τα κριτήρια σύγκλισης.

Ο τότε υπουργός οικονομίας Γιάννος Παπαντωνίου, περιέγραφε την είσοδο της χώρας στο Ευρώ ως μια ιστορική μέρα που θα ενέτασσε την Ελλάδα στον πυρήνα της Ευρώπης. Ο τότε πρόεδρος της ΕΚΤ Wim Duisenberg προειδοποιούσε ότι η χώρα θα χρειαζόταν να καταβάλει σκληρές προσπάθειες για βελτίωση των οικονομικών παραγόντων και κυρίως για να ελέγξει τον διογκούμενο της πληθωρισμό.

Δέκα χρόνια μετά το μόνο που μένει είναι το Ευρώ και η λιτότητα. Η χώρα επ' ουδενί δεν κατόρθωσε να ελέγξει τα οικονομικά της προβαίνοντας σε σχεδόν τακτικές μνημειώδεις σπατάλες πόρων χωρίς προφανή αποτελέσματα και δίνοντας ατελείωτα παραδείγματα διασπάθισης εγχώριων και κοινοτικών χρημάτων κάτω από τραπέζια και χωρίς από αυτά να επωφελείται αναπτυξιακά η οικονομία. Η παγκόσμια οικονομική κρίση και η ακόλουθη κρίση χρέους στην Ευρωζώνη έφεραν την Ελλάδα, όπως σωστά είχε προβλέψει ο Γιάννος Παπαντωνίου πριν 10 χρόνια, στην καρδιά της Ευρώπης. Στην καρδιά του προβλήματος χρέους της Ευρώπης. Το οικοδόμημα του Ευρώ, με τα πολλαπλά του προβληματα και τις δαιδαλώδεις διαδικασίες λήψης αποφάσεων και τη διστακτικότητα των Ευρωπαίων να σκεφτούν ευρωπαϊκά μπροστά στα εγχώρια πολιτικά κόστη σε συνδυασμό με τα ατέλειωτα ζητήματα στην εσωτερική λειτουργία της Ελληνικής οικονομίας κάνουν τη δεκαετή επέτειο από την είσοδο του Ευρώ στη ζωή των Ελλήνων και των Ευρωπαίων μια όχι και τόσο λαμπρή επέτειο.

Και επειδή λένε ότι πολλές φορές η ιστορία επαναλαμβάνεται σαν φάρσα, δείτε πιο κάτω το υπόλοιπο της πιο πάνω φωτογραφίας. Δίπλα στον Κώστα Σημίτη φαίνεται το ΑΤΜ της Εθνικής Τράπεζας από όπου έγινε η ανάληψη των μετρητών και ένας ακόμα κύριος.

Ο Λουκας Παπαδήμος. Τότε χειροκροτών τον πρωθυπουργό ως διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, σήμερα προσπαθεί να πιλοτάρει τη χώρα στην τελευταία προσπάθεια αυτή να αποφύγει την συντριβή, έχοντας όμως παράλληλα αρκετά αχρείαστα βαρίδια του παλαιοκομματικού βαθέος κράτους της Ελλάδας που δημιουργούν επιπρόσθετα προβλήματα στην απέλπιδα του προσπάθεια.

Σε παράλληλο σύμπαν

Διαβάζω στον τύπο, αναφορικά με το θέμα που προέκυψε αιφνιδίως και Χριστουγεννιάτικα (!), όταν η Ελληνική Δικαιοσύνη αποφάσισε άρον άρον να θέσει υπό σύλληψη τον γέροντα της Μονής Βατοπεδίου του Αγίου Όρους Εφραίμ. Πέφτω σε δηλώσεις που έκανε για το θέμα ο Μητροπολίτης Πάφου:

Ο Πάφου Γεώργιος ανέφερε ότι όσοι επέλεξαν να ακολουθήσουν το μοναχικό βίο «δεν πρέπει να ασχολούνται με δραστηριότητες, οι οποίες τους αποπροσανατολίζουν από το στόχο τους και σκανδαλίζουν τον κόσμο».

Αποπροσανατολίζουν και σκανδαλίζουν επίσης, είπε, «άμεσες δοσοληψίες, οικονομικές, εμπορικές και κτηματικές, όπως και η περιφορά ιερών κειμηλίων ανά τον κόσμο με έμμεσο στόχο το κέρδος».[...]

Αλληλοσυγκρουόμενες δηλώσεις Μητροπολιτών για τον Εφραίμ, kathimerini.com.cy

Προσπερνώ το ότι από τις δηλώσεις απουσιάζει πλήρως ένας λόγος συμπόνιας για τον δοκιμαζόμενο εν Χριστώ αδελφό του και ιερωμένο, έστω και λόγω Χριστουγεννιάτικης αβροφροσύνης ή Χριστιανικής αγάπης. Μένω άναυδος διαβάζοντας με πόση υποκρισία προσφέρονται νουθεσίες και συμβουλές προς τους ιερωμένους στις επόμενες προτάσεις. "Δεν πρέπει να ασχολούνται με δραστηριότητες οι οποίες τους αποπροσανατολίζουν από το στόχο τους και σκανδαλίζουν". Και το λέει ο άνθρωπος που έχει κάνει άνω κάτω μια πόλη επειδή με το έτσι θέλω του ήρθε να κτίσει μεγαλοπρεπή ναό μέσα στο δημόσιο κήπο, ξεπαστρεύοντας κάθε δόση πρασίνου που άφησε ο δήμος. Μιλά για δοσοληψίες οικονομικές εμπορικές και κτηματικές οι οποίες σκανδαλίζουν, ο Μητροπολίτης του οποίου η Μητρόπολη πριν λίγα χρόνια αγόραζε και πουλούσε γήπεδα γκόλφ και καταλήμματα που διατηρούσε στην Τσάδα. Και που ακόμα λειτουργεί ξενοδοχεία 5 αστέρων στην Πάφο. Για να μην επεκταθούμε και στην υπόλοιπη επιχειρηματική δραστηριότητα των αδελφών Μητροπόλεων της Κύπρου ή της Αρχιεπισκοπής. Εδώ ο Αρχιεπίσκοπος γύριζε την Ελλάδα και έκανε πριν μερικά χρόνια εγκαίνια στα υποκαταστήματα της τράπεζας στην οποία είναι μεγαλομέτοχος η Εκκλησία της Κύπρου. Δύο είναι τα τεινά. Είτε οι ιεράρχες της Κύπρου ζούν σε ένα παραμυθένιο κόσμο όπου η ενημέρωση του ποιμνίου -θεωρούν ότι- γίνεται μόνο από άμβωνος τις Κυριακές μετά τη λειτουργία, είτε απλά νιώθουν αρκετά δυνατοί ώστε πιστεύουν πως δεν τους αγγίζει η φθορά που υφίστανται στα μάτια του λαού με παρόμοιου τύπου υποκριτικές εμφανίσεις.

Η Βόρεια Κορέα της ανάπτυξης

Η ΚΕ του ΚΚΕ απέστειλε στην ΚΕ του Κόμματος Εργατών Κορέας το ακόλουθο συλλυπητήριο μήνυμα για το θάνατο του Κιμ Γιονγκ Ιλ:
«Η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ εκφράζει τα θερμά της συλλυπητήρια στην ΚΕ του Κόμματος Εργατών Κορέας, στην ηγεσία της ΛΔ Κορέας και στο λαό της για το θάνατο του Κιμ Γιονγκ Ιλ, Γενικού Γραμματέα του Κόμματος Εργατών Κορέας.
Ο λαός της ΛΔ Κορέας έχει δικαίωμα να προχωρήσει στο δρόμο ανάπτυξης που έχει επιλέξει ενάντια στις κάθε λογής ιμπεριαλιστικές παρεμβάσεις στο εσωτερικό της χώρας.
Η υπεράσπιση του δικαιώματος αυτού έχει ιδιαίτερη σημασία σήμερα που καιροφυλακτούν οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, εντείνουν την επιθετικότητα και πληθαίνουν τους τυχοδιωκτισμούς τους κατά της ΛΔ Κορέας.
Το ΚΚΕ αντιτάσσεται στα σχέδια αυτά. Στέκεται αλληλέγγυο με τον αντιιμπεριαλιστικό αγώνα του Κόμματος Εργατών Κορέας και του κορεάτικου λαού».

Συλλυπητήριο για το θάνατο του Κιμ Γιονγκ Ιλ, Ριζοσπάστης - 20/12/2011

Ναι, το εν Ελλάδι αδελφό κόμμα του κόμματος του Κιμ Γιογκ Ιλ συλλυπάται το λαό της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κορέας για την οδύνη που τον βρήκε. Την απώλεια του ηγέτη που θεμελίωσε την ανάπτυξη και ρίζωσε τη δημοκρατία στον ευημερών λαό της Βορείου Κορέας. Το ΚΚΕ πρέπει να είναι και ο μόνος οργανισμός ανά το παγκόσμιο που μπορεί να δει τί πραγματικά γίνεται στην χώρα αυτή. Οι υπόλοιποι νοήμονες δεν μπορούν να εντοπίσουν αυτά όλα τα στοιχεία που σε τρεις μεστές προτάσεις αποτυπώνει ο συγγραφέας του Περισσού.

"Ο λαός έχει το δικαίωμα να προχωρήσει στο δρόμο της ανάπτυξης που διάλεξε" διαπιστώνει ο συγγραφέας του συλλυπητηρίου μηνύματος. Φαίνονται άλλωστε τα αποτελέσματά του. Δείτε τη νυχτερινή φωτογραφία από το διάστημα απεικονίζει τα νησιά της Ιαπωνίας, ακτές της Ρωσίας, μέρος της Κίνας και την Βόρεια και Νότια Κορέα. Τα σκοτεινά τμήματα στην εικόνα έιναι η Βόρεια Κορέα της ανάπτυξης και η θάλασσα.

Ο λιμός του '96, στα πλαίσια της εδραίωσης του καθεστώτος είχε φέρει το θάνατο σχεδόν 3 εκατομμυρίων βορειοκορεατών, ενώ και σήμερα οι καταγγελίες του καθεστώτος για υποσιτισμό του πληθυσμού είναι συνεχείς. Συνεχείς είναι και οι καταγγελίες από αυτομολούντες για τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, για στρατόπεδα συγκέντρωσης αντιφρονούντων και εκτελέσεις, στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας. Κατά τα άλλα οι κάτοικοι της Κορέας δεν μπορούν να μοιραστούν μαζί μας την ευμάρεια και την ευγνωμοσύνη τους, όχι μόνο γιατί φοβούνται ότι μπορεί και να εκτελεστούν δημοσίως, αλλά και επειδή τα 1,2 εκατομμύρια γραμμών τηλεφώνου δεν είναι προσβάσιμα από τα 25 εκατομμύρια του πληθυσμού ενώ δεν υπάρχει ούτε κινητή τηλεφωνία και διαδίκτυο. Ακόμα και η τηλεόραση είναι μόνο κρατικά ελεγχόμενη, και δεν εννοώ μόνο τα κανάλια αλλά και οι δέκτες.

Αυτή επιγραμματικά είναι η Βόρεια Κορέα που κατά το ΚΚΕ "αντιτάσσεται στις κάθε λογής ιμπεριαλιστικές παρεμβάσεις" ζώντας στη δική της "ανάπτυξη", προς όφελος του κόμματος και του λαού της.

Όσοι μπορείτε δείτε και το ντοκιμαντέρ της Εμπόλεμης Ζώνης με τίτλο "Η παράσταση" που αποτυπώνει την κατάσταση στη χώρα, με χρώματα ελαφρώς διαφορετικά από τα φαντακτερά του ΚΚΕ.

"The protester"

Το εξώφυλλο του περιοδικού

"Πρόσωπο της Χρονιάς" όπως αυτό αναδεικνύεται από το περιοδικό TIME είναι για το 2011 ο διαδηλωτής - the protester. Ανώνυμος, επώνυμος, Έλληνας του Συντάγματος, Αμερικάνος της Wall Street, Αιγύπτιος της Ταχρίρ, Ιταλός, Τυνήσιος, Λίβυος, Ισπανός. Άνθρωποι άγνωστοι, άλλοι με πρόσωπα καλυμμένα, άλλοι με μάσκες, άλλοι με πληγές από την καταστολή των κινητοποιήσεων, γυναίκες που βγήκαν μπροστά, αλλά και ο πλέον διάσημος σκύλος, ο "Λουκάνικος" από την πλατεία Συντάγματος, είναι που περιλαμβάνονται στο φωτογραφικό άλμπουμ που συνοδεύει την ανακοίνωση.

"Ένα χρόνο μετά που ένας Τυνήσιος πωλητής φρούτων αυτοπυρπολήθηκε, η αντίδραση επεκτάθηκε στη Μέση Ανατολή, έφτασε στην Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες, επαναπροσδιορίζοντας την παγκόσμια πολιτική σκηνή και επανακαθορίζοντας τη δύναμη των λαών." σημειώνει το περιοδικό εξηγώντας την απόφασή του.

Όντως η απόφαση είναι δίκαιη. Αν κάτι έχει σημαδέψει τη χρονιά που τελειώνει είναι οι διαδηλώσεις και οι εξεγέρσεις σε ολόκληρο τουλάχιστον τον δυτικό και τον αραβικό κόσμο. Για λόγους διαφορετικούς κατά περίπτωση, με αιτήματα ποικίλα, αλλά με ένα κοινό παρονομαστή. Τον κόσμο να οργανώνεται και να διαδηλώνει, χρησιμοποιώντας για πρώτη φορά την μεγάλη δύναμη που έδωσε το διαδίκτυο και τα κοινωνικά μέσα. Όλα ξεκίνησαν από ένα απελπισμένο Τυνήσιο για να καταλήξουμε μερικούς μήνες μετά να μετρούμε ήδη τρία πολύχρονα καθεστώτα της Μεσογείου να έχουν καταρρεύσει σε Τυνησία, Αίγυπτο και εσχάτως στην Λιβύη. Το παράδειγμα να ακολουθείται σιγά σιγά και από τους Ευρωπαίους "PIIGS" που καταλαμβάνουν τις πλατείες και τους δρόμους διαμαρτυρόμενοι για την ανέχεια στην οποία βυθίζονται λόγω της οικονομικής κρίσης και άλλους διαδηλωτές στις ΗΠΑ και άλλες Ευρωπαϊκές χώρες που βλέπουν και τη δική τους μοίρα συνδεδεμένη με αυτή των υπολοίπων διαμαρτυρόμενων της Ευρώπης και επιχειρούν να καταλάβουν συμβολικά διάφορα οικονομικά κέντρα του πλανήτη.

Αρχιεπισκοπική κοροϊδία

Το ποσοστό των ψήψων που έλαβε ο κάθε υποψήφιος για τον Μητροπολιτικό Θρόνο της Κερύνειας δεν έχει καμία σημασία για την Ιερά Σύνοδο, δήλωσε σήμερα ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρυσόστομος Β'.

Πρόσθεσε ότι δεν έχει καμία σχέση αν ένας έλαβε περισσότερες ψήφους από τον άλλο, επισημαίνοντας ότι σε όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις, ακόμη και στις εκκλησιαστικές, «ανακατεύονται τα κόμματα, συμπαρίσταται ο πλούτος», με αποτέλεσμα, όπως είπε, πολλές φορές να συγκεντρώνονται ψήφοι σε κάποιον που δεν τις αξίζει.

Γι’ αυτό το λόγο, σημείωσε, η Ιερά Σύνοδος θα επιλέξει εκείνον που κατά τη γνώμη της είναι καλύτερος για το θρόνο, ανεξάρτητα από τη σειρά με την οποία κατετάγησαν στην ψηφοφορία οι τρεις. [...]

Τον καλύτερο θα βγαλουμε λεει ο Αρχιεπίσκοπος - Πολίτης 20/11/2011

Ο κάθε οργανισμός έχει πάντα τις δικές του διαδικασίες για την πλήρωση κενών θέσεων, μια εταιρία για παράδειγμα καλεί ενδιαφερόμενους από την "αγορά" να στείλουν βιογραφικά και κατόπιν αξιολογεί τους υποψήφιους για να βρει τον καταλληλότερο. Σε πολιτειακές θέσεις συνήθως γίνονται εκλογές και ο λαός ψηφίζει μέσα από κάποιους υποψήφιους για τη θέση, αυτόν που κρίνει ως αξιότερο, ή αυτόν που του υποσχέθηκε ότι άμα εκλεγεί θα του διορίσει τον γιό. Στον οργανισμό της εκκλησίας της Κύπρου η διαδικασία είναι ξεχωριστή, δημοκρατική και διαφορετική.

Η Εκκλησία επιθυμεί (λέει) οι αρχιερείς να έχουν λαϊκή αποδοχή, για αυτό το λόγο θέλει να εμπλέκει και τους πιστούς στη διαδικασία εκλογής μέσω λαϊκής ψηφοφορίας. Για αυτό το λόγο, δεν επιλέγει η Ιερά Σύνοδος κάποιον και απλά τον κάνει Μητροπολίτη, αλλά κατεβαίνουν τρεις υποψήφιοι και καλείται, ακολούθως, το "ποίμνιο" να προσέλθει και να ψηφίσει ποιόν επιθυμεί. Στη συνέχεια οι τρεις υποψήφιοι μπαίνουν σε ένα νέο γύρο εκλογής κατά τον οποίο η Ιερά Σύνοδος θα αποφασίσει ποιόν θέλει για Μητροπολίτη. Αυτός θα είναι και ο νέος Μητροπολίτης. Σε αυτό γύρο, με βάση τα λεγόμενα του Αρχιεπισκόπου, οι Συνοδικοί απλά χέστηκαν για το πόσοι από αυτούς που έτρεξαν να ψηφίσουν επέλεξαν καθένα από τους υποψήφιους. Συγγνώμη αλλά πόσο ποίμνιο πρέπει να θεωρούν ότι είναι ο κόσμος, και πόσο ποίμνιο είναι τελικά ο κόσμος που κάθεται και τους λαμβάνει υπ όψη και ασχολείται με τα καπρίτσια τους;

"Η γενιά του Πολυτεχνείου"

17 Νοεμβρίου σήμερα, 38η επέτειος από τα γεγονότα στο Πολυτεχνείο. Όπως κάθε χρόνο στην Αθήνα πραγματοποιήθηκαν εκδηλώσεις και η "καθιερωμένη πορεία στην Αμερικανική Πρεσβεία". Όπως κάθε χρόνο ακούσαμε και πάλι για "τη γενιά του Πολυτεχνείου" -κυρίως από ηλικιακούς εκπροσώπους της- τα λόγια θαυμασμού, να συνοδεύονται από αντίσταση, πάλη, λαϊκή εξέγερση που έριξε τη δικτατορία, και με απαραίτητη προέκταση σε συμβουλές για το σήμερα.

Και απορεί κανείς. Ποιά είναι και τί έκανε τελικά η "γενιά του Πολυτεχνείου"; Πόση σχέση με την πραγματικότητα έχει όλο αυτό το φωτοστέφανο με το οποίο περιεβλήθη η επέτειος; Το γεγονός κάθε αυτό είναι όντως μια σελίδα εξέγερσης, φοιτητών, νεολαίας ενάντια στο καθεστώς της χούντας των συνταγματαρχών. (Μια από όχι και τόσες πολλές εξεγέρσεις μέσα στην επταετία της χούντας.) Μια εξέγερση που κορυφώθηκε με αρκετή γενναιότητα και καταστάληκε με βίαιο τρόπο από το καθεστώς. Εκ των γεγονότων τα συμβάντα στο Πολυτεχνείο τον Νοέμβρη του '73 αυτό που πέτυχαν ήταν την αλλαγή του δικτάτορα. Όχι τη πτώση της χούντας. Την αλλαγή του προσώπου που ήταν επικεφαλής. Για να πέσει η χούντα και να επανέλεθει στην Ελλάδα η Δημοκρατία χρειάστηκε μια αρκετά μεγαλύτερη θυσία. Η χούντα, όσο και αν επιμένουν ορισμένοι να μην το θυμούνται, έπεσε όταν "έπεσε" η Κύπρος τον Ιούλιο του 1974. Εννέα μήνες μετά τα γεγονότα του Πολυτεχνείου.

Άρα τελικά τί ήταν αυτό που πέτυχε αυτή η περιβόητη "γενιά του Πολυτεχείου" που βλέπουμε στις τηλεοράσεις σήμερα; Κατ' αρχήν πέτυχε να γίνει γενιά. Γιατί στο Πολυτεχνείο ήταν μια αρκετά μικρότερη μερίδα κόσμου. Και κατά δεύτερον αυτή η "γενιά" κατάφερε να μυθοποιήσει αρκετά ένα γεγονός και στην συνέχεια να δρέψει τους καρπούς του κατορθώματός της με τον ισχυρισμό και μόνο της συσχέτισης με τον μύθο. Βουλευτικές έδρες, διευθυντικές θέσεις, κομματικές ιεραρχίες, δημόσια αξιώματα. Πόσοι άραγε από αυτή τη "γενιά" έκαναν οτιδήποτε για να ανατραπεί η χούντα μέσα στα επτά χρόνια που ήταν στην εξουσία; Μάλλον ελάχιστοι. Αλλά ξελασπώνουν για αυτούς οι μερικές εκατοντάδες ή και χιλιάδες που ήταν όντως μέσα στο ίδρυμα και γύρω υποστηρίζοντάς τους εντός.